మా ఆవిడ కు విడాకులు ఇచ్చేస్తాను

ఇది ఉన్నట్టుండి తీసుకొన్న నిర్ణయం కాదు. అనేక విధాలుగా, అనేక కోణాలలో ఆలోచించి, చర్చించి, ఇంకో మార్గం ఏది తోచక తీసుకో బోతున్న నూతన సంవత్సర తీర్మానం. అయినా తీర్మానం చేసుకొనే ముందు బ్లాగు మితృలు, బ్లాగు బంధువులు, బ్లాగాప్తులు అయిన మీ అందరికీ తెలియపర్చి , మీ సలహాలు, సూచనలు కూడా తీసుకోవాలని పించింది. జనవరి ఒకటవ తేదీన మీరందరూ ఈ బ్లాగు నించి ఆ బ్లాగు లోకి పరిగెడుతూ , నూతన శుభాకాంక్షలు  అని నొక్కుతూ మధ్య మధ్యలో మీ బ్లాగులోకి వెళ్ళి, ఇంకా కాంక్షించని వారెవరా అని లెక్క చూసుకుంటూ చాలా బిజీ గా తిరుగుతుంటారని  తెలుసు కాబట్టి, నాలుగు  రోజులు ముందుగా నా ఈ జీవన్మరణ సమస్య మీ ముందుకు తెచ్చాను. మీరు జాగ్రత్తగా ఆలోచించి, అవసరమైతే మీ పక్కవారి బుఱ్ఱ కూడా తినేసి నాకు తగు సూచనలు చేసి, నాకు మార్గద ర్శకులు  కండు అని ఎలుగెత్తి   నివేదించుకుంటున్నాను. మీరైతే బోల్డన్ని బ్లాగులు చదివేసి   బోల్డంత  జ్ఞానము  సంపాదించిన,  జ్ఞానము నిండుకున్న మెదడు కలవారని (అచ్చు తప్పయిన క్షమించవలెను) మీకు సవినయంగా,  వినమ్రము గా విన్నవించు కుంటున్నానన్నమాట.

ఈ నా సమస్య ఈ నాటిది కాదు. అనేక  సంవత్సరముల నుండి నన్ను మానసిక క్షోభ కు గురిచేస్తున్న బృహత్తర సమస్య. జూన్ 29, 1970 నుంచి నామనస్సులో మెదలుచున్న ఆలోచన. జూన్ 28, 1970 న ప్రద్యుమ్నుడు అనబడే నాకు చి. ల. సౌ. ప్రభావతి అనబడు కన్యాకామణి తో వివాహ మహోత్సవం జరిగింది. అసలు పెళ్లి రోజున,   పెళ్లి పీటల మీద ఏం జరిగిందో మీరు ఊహించగలరా.   పెళ్లి పీటల మీద నేను కూర్చుని బ్రహ్మ గారు చెప్పినవి  అన్నీ బుద్ధిగా చేసేస్తున్నాను . కొంత సేపైన తరువాత కాబోయే మా ఆవిడని  ఓ బుట్టలో కూర్చోపెట్టి తీసుకు వచ్చి నా ఎదురుగా కూర్చోపెట్టారు. మధ్యలో ఒక తెర. అప్పుడు ఆసీనులైన సదాసదులలో  గుసగుసలు మొదలయ్యాయి. మెల్లగా మొదలైన గుస గుస లు కొద్ది సేపటికి బ్రహ్మగారి మంత్రాల స్థాయి దాటి పోయాయి. ఇంతలో కాబోయే  మా ఆవిడ ని  తీసుకొచ్చి పీటల మీద  నాపక్కన కూర్చో పెట్టారు. ఇప్పుడు గుసగుసలు రూపాంతరం చెంది రణగొణ ధ్వనులుగా మారాయి.  నేను కొంచెం ఉత్సుకత తో ఓ గుసగుస ల మాష్టారుని పిలిచి ఈ రణగొణ ధ్వనుల కారణమేమి అని అడిగితిని. ఆయన నాచెవిలో అరుస్తూ రహస్యం గా చెప్పాడు. “పెళ్లి కొడుకు కన్నా పెళ్లి కూతురు అంగుళం  పైగా   పొడుగు అని చెప్పు కుంటున్నారు”  చెప్పిన వాడు  ఊరుకోకుండా నా నెత్తి  మీద వాడి వేలు పెట్టి నా కాబోయే ఆవిడ తలతో సరిచూసి  కొలిచి అంగుళన్నర అని ప్రకాశముగా గుసగుస లాడి వెళ్లిపోయాడు. నాకు మండింది. నా కాబోయే  ఆవిడ కేసి చూసాను. ఆవిడ బాసిం పట్టు వేసుకొని, నిటారుగా కూర్చొని స్నేహితులతో గుసగుస లాడేస్తోంది.  అప్పుడు నేను ఆవిడతో చెప్పాను. కొంచెం తలకాయ వంచుకొని, బుద్ధిగా పెళ్లి కూతురు లాగా సిగ్గుపడుతూ కూర్చో అని. అల్లా నాకు చేత కాదు. నాకు ఇల్లానే బాగుంటుందని అనేసిందండి. పైగా మాయాబజారు లో సావిత్రి లాగా హాహాహా అని  నవ్వింది కూడా.  నాకు మళ్ళీ కాలింది. కాలదా అని అడుగు తున్నాను. ఇంకా తాళి కట్టకుండానే ఇంత మాట అనేసింది. కట్టింతరువాత ఇంకెన్ని  అంటుందో, ఇంకెంత అవమానకర మాటలు వినాల్సి వస్తుందో నని అనుమానం వచ్చేసింది నాకు. అనుమానం కాస్తా  పెను భూతమై విడాకులు ఇచ్చేద్దా మను కున్నాను. పెళ్లి కాకుండా విడాకులు ఇవ్వడం బాగుండదు,  చట్టం కూడా ఒప్పుకోదు కాబట్టి పెళ్లి చేసుకొని వెంటనే విడాకులు ఇచ్చేద్దామను కొని  పెళ్లి చేసేసు కొన్నాను. విడాకులు తీసుకోవటానికి ఇది మొదటి కారణం.   

సరే పెళ్లి అయిపోయింది. భార్యామణి ని తీసుకెళ్ళి నేను ఉద్యోగం చేస్తున్న ఊరిలో  కాపురం  పెట్టేశాను. మా ఆవిడ పెళ్ళైన కొత్తలో కొంచెం నాజూకుగా పొడుగ్గా కనిపించేది. నేను పుష్టిగా గుండ్రం గా (అంటే లావు కాదండోయ్ )  కొంచెం పొట్టిగా కనబడే  వాడిని. పొట్టి అంటే మరీ పొట్టి కాదండోయ్. 5 అడుగుల మీద ఇంకో మూడున్నర, నాలుగు అంగుళాలు ఉంటాను. ఏదో పొట్టి వెధవకి పొడుగు అమ్మాయిని కట్టబెడితే పిల్లలు పొడుగ్గా పుడతారు అనే భ్రమతో  మా వాళ్ళు ఇల్లా మా ఇద్దరికీ పెళ్లి చేసేసా రన్న మాట. తను పొడుగు అయితేనేం కొంచెం వంగి నడవ వచ్చు కదా, ఊహూ నిటారుగా గెడకఱ్ఱ  లాగా నుంచొని మరీ నడిచేది. కాపురం పెట్టిన  కొత్తలో మేమిద్దరం కలసి నడుస్తుంటే, చూసేవాళ్ళు  కొద్దిగా చిరునవ్వు నవ్వేవాళ్లు.  ఏదో మమ్మల్ని పలకరిస్తున్నారని  అనుకొనే వాడిని. కానీ  తెలియని వాళ్ళు కూడా నవ్వుతుంటే నాకు అనుమానం వచ్చేసింది. నవ్విన వాళ్ల పళ్లే బయట పడతాయని సరి పెట్టుకొని, మా నడక కార్యక్రమం కానిచ్చే వాడిని. కొద్ది కాలం గడిచే టప్పటికి గుసగుసలు మొదలయ్యాయి మా కాలనీ లో . మేము నడుస్తున్నప్పుడు, చిరు హాసాలు కాస్తా నవ్వులు గా మారిపోయాయి.  నాకు అర్ధం కాలేదు. అప్పుడు ఓ గుసగుస మితృడిని అడిగాను.  What is this gusa  gusa అని. “ మీరు ఇద్దరూ కలిసి నడుస్తుంటే number 10 లాగా ఉన్నారు “ అని అను కుంటు న్నారు అందరూ అని అట్టహాసం చేసి వెళ్ళి పోయాడు . నాకు మళ్ళీ మండింది. ఏం చేయలేక, అప్పటినించి నేను ఆవిడ వెనక్కాల, ఆవిడ అడుగు జాడల్లో కనీసం పది అడుగుల దూరం లో నడవడం మొదలు పెట్టేను.  ఇది రెండవ కారణం.

అసలు పెళ్ళాం అంటే ఎల్లా ఉండాలి. వినయ విధేయతలు మూర్తీభవించాలా వద్దా ? పతివ్రతగా, పతి ఇష్టమే తన ఇష్టం గా మసలుకోవాలా వద్దా ? పతియే ప్రత్యక్ష దైవం అనుకోవాలా వద్దా ? అని అడుగుతున్నాను మిమ్మల్ని.  పెళ్ళైన కొత్తలో ఇంకా ఆర్నెల్లు కూడా కాకుండా,  కొంపలంటుకు  పోయినట్టు  మా ఆవిడ పుట్టిన రోజు వచ్చేసింది. సరే new పెళ్ళాం, new పుట్టిన రోజు, new కాపురం అని నేను new గా ఆలోచించి , మా ఆవిడ కి తెలియకుండా surprise చేద్దామని, బజారు వెళ్ళి 475 రూపాయలు పెట్టి ఒక చీర కొనుక్కువచ్చాను . ఆ కాలం లో నా జీతం నెలకి 1186రూపాయల 64పైసలు. 475 అంటే 1/3 జీతం కన్నా ఎక్కువ. తెగించి,  ధైర్యం చేసి నేనొక చీర కొని పుట్టిన రోజు ఉదయమే,  Happy birth day to you  అని పాడి బోల్డు నవ్వులు నవ్వుతూ, నేనే హారతి ఇచ్చి చీర ప్రెజెంట్ చేస్తే, చూసి ఇదేం చీరండి, ఈ అంచేమిటి, అసలు ఆ రంగేమిటి, నాకు నప్పుతుందనే కొన్నారా? మీరు ఒక్కరే ఎందుకు వెళ్లారు? నన్నెందుకు తీసుకెళ్ల లేదు? చీర కూడా కొనడం చేతకాని వాళ్ళా  మీరు అంటూ కడిగేసింది. మీరే చెప్పండి ఇదేమైనా బాగుందా? Love  love గా నేనో చీర పట్టుకొస్తే,  new  మొగుడు అని కూడా చూడకుండా, what is this రంగు అని అంటుందా. పైగా  “యే క్యా హై “ అని హిందీలో కూడా అడిగిందండి. అప్పటికప్పుడు నన్ను మళ్ళీ బజారు తీసికెళ్ళి , ఆ చీర మార్చేసి ఇంకో వంద రూపాయలు వేసి , చీర తీసుకొని, పుట్టిన రోజు ఛీరంటే ఇల్లా ఉండాలి అని నాకో క్లాసు పీకిందండి.  What do i do now?   అప్పుడు ఖచ్చితం గా విడాకులు తీసేసు కోవాలని డిసైడు అయిపోయాను.  ఇది మూడో కారణం.

ఇల్లా చెపుతూ పోతే బోలెడు కారణాలు ఉన్నాయి. రోజు రోజు కు ఒక కారణం లిస్టు లోకి ఎక్కుతోంది. నేను మంచి వాడను, బుద్ధిమంతుడను, నోట్లో వేలు పెట్టినా కొరకలేని వాడను  కాబట్టి, సహనం వహించి ఈ సంసార సాగరాన్ని ఈదుకుంటూ  వస్తున్నాను  ఇన్నాళ్లుగా. పెళ్ళైన దగ్గరనించి ఇప్పటి దాకా  నేను స్వతంత్రించి ఏమి చేయలేక పోయాను. చివరాఖరికి నేను వేసుకొనే లాగూ చొక్కా, జేబురుమాలు దగ్గరినించి అన్నీ ఆవిడ ఇష్ట ప్రకారమే కొంటుంది. మా ఆయనికి ఏమి తెలియదండి అన్నీ నేనే చూసుకోవాలి అని అందరికీ చెపుతుందండి. చూసి చూసి, విసిగి వేసారి ఆవేశంతో  భర్త అంటే ఎవరు  అని నేనో పద్యం కూడా రాసేసాను.

శాంతభూషణుడే కానీ అలుగుటయే ఎరుంగని అమాయక జీవి వాడూ   
ఔనౌను అనుటయే కానీ కాదు  లేదు అని అనలేని  పిరికి జీవి వాడూ
ఆఫీసులో ఉగ్ర నరసింహుడే యైనా గృహంగణమున సాధు జీవి వాడూ
మీసాలు పెంచిన రౌడీయైనా నిజసతికి దాసోహమనెడి అల్పజీవి వాడూ

ఆ ఆ ఆ  ఆ అహహ్హ ఆహాహా  ఆ ఆ హా హాహ హా ఆ ఆ ఆ

అని రాగం కూడా తీసి పాడుకొనే వాడిని. ఇల్లాగే పడుతూ లేస్తూ సర్దుకుపోతూ 40 ఏళ్ళగా ఈ సంసార రధాన్ని లాక్కువచ్చాను.  మొన్న మా బావమరిది వచ్చాడు హైదరాబాదు లో ఎవరిదో పెళ్ళికి. అక్కా తమ్ముళ్ళు ఇద్దరూ కూర్చుని కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నారు. వాళ్ళ బంధువుల ఇళ్ళలో ఏవో గొడవల గురించి మాట్లాడుతూ మా ఆవిడ అంది. “ఏదోరా మీ బావ కొంచెం పొట్టి అయినా, మా సంసారం సాఫీ గా, సరదాగానే సాగిపోయింది ఇప్పటిదాకా” . అంటే 40 ఏళ్ల తర్వాత కూడా  నేను పొట్టి  అన్న విషయం ఇంకా నొక్కి మరీ వక్కాణించాలా? నేను 5 అడుగుల 4 అంగుళాలు ఉంటే ఆవిడ 5 అడుగుల ఐదున్నర అంగుళాలు. ఈ  మాత్రం దానికే  ఆవిడ పొడుగు నేను పొట్టి అని చాటింపు వేయాలా అని ప్రశ్నిస్తున్నాను. ఆవిడ పెద్ద పొడుగా అని నేను కొచ్చెనింగు అన్న మాట. ఇహ నే తాళ జాల, విడాకులే శరణ్యం అని మరొక్కమారు కఠిన నిర్ణయం తీసేసుకొన్నాను.  కొత్త సంవత్సరం లో మంచి లాయరు ని వెతికి  విడాకుల కార్యాచరణ మొదలు పెట్టేస్తాను.

నా వ్యధా భరిత కధ మీరు కూడా విన్నారు  కాబట్టి మీ సలహాలు సూచనలు కూడా నాకు పంపండి.  విడాకులు ఇచ్చవలెనా? ఇచ్చకూడదా?    

నా చివరి క్షణాలు

ఓర్నాయనోయ్, విషాదంగా ఆ ఫోజేమిటి మీరు. కర్చీఫు ఎందుకు తీశారు. కళ్ళు ఎందుకు తుడుచుకుంటున్నారు. జేబురుమాలు ఎందుకు తడుపుతున్నారు. దుఃఖంగా , దీనంగా, ఏడుస్తున్నట్టు  నటిస్తూ  శ్రద్ధాంజలి ఘటించెయ్యడానికి  లైను  లో  వచ్చేస్తున్నారు. వద్దు అంత శ్రమ పడకండి. చివరి క్షణాలు  అంటే ఆ చివరి క్షణాలు  కాదు,  మామూలు చివర క్షణాలు అన్నమాట.  అయోమయంగా చూడకండి.  Let me explain.  

నేను మా బామ్మర్ది పెళ్ళికి వెళ్ళాలి. రైలు రిజెర్వేషను అది చేయించేశాను ముందు గానే. కానీ మా బాసాసురుడు శలవా అని ఏడ్చేడు. నన్ను టెంషను పెట్టేడు. సరిగ్గా ఓ నాలుగు రోజులు ముందు కళ్ళు తుడుచు కొని సరే ఓ పది రోజులకి వెళ్ళిరా అని దయతలచాడు. దూరభారం వల్ల మా ఆవిడని ముందు పంపడం కుదరలేదు. బయల్దేరడానికి ఇంకోరోజు మాత్రమే  ఉంది.  హడావడిగా కొనాల్సిన వన్నీ కొనేశాను,  క్షమించాలి అచ్చు తప్పు, కొనిపించేసింది . బయల్దేరే రోజున మా ఆవిడవి ఓ ఏభై చీరలు, పిల్లలవి ఓ పాతిక జతలు సర్దేసిన తర్వాత పెట్టెల్లో మిగలని  ఖాళీ లో  నావి కూడా రెండు జతలు కుక్కి వాటి మీద డాన్స్  చేసి మూత  పెట్టి ఊపిరి పీల్చుకున్నాను. నేను సర్దుతున్నంత  సేపు  ఆవిడ విలాసంగా కుర్చీలో కూర్చుని కాళ్ళు ఊపుతూ, జంతికలో చేగోడీ లో కరకర నములుతూ “గులాబీ అంచు చీర స్నాతకానికి కట్టుకోవాలి అదిపైన పెట్టండి. ఆ బ్లూ కలరు  చీర భోజనాలప్పుడు కట్టుకోవాలి. అది స్నాతకం కింద పెట్టండి.” అంటూ సలహాలు పడేస్తూ నా సహనాన్ని పరీక్షించింది. మొత్తం మీద రెండు సూటుకేసులు, రెండు బేగులు , మంచి నీళ్ళ బాటిలు అన్నీ సర్దే టప్పటికి ముహూర్తం ముంచుకొచ్చింది. పరిగెత్తికెళ్లి  ఆటోని పిలుచు కొచ్చాను. ఆటో రాగానే పిల్లలు ఎక్కేశారు. ఆ తరవాత మా గజగమన కూడా అల్లనల్లన మెల్లమెల్లగా ఆటో ఎక్కేసింది. నేను వీధి తలుపు తాళం వేసి రెండు మాట్లు  లాగి చూసి, అటూ ఇటూ  చూసి, ఎవరూ చూడటం లేదని, తాళం పట్టుకొని వేళ్ళాడి, పడిందని నిర్ధారించుకొని, ఆటో ఎక్కి బయల్దేరు, బయల్దేరు అన్నాను. నాకున్న తొందర వాడికెందుకు ఉంటుంది. తాపీగా వారు ఆ ఇనపరాడు పైకి లాగాడు. ఆటో  డుర్ మని ఊరుకుంది.  వారు మళ్ళీ లాగారు. మళ్ళీ డుర్ మంది. వారు దిగి వెనక్కి వెళ్ళి ఓ తాపు తన్ని వచ్చారు. తీరుబడిగా సిగరెట్టు వెలిగించుకొని మళ్ళీ ఇనుపరాడు లాగాడు. ఈ మాటు డుర్  డుర్ డుర్ మని ఆగిపోయింది. మా ఆవిడ నాకేసి క్రోధం గా, ఒక మంచి ఆటో కూడా తీసుకురాలేని చవట దద్దమ్మ అన్నట్టు చూసింది. నాకు చెమటలు పట్టేస్తున్నాయి. లావొక్కింతయు  లేదు, ఎవనిచే  జనించు, కానరార  కైలాస  నివాస, అంటూ పద్యాలు, పాటలు పాడుకుంటున్నాను  లోలోపల. ఇంతలో ఆటో స్టార్ట్ అయింది. నేను రైట్ రైట్ అన్నాను. వారు  గేరు మార్చి  స్పీడ్ అందుకొనేటప్పుడు,  చివరి  క్షణం లో గుర్తుకు వచ్చింది. రైల్ టికెట్లు  బీరువాలో  దొంగ  అర లో భద్రము గా ఉన్నాయని.

ఇంకామీ బల్బ్ వెలగలేదా. మీకర్ధం అయే సినిమా భాషలో చెప్తాను. ఇనుకోండి కాదు కాదు సదూకోండి.

సినిమా లో క్లైమాక్స్ సీను వచ్చేసింది. వీరోయిన్ పరిగెడుతూ ఉంటుంది. ఆవిడెనకాల ఇలన్ పరిగెడుతుంటాడు. ఆళ్ళని తరుముతూ ఈరో పరిగెడు తుంటాడు. ఇంతలో ఇలన్ గారి గూండాలు ఈరో ని అడ్డుకుంటారు. ఈరో ఆళ్ళని కుమ్మేస్తుంటాడు. వీరోయిన్ ఊరొదిలి పొలాల వెంబడి పరుగెడుతుంది. ఎందుకంటే, చూసేటోళ్లందరు ఎర్రిబాగులోళ్ళు కాబట్టి. ఈరో  గూండాలని ఉతికి ఆరేసి ఇలన్ గాడి ఎనకాల పడతాడు. ఇప్పుడు వీరోయిన్ పొలాలు వదిలి రైలు కట్ట మీద పరిగెడుతుంది. ఎందుకంటే అది బుఱ్ఱ తక్కువది కాబట్టి. బుఱ్ఱ ఉన్నదయితే హాయిగా ఇలన్ గాడిని పెళ్లి చేసుకుంటే, దానికి ఆ పరుగు తప్పేది, మనకి తలనొప్పి తగ్గేది. ఎక్కడో రైలు బోయ్ మంటుంది. అయినా సరే వీరోయిన్ రైలు పట్టాల మధ్యనించే పరిగెడుతుంటుంది. మూజిక్ డైరట్రు దడదడ లాడించేస్తుంటాడు.   ఈరో ఇలన్ కుమ్ముకుంటుంటారు. ధడేల్ మని సిగ్నల్ పడిపోతుంది. వీరోయిన్ కాలు రెండు పట్టాల మధ్య ఇరుక్కుపోతుంది.  మూజిక్ డైరట్రు దడదడ లాడించేస్తుంటాడు.ఈరో సాచి ఇలన్ ని తన్నుతాడు. రైల్ బోయి బోయ్ మంటూ ఉంటుంది. వీరోయిన్ ఏడుస్తూ రెండో  కాలు ఎత్తి డాన్సు చేస్తుంటుంది.  మూజిక్ డైరట్రు దడదడ లాడించేస్తుంటాడు. ఈరో ఇలన్ ని ఎగిరి తన్నుతాడు. రైల్ బోయి బోయ్ మంటుంది.  వీరోయిన్ ఏడుస్తూ కాలు  డాన్సు చేస్తుంటుంది.   మూజిక్ డైరట్రు దడదడ లాడించేస్తుంటాడు. ఈరో ఇలన్ తలని తన తలతో కుమ్ముతాడు.  రైల్ బోయి బోయ్ మంటుంది. ఈ మాటు వీరోయిన్ చేతి డాన్సు మొదలు పెట్టుతుంది .  మూజిక్ డైరట్రు దడదడ లాడించేస్తుంటాడు. ఈరో ఈరోచితంగా ఇలన్ ని చితక కొట్టి  పక్కన పడేసి వీరోయిన్ దిశగా పరిగెడుతాడు . రైలు ఇప్పుడు దగ్గరగా బోయ్ బోయ్ మంటుంది. వీరోయిన్ చేతి డాన్సు వదలదు.  మూజిక్ డైరట్రు సౌండ్ పెంచి  దడదడ లాడించేస్తుంటాడు.  అప్పుడండి, ఇలన్ గార్కి కత్తి దొరుకుతుంది. కత్తి ఎక్కడనించి వచ్చిందా, ఇల్లా మీరు కొచ్చెను మీద కొచ్చెను వేసేస్తే నేను కధ చెప్పనంతే.  అల్లా సినిమాల్లో వచ్చేస్తాయి. అల్లెప్పుడో జానపద సినిమాలో కాంతారావు చేతిలో కత్తి,  రాజనాల  మాంత్రికుడు మాయం  చేసేస్తాడు  గదా అది అప్పడినించి గాలిలో తిరుగుతూ, ఇప్పుడు ఇలన్ గారి పక్కన పడిందన్నమాట. ఈడు ఆ కత్తి ఇసురుతాడు . అదెల్లి ఈరో నడుం మీద గుచ్చుకుంటుంది. ఈరో కింద పడిపోతాడు. అయినా ఈరో గారు ధైరియంగా పాకడం మొదలు పెట్టుతాడు. రైలు ఇప్పుడు మనకి కనిపిస్తుంది బోయ్ బ్బోయ్ అంటూ వచ్చేస్తుంటుంది. వీరోయిన్ ఈ మాటు వంగొని కాలు విడిపించుకోటానికి ప్రయత్నిస్తుంది. మూ . డై. దడదడ లాడించేస్తుంటాడు. ఈరో గారు ఇంకా పాకుతూనే ఉంటాడు. రైలు గారు ఇంకా దగ్గరగా బోయ్  బ్బోయ్ అంటుంటుంది. వీరోయిన్  ఇంకా వంగొనే  ఉంటుంది.  మూ. డై. దడదడదడ లాడించేస్తుంటాడు.  ఇప్పుడండి,  ఇజిల్సే ఇజిల్సు,  చివరి క్షణం లో ఈరో గారు నుంచోని, సిగ్నలు రాడ్  ముందుకు లాగి, రైలు ముందరి నించి జంప్ చేసి, వీరోయిన్ మీద పడి, ఇద్దరూ కలసి దొర్లుకుంటూ పొలాల్లో పడిపోతారు. ఝుక్ఝుక్ ఝుక్ఝుక్ ఝుక్ అంటూ రైలు వెళ్లి పోతుందన్న మాట. చూసారా మరి చివరి క్షణం  మహత్యం.

అమ్మయ్య ఇప్పటికి అర్ధం అయిందా చివరి క్షణం  అంటే ఏమిటో. ఆ చివరి క్షణా లే లేకపోతే ఈ దేశం లో ఏమి జరగదు . జరిగేదంతా చివరి  క్షణం లోనే జరుగుతుంది. మొన్న మొన్న ఢిల్లీ లో “అందరి సంపద ఆటలు” గురించి ఎంత గొడవ జరిగింది. విదేశీయులందరు ఎన్నెన్ని మాటలు అన్నారు. పెధాన మంతిరి గారు, డిల్లీ ముక్కే మంతిరి గారు కంగారు పడి, కోప్పడిపోయారా. చివరి క్షణానికి మనల్లోందరు అన్నీ రెడీ చేసేశారా లేదా. ఆటలు  అయింతరువాత,  అంతా బెమ్మాండంగా చేసేశారు అని అందరూ మెచ్చేసుకున్నారా.  మరి చివరి క్షణాని కే గదా ఆళ్ళందరూ ఆ పని చేయగలిగారు. కాబట్టి జై చివరి క్షణం  జై జై అన్నమాట.

మరి చివరగా ఇంకో చివరి కధ కూడా చెప్పేస్తాను. సత్తెపెమానికంగా నిజంగా చివరి ఇషయం. మరేంటంటే ఈ చివరి క్షణాలే లేకపోతే ఈ దేశం ఓ గొప్ప విజ్ఞాన వేత్తని కోల్పోయేది. నేను ఎం.ఎస్‌సి ఫైనల్ ఇయర్ పరీక్షలు రాస్తున్న రోజులు. మేము చివర మహాత్యం తెలిసిన వాళ్ళం కాబట్టి ఎప్పుడూ చివరి రోజుల్లో చివరి క్షణాల దాకా మాత్రమే చదివే వాళ్ళం. ఓ పరీక్ష రోజు నేను కొంచెం బద్ధకంగా,  చివరి క్షణాలలో చదవకుండా, పరీక్షకి  బయల్దేరాను.  అప్పుడు  ఆ యొక్క  శ్రీమన్నారాయణుడు  నాముందు కనిపించి నాయనా  Morphine  గురించి చదివావా అని అడిగాడు. అప్పుడు  బుద్ధి తెచ్చుకొని నేను పుస్తకం తెరచి, నడుస్తూ చదువుతూ, చదువుతూ నడుస్తూ, పరీక్ష హాలు కి చేరి, పేపర్ తీసుకొని చూస్తే మొదటి ప్రశ్న అదే ఉంది. చక చక అది వ్రాసేశాను కాబట్టి బొటా బొటీ గా పాసు మార్కులు   వచ్చి పాసు అయ్యాను.  ఆ తరువాత నేను ఆ డిగ్రీ పట్టుకొని అంచెలంచెలు గా ఈ దేశం గర్వించ దగ్గ సైంటిస్టు గా ఎదిగి పోయానన్నమాట. మీరు కూడా గర్విస్తున్నారా?

దీని  నీతి  ఏమిటంటే  చివరి  క్షణంలో  పనులు చేసేవారికి  ఆ  శ్రీమన్నారాయణుడు  కూడా చివరి క్షణం  లో సహాయం చేస్తాడని. కాబట్టి ఓ నా దేశ ప్రజలారా/ తోటి బ్లాగర్లారా/అంతర్జాల చదువర్లారా,  మీరందరూ కూడా ప్రతిదీ   చివరి క్షణం  లోనే చేసి, ఆ యొక్క  శ్రీమన్నారాయణుడి కృప కి పాత్రులు కండి చివరాఖరికి.     

ముఖ్య గమనిక :  ఇది  చదివిన  వారికి,  విన్నవారికి  కూడా  ఆ యొక్క శ్రీమన్నారాయణుడు సకల సంపదలు, ఆయురారోగ్యాలు, మీరు  ఏం చదివినా, చదవకపోయినా,  ఓ సాఫ్ట్ వేరు ఉద్యోగం, అన్నిటికన్నా ముఖ్యంగా మీ ఆజ్ఞాను సారంగా మీ మాట వినే సద్బుద్ధి  మీ ఆవిడ/ఆయన  కి, ప్రసాదిస్తాడు. మీరు ఇది చదవడమే కాదు, మీ తోటి వారితో కూడా చదివించి కృతార్ధులు కండి. 

మీ ఆయన మిమ్మలని ఎంతగా ప్రేమిస్తున్నాడు?

అసలు మన మొగుడు గారు మనని ప్రేమిస్తున్నాడా  లేక  ప్రేమిస్తున్నట్టు నటిస్తున్నాడా? ఈ సమస్య అందరి  భార్యలది. ఎప్పుడో అప్పుడు ఈ అనుమానం వస్తుంది. ఏదో నాలుగు మూరల మల్లెపూవులు పట్టుకొస్తేనో, రెండు గులాబీ పూవులు ఇచ్చి “ఐ యామ్ తెగ లవింగ్ యు డార్జిలింగ్,  సిమ్లా, కులుమనాలి” అంటే నమ్మేయడమేనా? గులాబీ కి ఉన్న ముళ్ళు లాగా వీడి మనసు లో కుళ్ళు ఏ మాత్రం ఉందో  హౌ టు తెలుసుకొనింగ్?  అని మధనపడని హాడది లేదంటే నో హాచ్చెర్యమ్.   

ఈ సమస్య మీద నేను అంటే ప్రభావతి అని పిలవబడే ప్రద్యుమ్నుడి భార్య నన్నమాట,  తిరిగి పరిశోధన (research) చేశాను. మా మహిళా సభలో కూలంకషంగా చర్చించాను. ఈ సమస్య కి అనేక కోణాలున్నాయి. మొగుడు భార్యామణి అంటే మురిసిపోవడం కాదు. భార్యామణి అంటే అర్ధం తెలుసుకోవాలి . భార్యలలో మణి అంటే ఏమిటీ? ఎంతమంది భార్యలు? అని నిలదీయాలి. మిగతా భార్యలు ఎక్కడ? అని ప్రశ్నించాలి.   భర్త,  యమునా తీరమున సంధ్యా సమయమున అని పాడుకొనే సందర్భాలు కనిపెట్టాలి.  ఆ సంధ్య ఎవరో తెలుసుకొనే ప్రయత్నం చెయ్యాలి.  వారికి తూర్పున ఉషోదయాలు, పడమర సంధ్యా రాగాలు లేకుండా జాగ్రత్త పడాలి. భార్య పతివ్రతగా ఉండాలనుకొనే ప్రతీ భర్తా సతీవ్రతం పాటించాల్సిందే. ఒకే బాణమూ, ఒకటే మాటా, ఒకే భామకే రాముని ప్రేమా   అన్నట్టు  ఉండాల్సిందే.  అల్లా అని “ఫో బాల నువ్విక పుట్టింటికి పొమ్ము బాలా”  అనగానే  ఏ  నిముషానికి ఏమి జరుగునో ఎవరూహించెదరు  అని పాడుకుంటూ వెళ్లిపోవడం కాదు.  “ఐ నో గో,  యు గెట్ ఔట్” అనగలగాలి.  అంత ధైర్యం మనకి ఉందని వారికి అర్ధం అయితే చాలు వాడికి వేరే మార్గం లేక మన్ని ప్రేమించడం మొదలు పెట్టుతాడు. ఒకమాట కొంచెం రహస్యం గా చెపుతాను. పాపం మొగుడు,  పెళ్ళైన  కొత్తలో మనని తెగ ప్రేమించేస్తాడు. వాడి అవసరం అటువంటిది. ఆ టైము లోనే మనం పట్టు బిగించెయ్యాలి.  పెళ్ళాం = బెల్లం , అమ్మా నాన్నా = అల్లం  అని నూరి పోసేయాలి. అప్పుడే వారు మన వలలో పడుతారు.  మనకి సిద్ధాంతాలు అన్నీ తెలిసినా,  కొన్ని మొండి ఘటాల దగ్గర మన పప్పులు  ఉడకక పోవచ్చు. కొండొకచో మన మొగుడితో  ముచ్చట పడి పోయి వారి వలలో మనమే పడిపోవచ్చు. ఇవన్నీ occupational  hazards. పెళ్ళాం  అంటే  లైఫ్ లాంగ్ ఉద్యోగం అనుకోవాలి. అప్పుడే మన హక్కుల కోసం పోరాటం చేయవచ్చు.  అంతే తప్ప నా బాధ్యత, నాధర్మం అని సతీ అనుసూయ లాగా ఫీల్ అయితే మీ ఖర్మ,  మిమ్మలని ఎవరూ బాగు చెయ్యలేరు.  ఎప్పుడూ బాధ్యతల గురించి అంటీ ముట్టనట్టుండాలి కానీ హక్కుల కోసము అవిశ్రాంత పోరాటాలు సలపాలి.

సరే పెళ్లి అయింది. మనకి ధర్మ సూత్రాలు తెలియక కొంతకాలం సంసారం చేసేసాము. వాట్ నెక్స్ట్. అని ఆలోచించండి. ఇప్పటికైనా మేలుకొని జూలు విదల్చండి. 5-10 ఏళ్ళు సంసారం చేసిం తర్వాత మీకు జ్ఞానోదయము అయితే మొగుడు గురించి తెలుసుకోవడానికి ప్రయత్నించండి.  హాహాహ్హా నా మొగుడి గురించి నాకు తెలియదా ? వాట్ నాన్సెన్స్  అని ఇదైపోకండి. 10 ఏళ్ళు సంసారం చేసినా 25 ఏళ్ళు చేసినా మొగుడు గాడు ఓపట్టాన అర్ధం కాడు. అందుకనే వాడిని మొగుడు అంటారు.  అర్ధం అయ్యేడని మనం భ్రమ పడతాము అని తెలుసుకోండి.  నేను చెప్పింది మీరు నమ్మక పోతే, ఓ పని చేయండి. మీ ఇంటి చుట్టుపక్కల పె.గీ.గీ.దా.వా, అని పేరుబడ్డ ఒకడిని మీ ఇంటికి భోజనానికి పిలవండి. ఛండాలంగా సాంబారు పెట్టి వాడికి వడ్డించండి. వాడు లొట్టలు వేసుకుంటూ మిమ్మల్ని చూస్తూ గిన్నెడు సాంబారు తాగేస్తాడు.  పెళ్ళాం గీచిన గీటు దాటని వాడు. అంటే అల్లా ఉంటాడా అని ఆశ్చర్య పడకండి.  మొగుడు పైకి కనిపించేది ఒకడు, అవకాశం వస్తే మరొకడు. చాలామంది మొగుళ్లు అవకాశం లేక, దొరకక, మిమ్మల్ని హింసించే మార్గం తట్టక,  మంచి భర్తలుగా మిగిలిపోతారు అని మీరు గ్రహించాలి.   

ఈ విషయం పైన  నేను చాలా లోతుగా, సమగ్రంగా అధ్యయనం చేశాను. అనేక మొగుళ్ళ మనస్థత్వాలు శోధించాను. అనేక మనస్థత్వ శాస్త్రవేత్తలతో చర్చించాను. చర్చించి, శోధించి ఆపైన మధించి, వాటిని క్రోడీకరించి పంచరత్నాలు లాంటి ఐదు ప్రశ్నలు తయారు చేశాను. సమయానుకూలంగా వాటిని మీ  వారికి సంధించి జవాబులు రాబట్టండి.         
     
1. ఉప్మా లో పచ్చి మిరపకాయలు బదులు ఎండు మిరప కాయలు వేయవచ్చా?

అ. సారీ డియర్ నిన్న పచ్చి మిర్చి మరిచిపోయాను.
ఆ. నువ్వు ఏం వేసినా బాగానే ఉంటుంది.
ఇ. ఫరవాలేదు ఏదైనా వేయవచ్చు.
ఈ. ఏదో ఒకటి అఘోరించు.
ఉ. పచ్చిమిర్చి అయిపోతే చెప్పి ఏడవాలి.

2. మా చెల్లెలికి పెళ్ళిలో బహుమతిగా ఫ్రిజ్ ఇద్దామా, మైక్రో ఓవెన్ ఇద్దామా ?

అ. అబ్బే అవేం బాగుంటాయి,LCD TV  కొని ఇద్దాం.
ఆ. రెండూ ఇచ్చేస్తే నష్టం ఏమిటి.
ఇ. మనకి మీ నాన్న ఏం ఇచ్చాడో అంతకన్నా ఎక్కువ ఇవ్వక్కర్లేదు.
ఈ. ఒక అరడజను చెంచాలు ఇస్తే చాలదా
ఉ. అసలు పెళ్ళికి వెళ్లాలంటావా

3. పక్కింటావిడ 4 తులాల నెక్లసు  కొనుక్కుంది, మరి నాకేంటి కొంటారు?      

అ. 4 తులాలు అంటే 40 వేల మిల్లీ గ్రాములు, అంతా బరువు నీ మెడ 
     మోయలేదేమో  సన్నుతాంగీ అంటాడా.
ఆ. Moon light కన్ననూ నీదు మోము bright, దూది పింజ కన్ననూ
     నాదు పర్సు light ట  అంటాడా.
ఇ. మీ తమ్ముడు ఓ లక్ష అప్పు ఇస్తాడేమో కనుక్కో అంటాడా
ఈ. ఇప్పుడు నీకు నగలు అవసరమా అంటాడా
ఉ. ఓ వడ్డాణం కొనుక్కో ఉన్న రెండు ఎకరాలు కూడా అమ్మేస్తాను  అంటాడా

4.   మీ పెళ్లి రోజున మీ ఆయన ఏంచేస్తాడు? 

అ. ఉదయాన్నే లేవగానే “నీ కళ్ళల్లో నా కళ్ళు చూసుకోనా,  
     నీ ముక్కుతో  నాముక్కు రాసుకోనా” అని పాడుతూ 
     NTR లాగా బుగ్గ కందిపోయేటట్టు చిటిక వేస్తాడా
ఆ. ఏడుస్తూ శలవు పెట్టి, నవ్వుతూ మిమ్మల్ని ఊరంతా తిప్పి 
     హోటల్ లో డిన్నర్ పెట్టిస్తాడా
ఇ. మీకో మంచి చీర కొనిపెట్టి, తను మాసిన లాగు, చిరిగిన చొక్కా
    వేసుకొని ఆఫీసు కి వెళ్లిపోతాడా
ఈ. అసలు ఏం గుర్తు లేనట్టు ఆఫీసు కి వెళ్లిపోతాడా
ఉ. విషాదంగా భారంగా నిట్టూరుస్తూ, ఓ మందు బాటిలు ఓపెన్ చేసి 
    “కొయి లౌటాదె మేరే బీతే హువే దిన్” అని పాడుకుంటాడా      

5.   31 రోజులు,  పైవాడి బూతులు, కిందవాడి తిట్లూ భరిస్తూ కష్టపడి 
      1వ తారీఖుకి   సంపాదించిన జీతం  డబ్బులు

అ. మొత్తం మీచేతిలో పోసి అప్పుడప్పుడు పానిపూరి తింటానికి
    ఓ పదిరూపాయలకి మిమ్మల్ని ప్రాధేయపడతాడా
ఆ. మొత్తం మీ చేతిలో పోసి పాకెట్ మని గా మీరిచ్చింది తీసుకుంటాడా
ఇ. ఇంటి ఖర్చులకి ఇంత అని ఇచ్చి మిగతాది తన దగ్గరే ఉంచుకుంటాడా
ఈ. మీకు పూలు కొనుక్కోడానికి 100 రూపాయలు ఇచ్చి మిగతాదంతా 
     తనే ఉంచుకుంటాడా
ఉ.  మీకు ఏమి ఇవ్వకపోగా, ఇంటి ఖర్చులకి కూడా మీ నాన్న నడిగి 
     పట్టుకు రమ్మంటాడా

జవాబులు వచ్చింతర్వాత మార్కులు కింది విధంగా వేసుకోండి

అ కి 16 నించి 20 మార్కులు, ఆ కి 12నించి 16 మార్కులు, ఇ కి 8నించి 12 మార్కులు, ఈ కి 4 నించి 8 మార్కులు, ఉ కి 0 నించి 4 మార్కులు.
 
75+ వచ్చిన వాడిని అసలు నమ్మకండి. తేనె పూసిన కత్తిలాంటి వాడు . వాడు అందరితోనూ నవ్వుతూనే, మంచిగానే  ఉంటాడు. అతి మంచి మంచిది కాదు . మిమ్మల్ని తెగ ప్రేమించేస్తాడు. అవకాశాలు సృష్టించుకుంటాడు  నవ్వుతూనే ఎదురింట్లో ఏ ఛండిక తోనో లేక ఏ మార్తాండి తోనో కాపురం పెట్టేయగలడు. వాళ్ళిద్దరూ కలసి మీ జీవితం నవ్వుల పాలు చేసెయ్యగలరు. ఇటు వంటి వాడితో బహు జాగ్రత్త గా ఉండాలి. తాజమహల్ కట్టించేస్తాను నీ కోసం అంటాడు. కట్టించాలంటే ముందు నువ్వు  పైకెళ్ళాలి గదా అనేస్తాడు కూడానూ.

60+ వచ్చిన వాళ్ళ తో కూడా కొంచెం జాగ్రత్త తప్పదు. అవకాశం  లేక మంచిగా ఉండడానికి ప్రయత్నించే వాళ్లు వీళ్ళు . రోజూ రెండు తిట్లూ, నాలుగు మొట్టి కాయలు వేస్తుంటే  తిన్నగానే మనకి నచ్చినట్టు ఉంటారు. కంట్రోల్ అన్నది ముఖ్యం వీళ్ళతోటి. వీడు కూడా చాలా బాగానే ప్రేమించే బాపతు.     

 45+ వీళ్ళు  ఉత్తమ భర్తలు అనుకోవచ్చు. ప్రతిదీ ఆలోచించి ఒక మోతాదు లోనే చేస్తారు. ప్రేమించడం కూడా అంతే. కానీ వీళ్ళను కొంచెం పొగిడితే బాగానే ప్రేమించేస్తారు. వీళ్లతో మనకి ఏ భయం ఉండదు. ఇబ్బంది అసలే ఉండదు.

30+ మిమ్మల్ని ఉద్ధరించడానికి పెళ్లి చేసుకున్నట్టు ఫోజు కొట్టుతారు. కానీ కొంచెం భయస్తులు. అప్పడాల కర్ర కే భయపడుతారు. కాబట్టి దాని ఉపయోగం తప్పదు. ఉపయోగించి నంత కాలం మన చెప్పుచేతలలో ఉంటారు. గతి లేక, భయంతో చచ్చినట్టు ప్రేమిస్తారు.  ఎంతగా ఉపయోగిస్తే  అంతగా ప్రేమిస్తారు.

30 కన్నా తక్కువ  అయితే  ఒక మంచి లాయరు ని వెతుక్కోండి.  వెంటనే విడాకులు తీసుకోండి.
            
                         మంగళం  

ఫుల్ సినీమా హాల్లో నేను చూసిన పావు గంట సినీమా


నేను ఆనర్స్  ప్రీ ఫైనల్లో ఉండగా అంటే 1962 సంవత్సరం, నా రూమ్మేటు వీరేంద్ర చౌదరి వివాహం జరిగింది. నువ్వు తప్పకుండా రావాలిరా అని వాడు వేడు కోవడంవల్లా, వాళ్ళ నాన్నగారు, ఇంతంత మీసాలు పెంచుకొని, కరుకుగా మాట్లాడుతూ, పంతులూ నువ్వు రెండు రోజులు ముందర వచ్చెయ్యి అని ఆజ్ఞ జారిచేయడం వల్ల నేను ఆ పెళ్ళికి వెళ్ళేను ఒక రోజు ముందర. నేను వాళ్ళ ఊరు వెళ్ళడానికి సకల వాహనాలు ఉపయోగించ వలసి వచ్చింది. నిడదవోలు దాకా రైలు, ఆపైన బస్సు, ఆ తరవాత, రెండెడ్ల బండి ఎక్కి సుమారు మధ్యాహ్నం మూడు గం// కి వాళ్ళ ఇల్లు చేరాను.  నన్ను చూసి వాళ్ళ నాన్నగారు, ఆ వచ్చేసావా ? అని అడిగేరు. నేను వచ్చినందుకు ఆనందించాడో, లేక మొహమాటానికి పిలుస్తే వచ్చేసాడేమిటి అన్న భావమో నాకు అర్ధంకాలేదు. ఒరేయ్ రంగా పంతుల్ని అబ్బాయి దగ్గరకు తీసుకెళ్ళు అని చెప్పి వెళ్ళిపోయారు. రంగాగారు రండి మాష్టారు అంటూ నన్ను ఇంట్లోకి తీసుకెళ్ళాడు. అల్లాంటి ఇల్లు నేను అప్పటి దాకా చూడలేదు, పెద్ద హాలు,  హాలుకి అరడజను గుమ్మాలు, వాటి లో గదులు. వాటిని దాటి వెళ్ళితే మధ్యన వరండా, మళ్ళీగదులు. ఈ గది లోంచి ఆ గదిలోకి  పరుగు పెట్టే  పిల్లలు, ఉంగరాలు లేని వేళ్ళు లేని వాళ్ళు, సిల్కు లాల్చీలు, సిల్కుపంచిలు ధరించిన వాళ్ళు మగవారు హడావడి గా తిరిగేస్తున్నారు. పట్టు చీరలు కట్టుకొని, చీర కూడా కనిపించకుండా నగలు పెట్టేసుకొని, కదిలే మార్వాడీ కొట్టు లాగ అడుగులో అడుగు వేసుకుంటూ, బంగారం వాసన వేస్తూ తిరిగే మహిళా మణుల మధ్య నించి, నన్ను లాక్కేళ్ళి అబ్బాయి దగ్గర దిగపెట్టేడు. వచ్చావా, రా అన్నాడు అబ్బాయి. ఇంతలోనే ఓ పెద్ద ప్లేటు నిండా నాలుగు స్వీట్లు అన్నేరకాల కారం పలహారాలు పట్టుకొచ్చి చేతిలో పెట్టి వెళ్ళిపోయాడు ఓ పెద్దమనిషి. అబ్బాయి చుట్టూ అమ్మలు, మధ్యలో అమ్మాయిలు, పరాచికాలు, పగలబడి నవ్వడాలు. ప్లేటు లోవి తినాలో, వాళ్ళ మాటలు వినాలో అర్ధం కావట్లేదు. అబ్బాయి తో మాట్లాడటానికి కూడా సందు దొరకటంలేదు. సరే నని చేతిలోపని మీద  దృష్టి పెట్టేను.

ఎల్లాగో సందు చూసుకొని అబ్బాయి గారు నాదగ్గరికి వచ్చాడు. ఒరేయ్ నీబస మాశాస్త్రి గారింట్లో ఏర్పాటు చేసారు నాన్నగారు. మా జనాల మధ్యన ఉండగలను అనుకుంటే ఇక్కడ ఉండు లేకపోతే అక్కడికి వెళ్ళు. ఒరేయ్ రంగా సార్ ని జాగ్రత్తగా చూసుకో.  పెళ్ళికొడుకు నాకు జాగ్రత్తలు చెప్పి మళ్ళీ ఆడ వారి మధ్య కెళ్ళిపోయాడు. రంగా గారు అక్కడేఉన్న ఆడవారిని, అటూఇటూ తిరుగుతున్న మగవారిని పరిచయం చేస్తున్నాడు.  నాకు ఆ బంగారం వెనకాల మనుషులు  కనిపించడం లేదు.అంతా బంగారమే కనిపిస్తోంది. మీఇంట్లో ఘోషా ఉన్నట్టు ఉంది రంగా అన్నాను  రంగా నవ్వేసాడు. రండి మిమ్మల్ని శాస్త్రి గారింటికి తీసుకెళ్ళతాను అని నాబేగ్ భుజాన తగిలించుకుని బయల్దేరాడు. ఓ ఐదు నిముషాలు, రెండు వీధులు తిరిగిం తర్వాత ఓ ఇంటి ముందు ఆగి శాస్త్రి గారూ అని పిలుస్తూ లోపలికి  తీసుకు వెళ్ళాడు. టైము చూసాను అప్పుడే నాలుగు అయింది. ఈ ఊరు వచ్చి  గంట దాటిందా అని ఆశ్చర్య పోయాను. ఇంతలో శాస్త్రిగారు వచ్చారు లోపలినించి.

రా బాబూ కూర్చో అన్నారు ఒక కుర్చీ నాముందకు తోసి. నేను కూర్చున్నాను
మీది భీమవరమా?  నేను అవును అన్నట్టు  తల ఊపాను
చౌదరి గారి అబ్బాయి స్నేహితుడవా?
విశాఖపట్టణం లో కలసి  చదువు కుంటున్నారా?
మీ నాన్న గారు  తెలుగు  పండితులా?
మీ రిద్దరూ హాస్టల్లో ఒకే రూము లో ఉంటారా?

నేను అన్నింటికి తలఊపాను. అన్నీ ఆయనకి తెలిసిన ప్రశ్నలే వేసారే అని ఆశ్చర్యపోయాను. నాభావం తెలుసుకున్న వాడై రంగా చెప్పాడు. మీ గురించి అబ్బాయి గారు అన్నీ చెప్పారు అన్నాడు.   శాస్త్రిగారి భార్య కాఫీ పట్టుకొచ్చి ఇచ్చింది. ఆవిడ కూడా అవే జవాబు అఖ్ఖర్లేని ప్రశ్నలు వేసింది. నేను షరా మామూలుగానే తలనూచాను. మొహమాటకు పడకు నాయనా. ఏమైనా కావల్సివస్తే అడుగు. అని మళ్ళీ లోపలికి వెళ్ళి పోయింది ఆవిడ. ఏమి అడగాలా అని ఆలోచిస్తుంటే, ఏదైనా అవసరం అనుకుంటే అడుగు నాయనా అని శాస్త్రి గారు వీధిలోకి వెళ్ళారు. ఇప్పుడు అనుమానం వచ్చేసింది. అవసరం అంటే ఏమిటీ అని ఆలోచించడం మొదలు పెట్టాను. మీరు ఏమీ ఆలోచించకండి. మై హూ హై అన్నాడు రంగా. ఈ మధ్యనే హిందీ నేర్చేసుకుంటున్నాను. బొంబాయి వెళ్ళాలి అన్నాడు రంగా. నేనేం మాట్లాడలేదు. మళ్ళీ హిందీ లో వాయించేస్తాడని. మనకి బొత్తిగా అర్ధంకాని భాష అది. ఇంగ్లీషు సినిమా లైనా కొంచెం అర్ధం అవుతాయేమో కాని హింది అసలు నహీ.  సరే సార్ మీరు  ఓ గంట విశ్రాంతి తీసుకోండి. నేను మళ్ళీ వస్తాను అని చక్కాపోయాడు.

సరే అని నేను మంచం మీద నడ్డి వాలుద్దామనుకుంటుంటే, శాస్త్రి గారి భార్య వచ్చేసింది. మాఊరు వాళ్ళ ఊరూ దగ్గరే అని కనిపెట్టేసి మాఅమ్మ వాళ్ళ గురించి, నాన్న వాళ్ళ గురించి, మా గోత్రాలు, ఋషులు మొదలగు వారిగురించి  కూలంకషంగా చర్చించి, ఇంకా పెళ్ళి ఎందుకు కాలేదు నాయనా అని అడిగేసింది ఆవిడ. అప్పుడే తొందరేమండి. ఇంకా చిన్న వాడినే గదా అని అన్నాను. అయ్యో అదేమిటి నాయనా నీవయసు లో ఈయన మా మామగారిని  తాతని  చేసేసారు. నాకు అర్ధం కాలేదు. ఆవిడ నవ్వింది. మట్టి బుర్ర ఆప్పుడు అర్ధం అయింది.  ఇక్కడే ఉంటె ఈవిడ నాకు సంబంధాలు చూస్తుందేమోనని భయం వేసింది ఊరు చూసోస్తా నని ఆవిడ కి చెప్పి బయట పడ్డా. అన్ని పల్లెటూర్ల లాగే ఉంది. పచ్చగా,  హాయిగా చల్లగాలి వీస్తోంటే మెల్లగా నడుచుకుంటూ వెడుతున్నాను

రెండు వీధులు తిరిగే టప్పటికి రంగా వచ్చేసాడు. అప్పుడే బోరు కొట్టేసిందా  మాఉరు అంటూ .రండి ఆచివర సినిమా హాల్ ఉంది. అందులో కూర్చుందురు గాని మంచి కాలక్షేపం అన్నాడు.ఇప్పుడా అన్నాను టైము చూస్తూ ఐదు అయింది. ఇంకో ఘంటన్నర ఆట ఉంటుందండి. ఏదో పేరు చెప్పేడు జానపద సినిమా అన్నాడు. హాల్ మనదే అన్నాడు. సరే ఆవిడ తో కబుర్ల కన్నాఇదే మంచిది అనుకొని టూరింగ్ టాకిసా అని అడిగాను . కాదండి ఫుల్ సినిమా హాల్ అన్నాడు. నాకు అర్ధం కాలేదు. మీ పట్నం లాగానే నండి. సిమెంటు బిల్డింగ్ , నేలా, బెంచి, కుర్చీ, రిజర్వుడు పైగా బాల్కని కూడా ఉందండి. ఈ చుట్టుపక్కల పదిహేను ఊర్లకి ఇదే పెద్ద సెంటరండి సినిమాలకి . చుట్టుపక్కల ఊళ్ళలో నాలుగు టూరింగ్ టాకీసు లున్నాయండి మన ఊర్లోనే ఫుల్ సినిమా హాలండి. మూడు అభిమాన సంఘాలున్నాయండి మా ఊర్లో.   అబ్బో పెద్ద చరిత్రే ఉందే మీ ఊరుకి అన్నాను.  అప్పుడప్పుడు కొత్తసినిమాలు కూడా వస్తాయండి విడుదలయిన నెలరోజుల్లో. ఆహా అన్నాను. ఇంతలో హాలు దగ్గరికి వచ్చేసాం. నన్ను తీసుకెళ్ళి బాల్కనీ లో కూర్చో పెట్టేడు. నేను మళ్ళి సినిమా అయే టప్పటికి వస్తానండి అని వెళ్లి పోయాడు.

నేను కూర్చుని చుట్టుపక్కల సర్వె చేసాను.మొత్తం 12 సీట్లు ఉన్నాయి మొదటి వరుస మూడు, రెండోవరుసలో నాలుగు, మూడో వరుస లో ఐదు ఉన్నాయి.చివరి వరుసలో నలుగురు కూర్చున్నారు. రెండో వరుసలో ముగ్గురు ఉన్నారు. మొదటి వరుసలో నేను మధ్య సీటులో ఫాన్  కింద కూర్చున్నాను. తెరమీదకి చూసాను.రాజు గారు  గుఱ్ఱం మీద, వెనక్కాల  సైనికులు గుఱ్ఱాల మీద, కాల్బంటులు,  శూలాలు , గదలు, కత్తులు  పట్టుకొని పరుగెడుతున్నారు. వెనక్కాల సంగీతము  దడ దడ లాడించేస్తోంది. వ్యతిరేక దిశ లొ ఇంకో రాజు గారు అంతమంది సైనికులతో వచ్చేస్తున్నారు. సరిగ్గా అదే టైము లో నాపక్కన రెండు సీట్లలో ఇద్దరువచ్చి కూర్చున్నారు. కొద్దిగా మందు వాసన వేస్తోంది. యుద్ధం మొదలవు తోందిరా అన్నాడు ఒకడు. సిగతరగా నిన్నా ఇదే టైముకి వచ్చాం రా అన్నాడు ఇంకోడు. రెండు సైన్యాలు ఒకరి కెదురుగా ఇంకోరు పరిగెడుతున్నారు.

ఒకడు:  అబ్బాయి గారి స్నేహితుడు గారు రా
రెండో వాడు: అవును రా సినిమాకు వచ్చినట్టున్నారు.
సినిమాలో సైన్యాలు పరిగేస్తున్నాయి.
ఒ: పావుగంట ముందు వస్తే పాట వినేవాళ్ళం గదా
రెం: ఇంకో పాట ఇప్పుడు వస్తుంది గదా
సి: రెండు సైన్యాలు ఒక దాని ఎదురుగా ఒకటి నిల్చున్నాయి.
నేను జేబు లోంచి సిగరెట్టు తీసి వెలిగించాను.
ఒ: ఫ్రెండు గారు సిగరెట్లు కాలుస్తారను కుంటాను రా
రెం: అబ్బాయి గారు కూడా కాలుస్తారాండి
నే: కాలుస్తాడండి
సి: ఇద్దరు రాజులు కత్తులు దూసారు
ఒ:, రెం:,  చుట్టలు వెలిగించారు
సి:  రాజు లెక్కిన గుఱ్ఱాలు గుండ్రంగా పరిగెడుతున్నాయి.
నే: ఉత్సాహంగా చూస్తున్నాను ఎప్పుడు యుద్ధం మొదలవుతుందా అని
గుఱ్ఱాలు ఆగాయి.రాజు ఒకటి కి రాజు రెండుకి ఓ ఇరవై గజాల దూరం
ఒ.రా: ఓరోరి దురాత్మా. కదనమున నన్ను గెలవగలవా
రె.రా: నీచా దుష్టా నీ పొగరణచెద కాచుకొమ్ము
ఒ: ఈళ్ళిప్పుడు ఇంకో పది మాటల యుద్ధం చేస్తారండి. అప్పుడు కత్తి యుద్ధం మొదలు
రె: అబ్బాయి గోరు అవి నిజంకత్తులేనంటారా
ఒ.: నీ మొహం. నిజంకత్తులైతే ఛస్తారు. అట్ట కత్తులు
రె: సౌండ్ వస్తుంది కదరా
ఒ: అది ఎనకాల మూజిక్ రా
సి: కత్తి యుద్ధం మొదలయింది 
టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్
చేగోడీలు, చేగోడీలు మధ్యలో అమ్మేవాడు రంగప్రవేశం
ఒ: అర్ధరూపాయి వి ఇవ్వరా
వీళ్ళు నమలడం మొదలు పెట్టారు. రెండు చెవుల్లోను కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్  కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఒ: ఇప్పుడు ఆడి పెళ్ళాం ఈడి పెళ్ళాం పాట పాడుతారు డూయెట్టు
టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్  కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఒ:రా.పె.: కరుణించుమా కనకదుర్గా నా నాధుని గెలిపింపుమా
రె.రా.పె.: కాపాడుమా పరమేశ్వరా నాపతికి జయము నీయుమా
టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్  కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఒ.: పరమేసరుడు గెలుస్తాడా పార్వొతీ దేవి గెలుస్తుందా
నే: నిన్న చూసారుగా. మీకు తెలిసే ఉండాలి కదా
రె.: నిన్న సరిగ్గా పాట అయేటప్పటికి కరెంటు పోయింది
టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్  కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఒ:రా.పె.: కరుణించుమా కనకదుర్గా ఆఆఆఆ ఆఆఆఆ
రె.రా.పె.: కాపాడుమా పరమేశ్వరా  ఆఆఆఆ ఆఆఆఆ
ఇంతలో ఒ.రా. చేతిలో కత్తి విరిగిపోతుంది. ఒ.రా దొర్లుకుంటూ ,రె.రా కత్తి విసురుతూ, దొర్లుకుంటూ, విసురుతూ ఒక నది దగ్గరకు వచ్చేస్తారు. నది కి ఒక తాళ్ళ వంతెన ఉంటుంది.
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్  కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఒ:రా.పె.: కరుణించుమా స సా రి రీ రిర్రీ గగ్గా గ్గాఆఅ పదనిస పాదానీసా
రె.రా.పె.: కాపాడుమా గా గా పాప్పానా న్నా అమామ్మామాపాదనిసాఆఆ
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్  కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఇక్కడ ఒ.రా, రె.రా లు వంతెన మీద యుద్ధం ఒ.రా, రె. రా చేతిలో కత్తి ఎగర కొట్టేస్తాడు. ఇద్దరు ముష్టి యుద్ధం మొదలు పెడతారు.
ఢుషుం ఢుషుం ఢుషుం ఢుషుం ఢుషుం
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్  కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఒ:రా.పె.:  కనకదుర్గా
రె.రా.పె.:  పరమేశ్వరా
ఢుషుం ఢుషుం ఢుషుం ఢుషుం ఢుషుం
అప్పుడు రె.రా నీళ్ళలో పడిపోతాడు. ఒ.రా నీళ్ళలోకి దూకేస్తాడు. ఒకళ్ళ మీద ఒకళ్ళు పడి
ఢుషుం ఢుషుం బుడుంగ్ బుడుంగ్ ఢుషుం ఢుషుం బుడుంగ్ బుడుంగ్ ఢుషుం
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్  కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఒ.రా.పె.: కరుణించుమా
రె.రా.పె.: పరమేశ్వరా
ఇంతలో రెండు మొసళ్ళు నీళ్ళలో కొట్టుకుంటున్న వారి దగ్గరగా వచ్చి ఘ్ర్యీ: ఘ్ర్యీ: అంటాయి
ఒ.రా.పె.: కనక దుర్గా దుర్గా దుర్గా ఆఆఆఆఆఅ
రె.రా.పె.: కాపాడుమా మా మాఆఆఆఆఆఆఆ
రె.రాపె గారి దగ్గర ప్రమిద ఆరిపొతుంది. ఒ.రాపె గారి దీపం ఆరి, వెలిగి, వెలిగి ఆరిపోయేటట్టు ఉన్నట్టుంటే కరెంటు పొతుంది.
రె.: సిగతరగా, సరిగ్గా నిన్నా ఇక్కడే కరంటు పొయిందండి.
ఒ.: ఇప్పుడు ఏమవుతుందండీ అబ్బయి గొరూ,
నే.: నాకు తెలియదు ఈ సినీమా నేను చూడలేదు
రె.: మీరు డైట్రు అయితే ఏం చేస్తారు
నే.: రెండో దీపం కూడా ఆర్పేస్తాను.రెండు మొసళ్ళూ ఇద్దరిని తినేస్తాయి. ఇద్దరు పెళ్ళాలు ఆత్మహత్య చేసుకుంటారు. అప్పుడు రెండు రాజ్యాలలో ప్రజలు సుఖంగా జీవిస్తారు.
హహహహహ్హహ్హహ్హ అని ఘట్టిగా నవ్వి నేను అక్కడనించి పారిపోయాను.

గమనిక : ఈ కధ మొదటగా  Books & Galfriends  లో 31/10/2010 న  ప్రచురించ బడింది.  http://bandgf.blogspot.com/2010/10/blog-post_31.html

నా ఇష్టం, నేనో గేయం వ్రాసేసాను....... అంతే

హెచ్చరిక, హెచ్చరిక.:-- నా ఇష్టం నా బ్లాగు కాబట్టి నేనో గేయం వ్రాసాను. నేను వ్రాసాను కాబట్టి మీరు లగెత్తు కుంటూ  వచ్చి చదివేస్తారు. అందుకని హెచ్చరిక అన్నమాట. వ్రాసింది గేయమే కదా హెచ్చరిక ఏంటని హాచ్చరియ పడిపోకండి. అంటే ఇప్పుడు ఏదైనా షాకు తగిలిందనుకోండి, మనస్సు దెబ్బ తింటుంది. అప్పుడు మనో దౌర్బల్యం కలవాళ్ళు ఏ అఘాయిత్యానికైనా పాల్పడవచ్చు. నేనో బాధ్యత గల రచయితని. అందుకని ఈ హెచ్చరిక చేస్తున్నాను. మీ మనస్సు ఘట్టిగానూ, అచంచలముగానూ, స్థిరముగానూ ఉంటుంది అనుకుంటే చదవండి. ప్రతీ చిన్న విషయానికి, ఇదైపోయి, విచారించి, బాధపడి, దు:ఖించి,కంగారుపడి, ఇది చదివిన తర్వాత ఇంకా బతికి ఉండడం అవసరమా అని తదుపరి కార్యక్రమం గురించి ఆలోచించే వాళ్ళు చదవక పోవడం మంచిదేమో అని ఇంకొక మారు ఆలోచిస్తారని ఈ హెచ్చరిక.

చెప్పానుకదా నేనో బాధ్యత గల రచయితని అని. మిమ్మల్ని హెచ్చరించడం తో నాపని అయిపోదు. నా బాధ్యత ని పూర్తి చేయడానికి నేనో రెండు ఉత్తరాలు కూడా వ్రాసాను.

మొదటి ఉత్తరం.:

గౌరవనీయులైన పోలీసు అధికారులకి,

నమస్కారం.  ప్రద్యుమ్నుడు అనబడు నేను,  చట్టమూ మరియూ రాజ్యాంగము నాకు ఇచ్చిన హక్కులను ఉపయోగించుకొని నాభావ ప్రకటన అను మహత్తర కార్య నిర్వాహము కొరకు ఒక గేయం వ్రాసాను.  వ్రాసాను కాబట్టి ప్రచురించ దలిచాను. ఆపైన వచ్చు కష్ట నష్టములకు నా బాధ్యత ఏమీ ఉండదు అని మనవి చేసు కుంటు న్నాను. తగు హెచ్చరికలు నా బ్లాగులో చేసి ఉంటిని. కానీ వద్దన్న పని చేయుట మన ప్రజల హాబీ.  వారి మనో భావములు చాలావిధములు గా దెబ్బతినుటయూ సహజముగా మారినది. అనగా ఎవరైనా చనిపోయినచో, లేక ప్రేమించనిచో, లేక ప్రేమించినచో, లేక దూషించినచో, లేక వారు అడిగినది ఇవ్వక పోయినచో, లేక వారికి నచ్చనిది ఎవరైనా చేసినచో, ఇట్లు అనేకానేక కారణములచే జీవితమును తృణ ప్రాయముగా త్యజించుచున్నారు.  అందు వలన మీ బాధ్యతలు మీరు సక్రమంగా నిర్వర్తించ వలసిందిగా కోరుచున్నాను. మీరు ఆత్మహత్యల నివారణకై తగు చర్యలు తీసుకొనెదరని, రైలు కట్టల వెంబడి, తటాకముల వద్ద, నదీనదాలు చెంత, సాగర తీరముల వద్దా, తగు కాపలా పెట్ట  గలరని కోరుచున్నాను. కొద్ది కాలం ఇళ్ళలో  తాళ్ళు,  కత్తులు,  కఠారులు,  బ్లేడులు మొదలగు పరికరముల ఉపయోగముపై నిషేధం విధించు విషయము కూడ మీరు పరిశీలించ గలరు అని కూడా విన్నవించు కొనుచున్నాను.

మీరు తగు విధంగా స్పందించి తగు చర్యలు తీసుకొందురని ఆశిస్తున్నాను.

రెండవ ఉత్తరం.:--

గౌరవనీయులైన  ముఖ్యులైన  అమాత్యుల వారికి,

మహా ముఖ్యమైన నమస్కారం,

ముందుగా నేను శ్రీ పోలీసు అధికారులకు వ్రాసిన ఉత్తరం చదువ ప్రార్ధించుచున్నాను. ఇప్పుడు నేను చెప్పు విషయమై తగు అవగాహన కలిగినది  అని తలచు చుంటిని. మీరున్నూ, మీ అధికారులున్నూ ఎన్ని జాగ్రత్తలు తీసుకొన్ననూ జరగకూడనివి జరుగుచునే యుండును. ఈ పైన చెప్పిన విషయము వలన కూడా కొందరు త్యాగధనులు, త్యాగమయిలు తమ అమూల్యమైన జీవితములు త్యాగించు అవకాశము కలదేమో నని అనుమానించు చుంటిని. అటుల జరిగినచో తమరు వారి కుటుంబ పోషణార్ధం తగు చర్యలు తీసుకొన వలసిందిగా ముకుళిత హస్తములతో ప్రార్ధిస్తున్నాను.  ఓ పది లక్షలు, ఒక గృహం, కుటుంబములో ఒకరికి ఉద్యోగం ఇచ్చి వారిని ఆదుకొనెదరని  నమ్ముచున్నాను. ఇందులో ఏ రాజకీయ కోణం లేదని, ఇది పూర్తిగా సాహిత్య విలువలు పెంచు సదుద్దేశ్యముతోనే ఈ గేయం నేను వ్రాసితిని అని నొక్కి మరీ వక్కాణించు చుంటిని.

మీరు తగు సమయంలో తగు చర్యలు తీసుకొందురని ఆశిస్తున్నాను.

అయ్యా/అమ్మా/చెల్లీ/ తమ్ముడూ,/ అన్నా/అక్కా/వాళ్ళూ/వీళ్ళూ/ఇంకా ఎవరైనా సరే.:-

మీ అందరిని కూడా మరొక్క మారు ఆలోచించ వలసిందిగా కోరుచున్నాను.

కాదూ కూడదూ చదివే తీరుతామంటే ఇక పై మీ ఇష్టం.

చెడు కాలము దాపురించిన వారు విజ్ఞుల మాట వినరు కదా.

చదువ దలచిన వారు ఒకరి తరువాత ఒకరు వరుస గా వచ్చి దూకుడు

                                ఒకటి

                                రెండు

                                మూడు

                                దూకుము

           నేను చేత కాని వాడనా                        

అంటారు అందరూ  నన్ను చేతకానివాడనని,          వహ్వా       వహ్యా
అంటారు అందరూ  నన్ను చేతకానివాడనని,
మట్టిలో మాణిక్యాన్నని నమ్ముతాను నేను                క్యా ఖూబ్  క్యా ఖూబ్

5, 6 ఏళ్ళ వయసులొ,
ఎడమచేతి బొటనవేలు చూపుడువేలు మద్ధ్య బీడీ పట్టుకొని,
వదులుతూ పొగ నోటి ను౦చి, కుడిచేతితో  తిప్పుతూ చక్రం
అవుదామనుకున్నాను లారీడ్రయివర్,
బడిలొ వేసాడు నాలుగుతన్ని మానాన్న

13, 14, ఏళ్ళ వయసులొ,
ఎడంచేయి గాలిలో తిప్పుతూ, కుడిచేతితో పక్కవాడి తొడమీద
వేస్తూ తాళం, మధ్య మధ్య సవరించుకుంటూ గొంతుక
అవుదామనుకొన్నాను ఘంటసాల లాగ
సరిగమ అని నేను పాడితే మాయమయ్యాయి మావీధిలో గాడిదలు

17, 18, ఏళ్ల వయసులో,
కుడిచేతిలో మందు సీసా ఎడంచేతిలో సగం కాలిన సిగరెట్టు,
పక్కన ఓకుక్క, గుండె నిండా దగ్గుతో
అవుదామనుకొన్నాను దేవదాసులాగ
ఎంత ప్రయత్నించినా పార్వతి కాదుకదా దొరకలేదు చంద్రముఖి అయినా

21, 22, ఏళ్ళ వయసులో,
పడుతూలేస్తూ పూర్తిచేసి  ఎమ్.ఎస్.సి,
చేరాను ఓకాలేజిలో లెక్చరరుగా
అవుదామనుకొన్నాను సర్. సర్వేపల్లి. రాధాకృష్ణన్ లాగ,
పాఠం చెబుదామంటే కరువయ్యారు క్లాసులో కుఱ్ఱాళ్ళు

ఆపైన వయసు మీద పడుతుంటే,
పిహెచ్.డి చేసి రీసెర్చిచేస్తూ, ఉద్ధరిద్ధామనుకున్నాను దేశాన్ని,
40ఏళ్ళు ఉద్యోగం చేసినా, ఉద్ధరించలేకపోయాడు
పెళ్ళాం పిల్లలని అని అన్నారు అందరూ
ఇల్లూ లేదు వాకిలీ లేదు, బేంకు బాలన్సు అసలే లేదు,
ఏక్.నిరంజన్ గాడు నామొగుడు అని పాడుతుంది మా ఆవిడ

వయసు అయి రిటైరు అయి కూర్చుని,
ఇక లాభంలేదు, చేసెయ్యాలి ఏదో ఒకటి అని అనుకుంటుంటే
తెలిసింది వేటూరిగారు ఇంక లేరు, సినీవినీలాకాశంలో శూన్యమే శూన్యం
అని విచారిస్తున్నారని  అందరూ, బిగించేసాను నేనే నడుం
ఇది చదివి ఆహా అంటారో లేక నా వెంటబడి  కఱ్ఱలు పుచ్చుకొని
పంపుతా మంటారో నన్ను శూన్యంలోకి  తేల్చుకోవలసింది మీరే

అంటారు అందరూ నన్ను చేతకానివాడనని,
నమ్మండి మీలోఒకరయినా మట్టిలోమాణిక్యాన్ననిః


అయ్యబాబోయ్ చివరిదాకా చదివేసారా. మీ గుండె నిబ్బరానికి

              ఇదే నా జోహార్లు.

టంటటాయ్, టట్టఢాం మీ మ్యూజిక్ ఇహ మీరే కొట్టుకోండి.

మా ఆవిడ ముచ్చట్లు - నా వాహన యోగం

సాయం సమయం సుమారు 6-30 గం // అయింది. ప్రద్యుమ్నుడు అనబడే నేను ఆఫీసు నించి ఇంటికి చేరాను. ఇల్లంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది.  మా అబ్బాయి,  అమ్మాయి ఆడుకోవడానికి  వెళ్ళారు.  తలుపు తీసి మా ఆవిడ విస విసా వెళ్ళిపోయింది లోపలికి. నేను మా బెడ్ రూం లోకి వెళ్లి బట్టలు మార్చుకొని ముందు గదిలోకి వచ్చి కాపీ అని జనాంతికంగా అని కుర్చీలో  కూర్చున్నాను.  ఓ పది నిముషాల తర్వాత మా ఆవిడ ఓ కప్పు కాపీ తెచ్చి నా ఎదుట పెట్టి గుర్రు మని లోపలికి వెళ్లి పోయింది. మూడు రోజులుగా మా ఇంట్లో ఒకానొక అత్యవసర పరిస్థితి ప్రకటించబడింది.  ఏంచెయ్యాలో తోచక నేను,  సరే మాట్లాడుదాం రా అని పిలిచాను. లోపలి నించే ఆవిడ గుర్  గుర్, ఇంకేముంది మాట్లాడటానికి  గుర్  గుర్ అంది. నాకునుం  క్రోధము ఆవేశించగా అణుచుకొని,  (శాంతం భోషాణం కాబట్టి అందులో  నేను తరచుగా  దాక్కొంటాను కాబట్టి) ,   మా ఆవిడను చర్చలకు ఆహ్వానించాను.  ఆవిడ వేంచేసి నా ఎదుట సుఖాసీన అయి  పద్యం ఎత్తుకుంది   

పుట్టితి  పూజ్యుడౌ  సంస్కృత మాష్టారు ఇంట మెట్టితి ఘనుడౌ తెలుగు మాష్టారి ఇల్లు
చేపట్టితి చేతకాని ఒక సైంటిస్టును, పులక్ బారువా కొనే నొక సెకండ్ హాండ్ లాంబ్రేట్టా  
స్కూటర్, కొనే నొక మోటారు సైకిలు శశిధర్ సైకియా, గతి లేదా నా మొగుడి కొక కొత్త   
స్కూటరయినా మధుసూదనా,ముకుందా, మురారీ, మాధవా ఆ ఆఆ ఆఆ ఆఆ ఆఆ  

అని కడుంగడు దు:ఖిత మది యయి గద్గదస్వరం తో దీనంగా ఆలపించెను.   ఆమె విచారాశ్రువులు నన్ను కదలించగా కఠినమగు నా కర్కశహృదయ మొకింత కరుగ నారంభించెను. అంతలో కర్తవ్యము గుర్తుకు రాగా నామెను మందలించ సాహసించ దలచితిని.  

దేవీ శ్రీ దేవీ నీకేల ఈ అలుక నేనెంత నా జీతమెంత ఈడ్చి తన్నినను చేతికి  2500 రూకలు రావుగాదా, బాంకు లో ఉన్నది 5000 మించదు గదా, 10000 స్కూటర్ కొనుట ఎట్లు, అదియును గాక మీ తమ్ముని వివాహ శుభ ముహూర్తము వచ్చుచున్నది  మనం వెళ్ళవలసి యుండును గదా, కావున నీ పంతం మానుమా అని చెప్పితిని.

బిరబిరా కృష్ణమ్మ పరుగు లెడుతున్నట్టు మా ఆవిడ కోపగృహంబు జొచ్చెను . నేనుకూడా డూడూ బసవన్న లాగ ఆమె వెంట నరిగితిని. నరిగి,

చిగురు బోడి,  నా హృదయరాణి, వాళ్ళెవరో కొన్నారని మనం కొనదగునా,  సఖీ వలదు, అలుక మానుము ప్రియే చారుశిలే

అని పాడితిని. కాదు కాదు శీలే  అనాలి అని ఆమె బోధించెను.

ఆ తరువాత  దారుణమైన, తీవ్రమైన చర్చలానంతరం ఈ కింద నొసంగు నొడంబడిక కు సమ్మతించడ మైనది

1.  కొత్త స్కూటర్ కొనుటకు నిశ్చయించడం అయినది.
2. రేపే లోను కు అప్లై చేయవలె.
3. సంసార సాగరమున ఆర్ధిక తుపాను నివారించుట కై  శ్రీమతి ప్రభావతి  తమ తమ్ముని వివాహమునకు నేగుట అను విషయమై తగు సమయంలో తగు నిర్ణయం శ్రీమతి  ప్రభావతి ప్రద్యుమ్నుడు తీసుకొనుట కై  తదుపరి చర్చలు జరుప బడగలవు.
4. ఈ పైన చెప్పిన ఏ విషయమైనను ఉద్దేశ్యపూర్వకముగా నుల్లంఘించిన  లేక త్వరితగతి కార్యా చరణ చేయకున్న శ్రీ ప్రద్యుమ్నులు వారిచే  నిరాహారదీక్ష చేయించబడును.

దీని పై  శ్రీమతి  ప్రభావతి ప్రద్యుమ్నుడు వ్రాలు అని సంతకం చేయడమైనది.

మర్నాడు పొద్దున్నే నేను మామూలుగానే ఆఫీసు కు నరిగితిని. సంతకం పెట్టి ల్యాబ్ లో ఒక రౌండు కొట్టి నా సీటు లో కూర్చుంటిని. సుమారు 10.30 గం// అయింది. మా స్టెనో కుమారి అలకా హజారికా కిసుక్కున నవ్వి లోను అప్లికేషను పూర్తి చేసి పట్టుకు వచ్చాను. మీరు సంతకం పెట్టితే ఆఫీసులో ఇచ్చేస్తాను అని చెప్పింది. ఆహా అన్నాను ఆహాహా అని కూడా అన్నాను. అసలు నీకు ఎవరు చెప్పారు. నీకు వేరే ఏమీ పనిలేదా ? వారం రోజులయింది. దీపక్ గారి రిపోర్ట్ ఇంకా టైపు చెయ్యలేదు. ఈ పనులన్నీ వదిలి What is this loan application? అని ఘట్టిగా కోప్పడ్డాను. అలక మళ్ళీ కిసుక్కున నవ్వింది. ప్రభావతి దీదీ 9 గం// కి టెలిఫోను చేసారు. మీరు మర్చిపోతారేమో నని గుర్తు చేయమన్నారు అని చల్లగా చెప్పింది. ఈ వేళ సాయంకాలం లోగా డైరక్టరు గారి టేబులు మీదకు పంపే బాధ్యత నన్నే తీసుకొమ్మని చెప్పారండి అని అనెను. నేను గుర్ గుర్ మంటూనే సంతకం పెట్టి ఇచ్చితిని. అలకమ్మ గారు అది పుచ్చుకొని తుర్రు మనెను. ఈవిడ ఇంకా ఎవరికి టెలిఫోను చేసిందా అని ఆలోచిస్తుంటే గణగణ మని ఫోను మోగింది. 

నేను శాస్త్రి ని నువ్వు నువ్వేనా
అవును నేను నేనే
ఏమిటి అమ్మాయి స్కూటర్  కొనిపిస్తోందిట. నాకు చెప్పలేదేం
మీకు ఎల్లా తెలిసింది
మీ  స్టెనో మా స్టెనో కి చెప్పితే ఆవిడ నాకు చెప్పి మిగత అందరి స్టెనో లకి చెప్పేసింది ట.
అంటే ఇప్పుడు ఇది టాప్ న్యూస్ అన్నమాట లాబ్ లో
అవును good luck  వాహన యోగ ప్రాప్తిరస్తు అని దీవించి పెట్టేసాడు

ఇంతలోకి మా త్రిపాఠి గారు వచ్చి ఎదురుగా ఆసీనుడయ్యాడు.
రేపే వెళ్లి పట్టు కొచ్చేస్తున్నావుట? ఏ స్కూటర్?  చూసావా? మాట్లడావా?     
అంటూ ప్రశ్నల శరంపర కురిపించేసాడు. ఓ నవ్వు నవ్వి ఊరుకొన్నాను.
అస్సాంలో కురుస్తున్న వర్షాల గురించి, రాజస్తాన్ లో కాయని ఎండల గురించి, పెరుగుతున్న ధరల గురించి ఓ పావు గంట ఉపన్యాసం ఇచ్చి వెళ్ళి పోయాడు. నేను చంకలో ఓనోట్ బుక్కు,. చెవిలో ఓ పెన్సిలు పెట్టుకొని లైబ్రరీ వైపు అడుగులు  వేసాను. నాల్గు  అడుగులు వేసానో లేదో మా  సదానంద  గర్గ్  తగులుకున్నాడు.

సో హాపీ టు నొ దట్ యు హావ్ ఫైనల్లీ డిసైడెడ్ టు పర్చేజ్ ఎ వెహికిల్.  వై డోన్టు యు గో ఫర్  ఎ ఫోర్ వీలర్ ?

నాకు మండుకు వచ్చేసింది. నీకెవరు చెప్పారు అని అడిగితిని. వాడు ఓ నవ్వు విసిరి ఓ మాటు ఘట్టిగా గాలి పీల్చి, హవా మే ఖబర్ హై అని వడి వడి గా అడుగులు వేసుకుంటూ నిష్క్రమించాడు. ఇప్పుడు ఇంక లైబ్రరీ లో కూర్చుంటే ఎంత మంది జోకులు వినవలసి ఉంటుందో అని నేను మళ్ళీ వెనక్కి తిరిగి వచ్చేసాను.  ఫోను మోగింది. ఎత్తేను.

షుడ్ ఐ కాల్ ఫర్ టెండర్స్ సార్ ? ఏజ్ దిస్ అపియర్స్ టు బి ఏన్ ఇమ్మీడియట్ అండ్ ఇంపార్టంట్ పర్చేజ్, వుయ్ మే హావ్ టు సెండ్ దిస్ ఫర్ ప్రయర్ అప్రూవల్ ఆఫ్ ది డైరక్టర్.

మా పర్చేజ్ ఆఫీసరు. మాట్లాడకుండా ఫోను పెట్టేసాను.

.ఒంటిగంటి కి లంచి కి ఇంటికి వెళ్ళేటప్పటికి, మా ఆవిడ మంచి మూడు లో ఉన్నారు. సా  ధిం  చె  నే  మ  న సా  అంటూ త్యాగరాజు గారి పని పట్టేస్తున్నారు. నేను నిశ్శబ్దంగా నాపని కానిచ్చేస్తున్నాను, భోజనం చెయ్యడం.  మా ఆవిడ, నేను మా కార్యక్రమాలు ఒకేమాటు పూర్తిచేసాము.

సాయంకాలం 3గం// కి టౌను వెళ్ళుతున్నాం. శాస్త్రిగారి తో మీరు కూడా రండి.
నాకు తీరుబడి లేదు
అనుకున్నాను, అవసరమైన రోజున మీకు  మీటింగులు ఉంటాయని
అంత తొందరెందుకో నాలుగైదు రోజులు ఆగవచ్చు కదా
ఎల్లుండ కల్లా స్కూటరు ఇంట్లో ఉండాలి
డబ్బు అరేంజ్ చెయ్యాలి కదా
ఆ పని అయిపోయింది
నాకు తెలియకుండా ఎల్లా అయింది
మీకు తెలిస్తే అవదని నాకు తెలుసు కాబట్టి.  శాస్త్రి గారి ఎకౌంట్ లోంచి 3500 మీ ఎకౌంటు లోకి ట్రాన్స్ ఫర్ అయింది. సాయంకాలం 4 గం// ల కల్లా చెక్కు వచ్చేస్తుంది మీకు ఆఫీసు నించి. అలక చెప్పింది. Credit and Thrift society నించి ఈ నెల లో మళ్ళీ ఓ నాలుగు వేలు తీసుకోవచ్చుట కదా. అలక చెప్పింది. అది శాస్త్రి గారికి ఇచ్చేయవచ్చును.
పక్కా ప్లాను వేసేసి నట్టున్నావు
మీరు కూడా వస్తే బాగుంటుంది
నేను వెళ్ళుతున్నాను ఆఫీసు కి
పిలచినా బిగువటరా భళిరా

ఆఫీసు కు వచ్చానన్న మాటే కానీ మా బాసు నా అప్లికేషను మీద నాట్ అప్రూవ్డ్ అని రాసేస్తే బాగుండునని అనుకొన్నాను.  సుమారు 2.30 గం// కి ఫోను గణగణ మంది.

డైరక్టర్ హియర్
యువర్ శిష్యా హియర్  (నేను ఆయన దగ్గర Ph.D చేశాను అందుచే నన్ను అల్లాగ కూడా పిలుస్తారు )
హహ్హా, ఏమిటీ అత్యవసర కోటాలో స్కూటరు ఎడ్వాన్స్  కావాలా నీకు
అబ్బే వద్దండి
ఓ. కే గుడ్ లక్
థాంక్యూ సర్

చివరి ఆశ కూడా ఆవిరై పోయింది. ఇప్పుడు స్కూటర్ తప్పేటట్టు లేదు. ఇంకో రెండు వందలు నెల జీతంలో కట్. అయిపోబోయిన సొసైటీ లోను కంటిన్యూ  అవుతుందని  చింతించితిని.

నీ ఆశా  అడియాసా  చేజారే  మణి పూసా   లంబాడోళ్ళ రాందాసా
గుండెల్లో గునపాలే  గుచ్చారే  మీవాళ్ళు    గుండెల్లో ఆఆఆ గుండెల్లో

అని పాడుకున్నాను. ఓ గంట తర్వాత అలక చెక్కు పట్టుకొచ్చి చూపించింది. రేపు నేను మీ ఎకౌంటులో డిపాజిట్ చేస్తానని చెప్పింది. సాయంకాలం మా  ఆవిడ చెప్పింది ఆల్విన్ పుష్పక్ బాగుందండి చూడడానికి. సిల్వర్  గ్రే కలర్ ది సెలక్టు చేసాం.  లాంబ్రెట్టా నచ్చలేదు నాకు. అయినా మన హైద్రాబాదు ది మనం కొనాలి కదా,. రిజిస్ట్రేషను అది వాడే చేయిస్తానన్నాడు.  అంతా కలిపి 11650 మాత్రమే. రేపు ఒంటి గంట కి అంతా రెడీ చేసి పెడతానన్నాడు.  మనం వెళ్ళి తెచ్చుకోవడమే. వెరీ సింపుల్ అని ప్రకటించింది. నేను ఇంక చేయునదేమి లేక, లేని ఉత్సాహం తెచ్చుకొని సరే కానిమ్ము అని అనుమతి ఇచ్చితిని.

మర్నాడు ఉదయం నించి మా ఇంట్లో సన్నాహాలు మొదలయ్యాయి. 7 గం// కి  పూజారి గారు వచ్చారు. నా నక్షత్రం మాఆవిడ నక్షత్రం కలిపి గుణించారు. తారా బలం అన్నారు. బొటన వేలితో మిగిలిన అన్ని వేళ్ళ ముణుకులు లెఖ్ఖపెట్టేరు. పంచాగం తిరగేసారు. మధ్యాహ్నం 1.౦6 గం// కి బండి తీసుకోండి. దివ్యంగా ఉంది ముహుర్తం అన్నారు. మా ఆవిడకి సందేహం వచ్చింది.

గురువు గారూ ముహూర్తం అంటే  డీలర్ దగ్గరి నించి బండి తీసుకోవడమా లేక బండి నడపడమా.

బండి తీసుకోవడం. కావాలంటే తరవాత పూజ చేసి బండి కింద నిమ్మకాయలు పెట్టి తొక్కించి నడపడం మొదలు పెట్టవచ్చు.

మరి టౌను నించి 8 కి.మీ ఉంది కదా మన కాలనీ. నడిపే తీసుకురావాలి కదా మరి ఎల్లా?

అమ్మా అక్కడే పూజ చేయించి తీసుకు రావచ్చు గదా మా అబ్బాయి ఉవాచ.

అల్లా చేయించి తీసుకు రావచ్చా పూజారి గారూ

భేషుగ్గా తీసుకు రావచ్చు.

సరే మీరు 11.30 గం// కి వచ్చేయండి. పూజా సామాగ్రి మీరే తీసుకు వచ్చేయండి. అని వారికి ఓ వంద రూపాయలు ఇచ్చి పంపించింది.

శాస్త్రి గార్కి, డీలరుకి, సదానంద్ కి టెలిఫోను చేసి ప్రోగ్రాము చెప్పేసింది.  సరిగ్గా 11.30 గం// కి మా ఇంటినించి  శాస్త్రి గారు, వారి భార్య, నేను, మా ఆవిడ, మాపిల్లలు ఇద్దరు, సదానంద్, పూజారి గారు బయల్దేరాం శాస్త్రి గారి కారులో. మా ఇంటి చుట్టుపక్కల వాళ్ళు రోడ్డు కిరువైపులా నుంచొని జయ జయ విజయీ భవ అని ఆశీర్వదించారు. 11.45 గం// కల్లా డీలరు గారి కార్యాలయం కి చేరిపోయాం. అక్కడ ఫార్మాలిటీసు అన్నీ పూర్తి అయ్యిం తరువాత 12.35 కల్లా పూజ మొదలు పెట్టేసారు పూజారి గారు. ఒంటిగంటా ఐదు నిముషాలకి పూజ అయిపోయింది. ఓ నిముషం తరువాత డీలరు గారు నాకు స్కూటరు తాళంచెవులు ఇచ్చారు. అఫీషియల్ గా ఈ బండి ఇక మీదే మీదే మీదే అని ముమ్మారు ఉద్ఘాటించారు. సభాసదు లందరూ చప్పట్లు కొట్టారు. ఉత్సాహం వచ్చిన నేను కూడా, అప్పు ఇచ్చిన శాస్త్రి గార్కి, బండి ఇచ్చిన డీలరు గార్కి, నెత్తి నెక్కి ఈ బండి కొనిపించిన మా ఆవిడ గార్కి, పూజ చేసిన పూజారి గార్కి, ఇప్పుడు కొత్తబండి నడపబోయే సదానంద్ కి, ఆశీర్వదించడానికి పనులన్నీ మానుకొని వచ్చిన శ్రీమతి శాస్త్రి గార్కి అందరికి యధాశక్తి ధన్యవాదాలు, కృతజ్ఞతలు అంటూ వోట్ ఆఫ్ థాంక్స్ చెప్పేసాను.

పూజారి గారు ముందుకు వచ్చి ఇప్పుడు కొబ్బరికాయలు కొట్టుట అను కార్యక్రమం ఉన్నది. కొట్టు వారు అందరూ వచ్చి కొట్టేయండి అన్నారు. వచ్చిన వాళ్ళందరం యధాశక్తి బలం ఉపయోగించి కొట్టేసాం పూజారి తో సహా. అప్పుడు డీలరు గారు కూడా వచ్చి కొబ్బరి కాయ కొట్టి  సుఖ డ్రైవింగ్ ప్రాప్తిరస్తూ అని మార్వాడీ భాషలో దీవించాడు. చివరగా నిమ్మకాయలు తొక్కించు కార్యక్రమం కోసం సదానందు ముందుకు వచ్చాడు. అప్పుడు డీలరు గారు న న న అని నహీ నహీ నహీ అని కూడా అన్నాడు. మా అందరి కేసి చూసాడు అప్పుడు కహా హై. సార్ నడిపితే బాగుంటుంది కదా అన్నాడు. నాకు తొక్కడం రాదు అన్నాను. మా ఆవిడ నాకేసి గుర్రుగా చూసింది. తొక్కడం ఏంటి ఇంకా సైకిలు భాషేనా.  డ్రైవింగ్ అనాలి అని కోప్పడింది. అల్లాగే అన్నాను.

ఏం పరవాలేదు గాడీ ఇస్టార్టు చేసి బండి న్యూట్రల్లో పెట్టి నిమ్మకాయల మీద నించి తోసేస్తే సారు డ్రైవు చేసినట్టే అని డీలర్ విశదీకరించాడు. నేను పట్టుకుంటాను బండి పడకుండా అని హామీ ఇచ్చాడు. వాల్ రైటు వాల్ రైటు అన్నారు అంతా. నాకు తప్ప లేదు. నేను రెండు కాళ్ళు రెండు  వైపులకి  వేసి సీటు మీద కూర్చున్నాను. రెండు చేతుల తోటి హాండిల్ పట్టుకున్నాను. సదానంద్ స్టార్ట్ చేసి న్యూట్రల్లో పెట్టాడు. పూజారి గారు రెండు నిమ్మ కాయలు ముందు చక్రం కింద రెండు వెనక చక్రం కింద పెట్టి ఇంకో రెండు నాల్గైదు గజాల దూరం లో పెట్టాడు. కింద వాటిని పచ్చడి చేసి ముందు వాటి రసం చక్రం తో పిండించాలన్న మాట.

డీలరు గారికి ఇంకా ఉత్సాహం వచ్చింది. అమ్మగారూ  మీరు కూడా కూచోండి అన్నాడు.

మా ఆవిడ వెంటనే వెనక సీటు ఎక్కేసింది.

రెడీ వన్, టూ, త్రీ తొయ్యండి అన్నాడు డీలరు

ప్రభా నువ్వు మీ ఆయన భుజం మీద చెయ్యి వెయ్యి, శాస్త్రి గారి భార్య సలహా

పూజారి గారికి కూడా సరదా పుట్టేసింది. రెండో చెయ్యి నడుం మీద వేసేయమ్మా అన్నాడు.

బండి తొయ్యబడింది. అదే సమయంలో మా ఆవిడ ఒక చెయ్యి నా భుజం మీద, రెండో చెయ్యి నా నడుం మీద వేసింది. నా నడుం మీద చెయ్యపడగానే నాకు చక్కిలిగింతలు పుట్టుకొఛ్ఛాయి. ఖళ్ళుఖళ్ళూ మని నేను నవ్వేసాను. హాండిల్ మీద చేతులు పట్టు తప్పాయి. స్కూటర్ గజ గజా వణికింది. అపాయం శంకించి మా ఆవిడ ముందుకు దూకేసింది. ఆపోజిట్ డైరెక్షన్ లో స్కూటరు ఒరిగింది. వెనక సీటూ ముందు సీటూ పట్టుకొని బండి ని బాలన్స్ చేస్తున్న డీలరు మీద మా ఆవిడ పడడం ఆయన వెనక్కి పడడం, స్కూటర్ ఇటు వైపు పడడం, నా కాలు ఒకటి గాలిలో మిగతా శరీరమంతా స్కూటర్ కిందా, నా తల నిమ్మకాయల మీద, డీలరు గారు రోడ్ మీద, వారు ప్రేమగా పెంచుకొన్న వారి బొజ్జ మీద మా ఆవిడ అన్నీ క్షణ కాలంలో జరిగిపోయాయి. మా ఆవిడ, మా స్కూటరు క్షేమం. పాపం డీలరు గారిని లేపడానికి నలుగురు అవసరమయ్యారు. అంతదాకా నా శరీరం  స్కూటర్ కింద, నాకాలు గాలిలో నే ఉన్నాయి. సీతారామ కల్యాణం సినీమా లో శివ ధనుస్సు కింద పడ్డ యన్.టి వోడు  అవమాన భారంతో కుంగి పోతుండగా తీరుబడి గా నడుచు కొని వచ్చిన హరనాధ్ లాగ, వచ్చిన సదానంద్ స్కూటర్ ఎత్తి నన్ను స్కూటరు భారం నించి విముక్తుణ్ణి చేసాడు.

నా వాహన యోగం ఎల్లా ఉన్నా, నా వాహనానికి వాహన యోగం పట్టింది. నర వాహనం. నిమ్మ కాయ తొక్కించడంతో సహా.

ఈ రోజు బ్లాగులో నా 239 వ దినం, వచ్చి నాల్గు అక్షంతలు వేసి వెళ్ళండి.

గమనిక : - మొదట ఈ టపా ఫిబ్రవరి 7, 2011 న పబ్లిష్ చేశాను. కానీ ఆ మధ్యన నా పొరపాటు వల్ల ఈ టపా డిలీట్ అయింది. టపాతో పాటు కామెంట్లు కూడా పోయాయి....