మా ఆవిడ కు విడాకులు ఇచ్చేస్తాను

ఇది ఉన్నట్టుండి తీసుకొన్న నిర్ణయం కాదు. అనేక విధాలుగా, అనేక కోణాలలో ఆలోచించి, చర్చించి, ఇంకో మార్గం ఏది తోచక తీసుకో బోతున్న నూతన సంవత్సర తీర్మానం. అయినా తీర్మానం చేసుకొనే ముందు బ్లాగు మితృలు, బ్లాగు బంధువులు, బ్లాగాప్తులు అయిన మీ అందరికీ తెలియపర్చి , మీ సలహాలు, సూచనలు కూడా తీసుకోవాలని పించింది. జనవరి ఒకటవ తేదీన మీరందరూ ఈ బ్లాగు నించి ఆ బ్లాగు లోకి పరిగెడుతూ , నూతన శుభాకాంక్షలు  అని నొక్కుతూ మధ్య మధ్యలో మీ బ్లాగులోకి వెళ్ళి, ఇంకా కాంక్షించని వారెవరా అని లెక్క చూసుకుంటూ చాలా బిజీ గా తిరుగుతుంటారని  తెలుసు కాబట్టి, నాలుగు  రోజులు ముందుగా నా ఈ జీవన్మరణ సమస్య మీ ముందుకు తెచ్చాను. మీరు జాగ్రత్తగా ఆలోచించి, అవసరమైతే మీ పక్కవారి బుఱ్ఱ కూడా తినేసి నాకు తగు సూచనలు చేసి, నాకు మార్గద ర్శకులు  కండు అని ఎలుగెత్తి   నివేదించుకుంటున్నాను. మీరైతే బోల్డన్ని బ్లాగులు చదివేసి   బోల్డంత  జ్ఞానము  సంపాదించిన,  జ్ఞానము నిండుకున్న మెదడు కలవారని (అచ్చు తప్పయిన క్షమించవలెను) మీకు సవినయంగా,  వినమ్రము గా విన్నవించు కుంటున్నానన్నమాట.

ఈ నా సమస్య ఈ నాటిది కాదు. అనేక  సంవత్సరముల నుండి నన్ను మానసిక క్షోభ కు గురిచేస్తున్న బృహత్తర సమస్య. జూన్ 29, 1970 నుంచి నామనస్సులో మెదలుచున్న ఆలోచన. జూన్ 28, 1970 న ప్రద్యుమ్నుడు అనబడే నాకు చి. ల. సౌ. ప్రభావతి అనబడు కన్యాకామణి తో వివాహ మహోత్సవం జరిగింది. అసలు పెళ్లి రోజున,   పెళ్లి పీటల మీద ఏం జరిగిందో మీరు ఊహించగలరా.   పెళ్లి పీటల మీద నేను కూర్చుని బ్రహ్మ గారు చెప్పినవి  అన్నీ బుద్ధిగా చేసేస్తున్నాను . కొంత సేపైన తరువాత కాబోయే మా ఆవిడని  ఓ బుట్టలో కూర్చోపెట్టి తీసుకు వచ్చి నా ఎదురుగా కూర్చోపెట్టారు. మధ్యలో ఒక తెర. అప్పుడు ఆసీనులైన సదాసదులలో  గుసగుసలు మొదలయ్యాయి. మెల్లగా మొదలైన గుస గుస లు కొద్ది సేపటికి బ్రహ్మగారి మంత్రాల స్థాయి దాటి పోయాయి. ఇంతలో కాబోయే  మా ఆవిడ ని  తీసుకొచ్చి పీటల మీద  నాపక్కన కూర్చో పెట్టారు. ఇప్పుడు గుసగుసలు రూపాంతరం చెంది రణగొణ ధ్వనులుగా మారాయి.  నేను కొంచెం ఉత్సుకత తో ఓ గుసగుస ల మాష్టారుని పిలిచి ఈ రణగొణ ధ్వనుల కారణమేమి అని అడిగితిని. ఆయన నాచెవిలో అరుస్తూ రహస్యం గా చెప్పాడు. “పెళ్లి కొడుకు కన్నా పెళ్లి కూతురు అంగుళం  పైగా   పొడుగు అని చెప్పు కుంటున్నారు”  చెప్పిన వాడు  ఊరుకోకుండా నా నెత్తి  మీద వాడి వేలు పెట్టి నా కాబోయే ఆవిడ తలతో సరిచూసి  కొలిచి అంగుళన్నర అని ప్రకాశముగా గుసగుస లాడి వెళ్లిపోయాడు. నాకు మండింది. నా కాబోయే  ఆవిడ కేసి చూసాను. ఆవిడ బాసిం పట్టు వేసుకొని, నిటారుగా కూర్చొని స్నేహితులతో గుసగుస లాడేస్తోంది.  అప్పుడు నేను ఆవిడతో చెప్పాను. కొంచెం తలకాయ వంచుకొని, బుద్ధిగా పెళ్లి కూతురు లాగా సిగ్గుపడుతూ కూర్చో అని. అల్లా నాకు చేత కాదు. నాకు ఇల్లానే బాగుంటుందని అనేసిందండి. పైగా మాయాబజారు లో సావిత్రి లాగా హాహాహా అని  నవ్వింది కూడా.  నాకు మళ్ళీ కాలింది. కాలదా అని అడుగు తున్నాను. ఇంకా తాళి కట్టకుండానే ఇంత మాట అనేసింది. కట్టింతరువాత ఇంకెన్ని  అంటుందో, ఇంకెంత అవమానకర మాటలు వినాల్సి వస్తుందో నని అనుమానం వచ్చేసింది నాకు. అనుమానం కాస్తా  పెను భూతమై విడాకులు ఇచ్చేద్దా మను కున్నాను. పెళ్లి కాకుండా విడాకులు ఇవ్వడం బాగుండదు,  చట్టం కూడా ఒప్పుకోదు కాబట్టి పెళ్లి చేసుకొని వెంటనే విడాకులు ఇచ్చేద్దామను కొని  పెళ్లి చేసేసు కొన్నాను. విడాకులు తీసుకోవటానికి ఇది మొదటి కారణం.   

సరే పెళ్లి అయిపోయింది. భార్యామణి ని తీసుకెళ్ళి నేను ఉద్యోగం చేస్తున్న ఊరిలో  కాపురం  పెట్టేశాను. మా ఆవిడ పెళ్ళైన కొత్తలో కొంచెం నాజూకుగా పొడుగ్గా కనిపించేది. నేను పుష్టిగా గుండ్రం గా (అంటే లావు కాదండోయ్ )  కొంచెం పొట్టిగా కనబడే  వాడిని. పొట్టి అంటే మరీ పొట్టి కాదండోయ్. 5 అడుగుల మీద ఇంకో మూడున్నర, నాలుగు అంగుళాలు ఉంటాను. ఏదో పొట్టి వెధవకి పొడుగు అమ్మాయిని కట్టబెడితే పిల్లలు పొడుగ్గా పుడతారు అనే భ్రమతో  మా వాళ్ళు ఇల్లా మా ఇద్దరికీ పెళ్లి చేసేసా రన్న మాట. తను పొడుగు అయితేనేం కొంచెం వంగి నడవ వచ్చు కదా, ఊహూ నిటారుగా గెడకఱ్ఱ  లాగా నుంచొని మరీ నడిచేది. కాపురం పెట్టిన  కొత్తలో మేమిద్దరం కలసి నడుస్తుంటే, చూసేవాళ్ళు  కొద్దిగా చిరునవ్వు నవ్వేవాళ్లు.  ఏదో మమ్మల్ని పలకరిస్తున్నారని  అనుకొనే వాడిని. కానీ  తెలియని వాళ్ళు కూడా నవ్వుతుంటే నాకు అనుమానం వచ్చేసింది. నవ్విన వాళ్ల పళ్లే బయట పడతాయని సరి పెట్టుకొని, మా నడక కార్యక్రమం కానిచ్చే వాడిని. కొద్ది కాలం గడిచే టప్పటికి గుసగుసలు మొదలయ్యాయి మా కాలనీ లో . మేము నడుస్తున్నప్పుడు, చిరు హాసాలు కాస్తా నవ్వులు గా మారిపోయాయి.  నాకు అర్ధం కాలేదు. అప్పుడు ఓ గుసగుస మితృడిని అడిగాను.  What is this gusa  gusa అని. “ మీరు ఇద్దరూ కలిసి నడుస్తుంటే number 10 లాగా ఉన్నారు “ అని అను కుంటు న్నారు అందరూ అని అట్టహాసం చేసి వెళ్ళి పోయాడు . నాకు మళ్ళీ మండింది. ఏం చేయలేక, అప్పటినించి నేను ఆవిడ వెనక్కాల, ఆవిడ అడుగు జాడల్లో కనీసం పది అడుగుల దూరం లో నడవడం మొదలు పెట్టేను.  ఇది రెండవ కారణం.

అసలు పెళ్ళాం అంటే ఎల్లా ఉండాలి. వినయ విధేయతలు మూర్తీభవించాలా వద్దా ? పతివ్రతగా, పతి ఇష్టమే తన ఇష్టం గా మసలుకోవాలా వద్దా ? పతియే ప్రత్యక్ష దైవం అనుకోవాలా వద్దా ? అని అడుగుతున్నాను మిమ్మల్ని.  పెళ్ళైన కొత్తలో ఇంకా ఆర్నెల్లు కూడా కాకుండా,  కొంపలంటుకు  పోయినట్టు  మా ఆవిడ పుట్టిన రోజు వచ్చేసింది. సరే new పెళ్ళాం, new పుట్టిన రోజు, new కాపురం అని నేను new గా ఆలోచించి , మా ఆవిడ కి తెలియకుండా surprise చేద్దామని, బజారు వెళ్ళి 475 రూపాయలు పెట్టి ఒక చీర కొనుక్కువచ్చాను . ఆ కాలం లో నా జీతం నెలకి 1186రూపాయల 64పైసలు. 475 అంటే 1/3 జీతం కన్నా ఎక్కువ. తెగించి,  ధైర్యం చేసి నేనొక చీర కొని పుట్టిన రోజు ఉదయమే,  Happy birth day to you  అని పాడి బోల్డు నవ్వులు నవ్వుతూ, నేనే హారతి ఇచ్చి చీర ప్రెజెంట్ చేస్తే, చూసి ఇదేం చీరండి, ఈ అంచేమిటి, అసలు ఆ రంగేమిటి, నాకు నప్పుతుందనే కొన్నారా? మీరు ఒక్కరే ఎందుకు వెళ్లారు? నన్నెందుకు తీసుకెళ్ల లేదు? చీర కూడా కొనడం చేతకాని వాళ్ళా  మీరు అంటూ కడిగేసింది. మీరే చెప్పండి ఇదేమైనా బాగుందా? Love  love గా నేనో చీర పట్టుకొస్తే,  new  మొగుడు అని కూడా చూడకుండా, what is this రంగు అని అంటుందా. పైగా  “యే క్యా హై “ అని హిందీలో కూడా అడిగిందండి. అప్పటికప్పుడు నన్ను మళ్ళీ బజారు తీసికెళ్ళి , ఆ చీర మార్చేసి ఇంకో వంద రూపాయలు వేసి , చీర తీసుకొని, పుట్టిన రోజు ఛీరంటే ఇల్లా ఉండాలి అని నాకో క్లాసు పీకిందండి.  What do i do now?   అప్పుడు ఖచ్చితం గా విడాకులు తీసేసు కోవాలని డిసైడు అయిపోయాను.  ఇది మూడో కారణం.

ఇల్లా చెపుతూ పోతే బోలెడు కారణాలు ఉన్నాయి. రోజు రోజు కు ఒక కారణం లిస్టు లోకి ఎక్కుతోంది. నేను మంచి వాడను, బుద్ధిమంతుడను, నోట్లో వేలు పెట్టినా కొరకలేని వాడను  కాబట్టి, సహనం వహించి ఈ సంసార సాగరాన్ని ఈదుకుంటూ  వస్తున్నాను  ఇన్నాళ్లుగా. పెళ్ళైన దగ్గరనించి ఇప్పటి దాకా  నేను స్వతంత్రించి ఏమి చేయలేక పోయాను. చివరాఖరికి నేను వేసుకొనే లాగూ చొక్కా, జేబురుమాలు దగ్గరినించి అన్నీ ఆవిడ ఇష్ట ప్రకారమే కొంటుంది. మా ఆయనికి ఏమి తెలియదండి అన్నీ నేనే చూసుకోవాలి అని అందరికీ చెపుతుందండి. చూసి చూసి, విసిగి వేసారి ఆవేశంతో  భర్త అంటే ఎవరు  అని నేనో పద్యం కూడా రాసేసాను.

శాంతభూషణుడే కానీ అలుగుటయే ఎరుంగని అమాయక జీవి వాడూ   
ఔనౌను అనుటయే కానీ కాదు  లేదు అని అనలేని  పిరికి జీవి వాడూ
ఆఫీసులో ఉగ్ర నరసింహుడే యైనా గృహంగణమున సాధు జీవి వాడూ
మీసాలు పెంచిన రౌడీయైనా నిజసతికి దాసోహమనెడి అల్పజీవి వాడూ

ఆ ఆ ఆ  ఆ అహహ్హ ఆహాహా  ఆ ఆ హా హాహ హా ఆ ఆ ఆ

అని రాగం కూడా తీసి పాడుకొనే వాడిని. ఇల్లాగే పడుతూ లేస్తూ సర్దుకుపోతూ 40 ఏళ్ళగా ఈ సంసార రధాన్ని లాక్కువచ్చాను.  మొన్న మా బావమరిది వచ్చాడు హైదరాబాదు లో ఎవరిదో పెళ్ళికి. అక్కా తమ్ముళ్ళు ఇద్దరూ కూర్చుని కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నారు. వాళ్ళ బంధువుల ఇళ్ళలో ఏవో గొడవల గురించి మాట్లాడుతూ మా ఆవిడ అంది. “ఏదోరా మీ బావ కొంచెం పొట్టి అయినా, మా సంసారం సాఫీ గా, సరదాగానే సాగిపోయింది ఇప్పటిదాకా” . అంటే 40 ఏళ్ల తర్వాత కూడా  నేను పొట్టి  అన్న విషయం ఇంకా నొక్కి మరీ వక్కాణించాలా? నేను 5 అడుగుల 4 అంగుళాలు ఉంటే ఆవిడ 5 అడుగుల ఐదున్నర అంగుళాలు. ఈ  మాత్రం దానికే  ఆవిడ పొడుగు నేను పొట్టి అని చాటింపు వేయాలా అని ప్రశ్నిస్తున్నాను. ఆవిడ పెద్ద పొడుగా అని నేను కొచ్చెనింగు అన్న మాట. ఇహ నే తాళ జాల, విడాకులే శరణ్యం అని మరొక్కమారు కఠిన నిర్ణయం తీసేసుకొన్నాను.  కొత్త సంవత్సరం లో మంచి లాయరు ని వెతికి  విడాకుల కార్యాచరణ మొదలు పెట్టేస్తాను.

నా వ్యధా భరిత కధ మీరు కూడా విన్నారు  కాబట్టి మీ సలహాలు సూచనలు కూడా నాకు పంపండి.  విడాకులు ఇచ్చవలెనా? ఇచ్చకూడదా?    

నా చివరి క్షణాలు

ఓర్నాయనోయ్, విషాదంగా ఆ ఫోజేమిటి మీరు. కర్చీఫు ఎందుకు తీశారు. కళ్ళు ఎందుకు తుడుచుకుంటున్నారు. జేబురుమాలు ఎందుకు తడుపుతున్నారు. దుఃఖంగా , దీనంగా, ఏడుస్తున్నట్టు  నటిస్తూ  శ్రద్ధాంజలి ఘటించెయ్యడానికి  లైను  లో  వచ్చేస్తున్నారు. వద్దు అంత శ్రమ పడకండి. చివరి క్షణాలు  అంటే ఆ చివరి క్షణాలు  కాదు,  మామూలు చివర క్షణాలు అన్నమాట.  అయోమయంగా చూడకండి.  Let me explain.  

నేను మా బామ్మర్ది పెళ్ళికి వెళ్ళాలి. రైలు రిజెర్వేషను అది చేయించేశాను ముందు గానే. కానీ మా బాసాసురుడు శలవా అని ఏడ్చేడు. నన్ను టెంషను పెట్టేడు. సరిగ్గా ఓ నాలుగు రోజులు ముందు కళ్ళు తుడుచు కొని సరే ఓ పది రోజులకి వెళ్ళిరా అని దయతలచాడు. దూరభారం వల్ల మా ఆవిడని ముందు పంపడం కుదరలేదు. బయల్దేరడానికి ఇంకోరోజు మాత్రమే  ఉంది.  హడావడిగా కొనాల్సిన వన్నీ కొనేశాను,  క్షమించాలి అచ్చు తప్పు, కొనిపించేసింది . బయల్దేరే రోజున మా ఆవిడవి ఓ ఏభై చీరలు, పిల్లలవి ఓ పాతిక జతలు సర్దేసిన తర్వాత పెట్టెల్లో మిగలని  ఖాళీ లో  నావి కూడా రెండు జతలు కుక్కి వాటి మీద డాన్స్  చేసి మూత  పెట్టి ఊపిరి పీల్చుకున్నాను. నేను సర్దుతున్నంత  సేపు  ఆవిడ విలాసంగా కుర్చీలో కూర్చుని కాళ్ళు ఊపుతూ, జంతికలో చేగోడీ లో కరకర నములుతూ “గులాబీ అంచు చీర స్నాతకానికి కట్టుకోవాలి అదిపైన పెట్టండి. ఆ బ్లూ కలరు  చీర భోజనాలప్పుడు కట్టుకోవాలి. అది స్నాతకం కింద పెట్టండి.” అంటూ సలహాలు పడేస్తూ నా సహనాన్ని పరీక్షించింది. మొత్తం మీద రెండు సూటుకేసులు, రెండు బేగులు , మంచి నీళ్ళ బాటిలు అన్నీ సర్దే టప్పటికి ముహూర్తం ముంచుకొచ్చింది. పరిగెత్తికెళ్లి  ఆటోని పిలుచు కొచ్చాను. ఆటో రాగానే పిల్లలు ఎక్కేశారు. ఆ తరవాత మా గజగమన కూడా అల్లనల్లన మెల్లమెల్లగా ఆటో ఎక్కేసింది. నేను వీధి తలుపు తాళం వేసి రెండు మాట్లు  లాగి చూసి, అటూ ఇటూ  చూసి, ఎవరూ చూడటం లేదని, తాళం పట్టుకొని వేళ్ళాడి, పడిందని నిర్ధారించుకొని, ఆటో ఎక్కి బయల్దేరు, బయల్దేరు అన్నాను. నాకున్న తొందర వాడికెందుకు ఉంటుంది. తాపీగా వారు ఆ ఇనపరాడు పైకి లాగాడు. ఆటో  డుర్ మని ఊరుకుంది.  వారు మళ్ళీ లాగారు. మళ్ళీ డుర్ మంది. వారు దిగి వెనక్కి వెళ్ళి ఓ తాపు తన్ని వచ్చారు. తీరుబడిగా సిగరెట్టు వెలిగించుకొని మళ్ళీ ఇనుపరాడు లాగాడు. ఈ మాటు డుర్  డుర్ డుర్ మని ఆగిపోయింది. మా ఆవిడ నాకేసి క్రోధం గా, ఒక మంచి ఆటో కూడా తీసుకురాలేని చవట దద్దమ్మ అన్నట్టు చూసింది. నాకు చెమటలు పట్టేస్తున్నాయి. లావొక్కింతయు  లేదు, ఎవనిచే  జనించు, కానరార  కైలాస  నివాస, అంటూ పద్యాలు, పాటలు పాడుకుంటున్నాను  లోలోపల. ఇంతలో ఆటో స్టార్ట్ అయింది. నేను రైట్ రైట్ అన్నాను. వారు  గేరు మార్చి  స్పీడ్ అందుకొనేటప్పుడు,  చివరి  క్షణం లో గుర్తుకు వచ్చింది. రైల్ టికెట్లు  బీరువాలో  దొంగ  అర లో భద్రము గా ఉన్నాయని.

ఇంకామీ బల్బ్ వెలగలేదా. మీకర్ధం అయే సినిమా భాషలో చెప్తాను. ఇనుకోండి కాదు కాదు సదూకోండి.

సినిమా లో క్లైమాక్స్ సీను వచ్చేసింది. వీరోయిన్ పరిగెడుతూ ఉంటుంది. ఆవిడెనకాల ఇలన్ పరిగెడుతుంటాడు. ఆళ్ళని తరుముతూ ఈరో పరిగెడు తుంటాడు. ఇంతలో ఇలన్ గారి గూండాలు ఈరో ని అడ్డుకుంటారు. ఈరో ఆళ్ళని కుమ్మేస్తుంటాడు. వీరోయిన్ ఊరొదిలి పొలాల వెంబడి పరుగెడుతుంది. ఎందుకంటే, చూసేటోళ్లందరు ఎర్రిబాగులోళ్ళు కాబట్టి. ఈరో  గూండాలని ఉతికి ఆరేసి ఇలన్ గాడి ఎనకాల పడతాడు. ఇప్పుడు వీరోయిన్ పొలాలు వదిలి రైలు కట్ట మీద పరిగెడుతుంది. ఎందుకంటే అది బుఱ్ఱ తక్కువది కాబట్టి. బుఱ్ఱ ఉన్నదయితే హాయిగా ఇలన్ గాడిని పెళ్లి చేసుకుంటే, దానికి ఆ పరుగు తప్పేది, మనకి తలనొప్పి తగ్గేది. ఎక్కడో రైలు బోయ్ మంటుంది. అయినా సరే వీరోయిన్ రైలు పట్టాల మధ్యనించే పరిగెడుతుంటుంది. మూజిక్ డైరట్రు దడదడ లాడించేస్తుంటాడు.   ఈరో ఇలన్ కుమ్ముకుంటుంటారు. ధడేల్ మని సిగ్నల్ పడిపోతుంది. వీరోయిన్ కాలు రెండు పట్టాల మధ్య ఇరుక్కుపోతుంది.  మూజిక్ డైరట్రు దడదడ లాడించేస్తుంటాడు.ఈరో సాచి ఇలన్ ని తన్నుతాడు. రైల్ బోయి బోయ్ మంటూ ఉంటుంది. వీరోయిన్ ఏడుస్తూ రెండో  కాలు ఎత్తి డాన్సు చేస్తుంటుంది.  మూజిక్ డైరట్రు దడదడ లాడించేస్తుంటాడు. ఈరో ఇలన్ ని ఎగిరి తన్నుతాడు. రైల్ బోయి బోయ్ మంటుంది.  వీరోయిన్ ఏడుస్తూ కాలు  డాన్సు చేస్తుంటుంది.   మూజిక్ డైరట్రు దడదడ లాడించేస్తుంటాడు. ఈరో ఇలన్ తలని తన తలతో కుమ్ముతాడు.  రైల్ బోయి బోయ్ మంటుంది. ఈ మాటు వీరోయిన్ చేతి డాన్సు మొదలు పెట్టుతుంది .  మూజిక్ డైరట్రు దడదడ లాడించేస్తుంటాడు. ఈరో ఈరోచితంగా ఇలన్ ని చితక కొట్టి  పక్కన పడేసి వీరోయిన్ దిశగా పరిగెడుతాడు . రైలు ఇప్పుడు దగ్గరగా బోయ్ బోయ్ మంటుంది. వీరోయిన్ చేతి డాన్సు వదలదు.  మూజిక్ డైరట్రు సౌండ్ పెంచి  దడదడ లాడించేస్తుంటాడు.  అప్పుడండి, ఇలన్ గార్కి కత్తి దొరుకుతుంది. కత్తి ఎక్కడనించి వచ్చిందా, ఇల్లా మీరు కొచ్చెను మీద కొచ్చెను వేసేస్తే నేను కధ చెప్పనంతే.  అల్లా సినిమాల్లో వచ్చేస్తాయి. అల్లెప్పుడో జానపద సినిమాలో కాంతారావు చేతిలో కత్తి,  రాజనాల  మాంత్రికుడు మాయం  చేసేస్తాడు  గదా అది అప్పడినించి గాలిలో తిరుగుతూ, ఇప్పుడు ఇలన్ గారి పక్కన పడిందన్నమాట. ఈడు ఆ కత్తి ఇసురుతాడు . అదెల్లి ఈరో నడుం మీద గుచ్చుకుంటుంది. ఈరో కింద పడిపోతాడు. అయినా ఈరో గారు ధైరియంగా పాకడం మొదలు పెట్టుతాడు. రైలు ఇప్పుడు మనకి కనిపిస్తుంది బోయ్ బ్బోయ్ అంటూ వచ్చేస్తుంటుంది. వీరోయిన్ ఈ మాటు వంగొని కాలు విడిపించుకోటానికి ప్రయత్నిస్తుంది. మూ . డై. దడదడ లాడించేస్తుంటాడు. ఈరో గారు ఇంకా పాకుతూనే ఉంటాడు. రైలు గారు ఇంకా దగ్గరగా బోయ్  బ్బోయ్ అంటుంటుంది. వీరోయిన్  ఇంకా వంగొనే  ఉంటుంది.  మూ. డై. దడదడదడ లాడించేస్తుంటాడు.  ఇప్పుడండి,  ఇజిల్సే ఇజిల్సు,  చివరి క్షణం లో ఈరో గారు నుంచోని, సిగ్నలు రాడ్  ముందుకు లాగి, రైలు ముందరి నించి జంప్ చేసి, వీరోయిన్ మీద పడి, ఇద్దరూ కలసి దొర్లుకుంటూ పొలాల్లో పడిపోతారు. ఝుక్ఝుక్ ఝుక్ఝుక్ ఝుక్ అంటూ రైలు వెళ్లి పోతుందన్న మాట. చూసారా మరి చివరి క్షణం  మహత్యం.

అమ్మయ్య ఇప్పటికి అర్ధం అయిందా చివరి క్షణం  అంటే ఏమిటో. ఆ చివరి క్షణా లే లేకపోతే ఈ దేశం లో ఏమి జరగదు . జరిగేదంతా చివరి  క్షణం లోనే జరుగుతుంది. మొన్న మొన్న ఢిల్లీ లో “అందరి సంపద ఆటలు” గురించి ఎంత గొడవ జరిగింది. విదేశీయులందరు ఎన్నెన్ని మాటలు అన్నారు. పెధాన మంతిరి గారు, డిల్లీ ముక్కే మంతిరి గారు కంగారు పడి, కోప్పడిపోయారా. చివరి క్షణానికి మనల్లోందరు అన్నీ రెడీ చేసేశారా లేదా. ఆటలు  అయింతరువాత,  అంతా బెమ్మాండంగా చేసేశారు అని అందరూ మెచ్చేసుకున్నారా.  మరి చివరి క్షణాని కే గదా ఆళ్ళందరూ ఆ పని చేయగలిగారు. కాబట్టి జై చివరి క్షణం  జై జై అన్నమాట.

మరి చివరగా ఇంకో చివరి కధ కూడా చెప్పేస్తాను. సత్తెపెమానికంగా నిజంగా చివరి ఇషయం. మరేంటంటే ఈ చివరి క్షణాలే లేకపోతే ఈ దేశం ఓ గొప్ప విజ్ఞాన వేత్తని కోల్పోయేది. నేను ఎం.ఎస్‌సి ఫైనల్ ఇయర్ పరీక్షలు రాస్తున్న రోజులు. మేము చివర మహాత్యం తెలిసిన వాళ్ళం కాబట్టి ఎప్పుడూ చివరి రోజుల్లో చివరి క్షణాల దాకా మాత్రమే చదివే వాళ్ళం. ఓ పరీక్ష రోజు నేను కొంచెం బద్ధకంగా,  చివరి క్షణాలలో చదవకుండా, పరీక్షకి  బయల్దేరాను.  అప్పుడు  ఆ యొక్క  శ్రీమన్నారాయణుడు  నాముందు కనిపించి నాయనా  Morphine  గురించి చదివావా అని అడిగాడు. అప్పుడు  బుద్ధి తెచ్చుకొని నేను పుస్తకం తెరచి, నడుస్తూ చదువుతూ, చదువుతూ నడుస్తూ, పరీక్ష హాలు కి చేరి, పేపర్ తీసుకొని చూస్తే మొదటి ప్రశ్న అదే ఉంది. చక చక అది వ్రాసేశాను కాబట్టి బొటా బొటీ గా పాసు మార్కులు   వచ్చి పాసు అయ్యాను.  ఆ తరువాత నేను ఆ డిగ్రీ పట్టుకొని అంచెలంచెలు గా ఈ దేశం గర్వించ దగ్గ సైంటిస్టు గా ఎదిగి పోయానన్నమాట. మీరు కూడా గర్విస్తున్నారా?

దీని  నీతి  ఏమిటంటే  చివరి  క్షణంలో  పనులు చేసేవారికి  ఆ  శ్రీమన్నారాయణుడు  కూడా చివరి క్షణం  లో సహాయం చేస్తాడని. కాబట్టి ఓ నా దేశ ప్రజలారా/ తోటి బ్లాగర్లారా/అంతర్జాల చదువర్లారా,  మీరందరూ కూడా ప్రతిదీ   చివరి క్షణం  లోనే చేసి, ఆ యొక్క  శ్రీమన్నారాయణుడి కృప కి పాత్రులు కండి చివరాఖరికి.     

ముఖ్య గమనిక :  ఇది  చదివిన  వారికి,  విన్నవారికి  కూడా  ఆ యొక్క శ్రీమన్నారాయణుడు సకల సంపదలు, ఆయురారోగ్యాలు, మీరు  ఏం చదివినా, చదవకపోయినా,  ఓ సాఫ్ట్ వేరు ఉద్యోగం, అన్నిటికన్నా ముఖ్యంగా మీ ఆజ్ఞాను సారంగా మీ మాట వినే సద్బుద్ధి  మీ ఆవిడ/ఆయన  కి, ప్రసాదిస్తాడు. మీరు ఇది చదవడమే కాదు, మీ తోటి వారితో కూడా చదివించి కృతార్ధులు కండి. 

మీ ఆయన మిమ్మలని ఎంతగా ప్రేమిస్తున్నాడు?

అసలు మన మొగుడు గారు మనని ప్రేమిస్తున్నాడా  లేక  ప్రేమిస్తున్నట్టు నటిస్తున్నాడా? ఈ సమస్య అందరి  భార్యలది. ఎప్పుడో అప్పుడు ఈ అనుమానం వస్తుంది. ఏదో నాలుగు మూరల మల్లెపూవులు పట్టుకొస్తేనో, రెండు గులాబీ పూవులు ఇచ్చి “ఐ యామ్ తెగ లవింగ్ యు డార్జిలింగ్,  సిమ్లా, కులుమనాలి” అంటే నమ్మేయడమేనా? గులాబీ కి ఉన్న ముళ్ళు లాగా వీడి మనసు లో కుళ్ళు ఏ మాత్రం ఉందో  హౌ టు తెలుసుకొనింగ్?  అని మధనపడని హాడది లేదంటే నో హాచ్చెర్యమ్.   

ఈ సమస్య మీద నేను అంటే ప్రభావతి అని పిలవబడే ప్రద్యుమ్నుడి భార్య నన్నమాట,  తిరిగి పరిశోధన (research) చేశాను. మా మహిళా సభలో కూలంకషంగా చర్చించాను. ఈ సమస్య కి అనేక కోణాలున్నాయి. మొగుడు భార్యామణి అంటే మురిసిపోవడం కాదు. భార్యామణి అంటే అర్ధం తెలుసుకోవాలి . భార్యలలో మణి అంటే ఏమిటీ? ఎంతమంది భార్యలు? అని నిలదీయాలి. మిగతా భార్యలు ఎక్కడ? అని ప్రశ్నించాలి.   భర్త,  యమునా తీరమున సంధ్యా సమయమున అని పాడుకొనే సందర్భాలు కనిపెట్టాలి.  ఆ సంధ్య ఎవరో తెలుసుకొనే ప్రయత్నం చెయ్యాలి.  వారికి తూర్పున ఉషోదయాలు, పడమర సంధ్యా రాగాలు లేకుండా జాగ్రత్త పడాలి. భార్య పతివ్రతగా ఉండాలనుకొనే ప్రతీ భర్తా సతీవ్రతం పాటించాల్సిందే. ఒకే బాణమూ, ఒకటే మాటా, ఒకే భామకే రాముని ప్రేమా   అన్నట్టు  ఉండాల్సిందే.  అల్లా అని “ఫో బాల నువ్విక పుట్టింటికి పొమ్ము బాలా”  అనగానే  ఏ  నిముషానికి ఏమి జరుగునో ఎవరూహించెదరు  అని పాడుకుంటూ వెళ్లిపోవడం కాదు.  “ఐ నో గో,  యు గెట్ ఔట్” అనగలగాలి.  అంత ధైర్యం మనకి ఉందని వారికి అర్ధం అయితే చాలు వాడికి వేరే మార్గం లేక మన్ని ప్రేమించడం మొదలు పెట్టుతాడు. ఒకమాట కొంచెం రహస్యం గా చెపుతాను. పాపం మొగుడు,  పెళ్ళైన  కొత్తలో మనని తెగ ప్రేమించేస్తాడు. వాడి అవసరం అటువంటిది. ఆ టైము లోనే మనం పట్టు బిగించెయ్యాలి.  పెళ్ళాం = బెల్లం , అమ్మా నాన్నా = అల్లం  అని నూరి పోసేయాలి. అప్పుడే వారు మన వలలో పడుతారు.  మనకి సిద్ధాంతాలు అన్నీ తెలిసినా,  కొన్ని మొండి ఘటాల దగ్గర మన పప్పులు  ఉడకక పోవచ్చు. కొండొకచో మన మొగుడితో  ముచ్చట పడి పోయి వారి వలలో మనమే పడిపోవచ్చు. ఇవన్నీ occupational  hazards. పెళ్ళాం  అంటే  లైఫ్ లాంగ్ ఉద్యోగం అనుకోవాలి. అప్పుడే మన హక్కుల కోసం పోరాటం చేయవచ్చు.  అంతే తప్ప నా బాధ్యత, నాధర్మం అని సతీ అనుసూయ లాగా ఫీల్ అయితే మీ ఖర్మ,  మిమ్మలని ఎవరూ బాగు చెయ్యలేరు.  ఎప్పుడూ బాధ్యతల గురించి అంటీ ముట్టనట్టుండాలి కానీ హక్కుల కోసము అవిశ్రాంత పోరాటాలు సలపాలి.

సరే పెళ్లి అయింది. మనకి ధర్మ సూత్రాలు తెలియక కొంతకాలం సంసారం చేసేసాము. వాట్ నెక్స్ట్. అని ఆలోచించండి. ఇప్పటికైనా మేలుకొని జూలు విదల్చండి. 5-10 ఏళ్ళు సంసారం చేసిం తర్వాత మీకు జ్ఞానోదయము అయితే మొగుడు గురించి తెలుసుకోవడానికి ప్రయత్నించండి.  హాహాహ్హా నా మొగుడి గురించి నాకు తెలియదా ? వాట్ నాన్సెన్స్  అని ఇదైపోకండి. 10 ఏళ్ళు సంసారం చేసినా 25 ఏళ్ళు చేసినా మొగుడు గాడు ఓపట్టాన అర్ధం కాడు. అందుకనే వాడిని మొగుడు అంటారు.  అర్ధం అయ్యేడని మనం భ్రమ పడతాము అని తెలుసుకోండి.  నేను చెప్పింది మీరు నమ్మక పోతే, ఓ పని చేయండి. మీ ఇంటి చుట్టుపక్కల పె.గీ.గీ.దా.వా, అని పేరుబడ్డ ఒకడిని మీ ఇంటికి భోజనానికి పిలవండి. ఛండాలంగా సాంబారు పెట్టి వాడికి వడ్డించండి. వాడు లొట్టలు వేసుకుంటూ మిమ్మల్ని చూస్తూ గిన్నెడు సాంబారు తాగేస్తాడు.  పెళ్ళాం గీచిన గీటు దాటని వాడు. అంటే అల్లా ఉంటాడా అని ఆశ్చర్య పడకండి.  మొగుడు పైకి కనిపించేది ఒకడు, అవకాశం వస్తే మరొకడు. చాలామంది మొగుళ్లు అవకాశం లేక, దొరకక, మిమ్మల్ని హింసించే మార్గం తట్టక,  మంచి భర్తలుగా మిగిలిపోతారు అని మీరు గ్రహించాలి.   

ఈ విషయం పైన  నేను చాలా లోతుగా, సమగ్రంగా అధ్యయనం చేశాను. అనేక మొగుళ్ళ మనస్థత్వాలు శోధించాను. అనేక మనస్థత్వ శాస్త్రవేత్తలతో చర్చించాను. చర్చించి, శోధించి ఆపైన మధించి, వాటిని క్రోడీకరించి పంచరత్నాలు లాంటి ఐదు ప్రశ్నలు తయారు చేశాను. సమయానుకూలంగా వాటిని మీ  వారికి సంధించి జవాబులు రాబట్టండి.         
     
1. ఉప్మా లో పచ్చి మిరపకాయలు బదులు ఎండు మిరప కాయలు వేయవచ్చా?

అ. సారీ డియర్ నిన్న పచ్చి మిర్చి మరిచిపోయాను.
ఆ. నువ్వు ఏం వేసినా బాగానే ఉంటుంది.
ఇ. ఫరవాలేదు ఏదైనా వేయవచ్చు.
ఈ. ఏదో ఒకటి అఘోరించు.
ఉ. పచ్చిమిర్చి అయిపోతే చెప్పి ఏడవాలి.

2. మా చెల్లెలికి పెళ్ళిలో బహుమతిగా ఫ్రిజ్ ఇద్దామా, మైక్రో ఓవెన్ ఇద్దామా ?

అ. అబ్బే అవేం బాగుంటాయి,LCD TV  కొని ఇద్దాం.
ఆ. రెండూ ఇచ్చేస్తే నష్టం ఏమిటి.
ఇ. మనకి మీ నాన్న ఏం ఇచ్చాడో అంతకన్నా ఎక్కువ ఇవ్వక్కర్లేదు.
ఈ. ఒక అరడజను చెంచాలు ఇస్తే చాలదా
ఉ. అసలు పెళ్ళికి వెళ్లాలంటావా

3. పక్కింటావిడ 4 తులాల నెక్లసు  కొనుక్కుంది, మరి నాకేంటి కొంటారు?      

అ. 4 తులాలు అంటే 40 వేల మిల్లీ గ్రాములు, అంతా బరువు నీ మెడ 
     మోయలేదేమో  సన్నుతాంగీ అంటాడా.
ఆ. Moon light కన్ననూ నీదు మోము bright, దూది పింజ కన్ననూ
     నాదు పర్సు light ట  అంటాడా.
ఇ. మీ తమ్ముడు ఓ లక్ష అప్పు ఇస్తాడేమో కనుక్కో అంటాడా
ఈ. ఇప్పుడు నీకు నగలు అవసరమా అంటాడా
ఉ. ఓ వడ్డాణం కొనుక్కో ఉన్న రెండు ఎకరాలు కూడా అమ్మేస్తాను  అంటాడా

4.   మీ పెళ్లి రోజున మీ ఆయన ఏంచేస్తాడు? 

అ. ఉదయాన్నే లేవగానే “నీ కళ్ళల్లో నా కళ్ళు చూసుకోనా,  
     నీ ముక్కుతో  నాముక్కు రాసుకోనా” అని పాడుతూ 
     NTR లాగా బుగ్గ కందిపోయేటట్టు చిటిక వేస్తాడా
ఆ. ఏడుస్తూ శలవు పెట్టి, నవ్వుతూ మిమ్మల్ని ఊరంతా తిప్పి 
     హోటల్ లో డిన్నర్ పెట్టిస్తాడా
ఇ. మీకో మంచి చీర కొనిపెట్టి, తను మాసిన లాగు, చిరిగిన చొక్కా
    వేసుకొని ఆఫీసు కి వెళ్లిపోతాడా
ఈ. అసలు ఏం గుర్తు లేనట్టు ఆఫీసు కి వెళ్లిపోతాడా
ఉ. విషాదంగా భారంగా నిట్టూరుస్తూ, ఓ మందు బాటిలు ఓపెన్ చేసి 
    “కొయి లౌటాదె మేరే బీతే హువే దిన్” అని పాడుకుంటాడా      

5.   31 రోజులు,  పైవాడి బూతులు, కిందవాడి తిట్లూ భరిస్తూ కష్టపడి 
      1వ తారీఖుకి   సంపాదించిన జీతం  డబ్బులు

అ. మొత్తం మీచేతిలో పోసి అప్పుడప్పుడు పానిపూరి తింటానికి
    ఓ పదిరూపాయలకి మిమ్మల్ని ప్రాధేయపడతాడా
ఆ. మొత్తం మీ చేతిలో పోసి పాకెట్ మని గా మీరిచ్చింది తీసుకుంటాడా
ఇ. ఇంటి ఖర్చులకి ఇంత అని ఇచ్చి మిగతాది తన దగ్గరే ఉంచుకుంటాడా
ఈ. మీకు పూలు కొనుక్కోడానికి 100 రూపాయలు ఇచ్చి మిగతాదంతా 
     తనే ఉంచుకుంటాడా
ఉ.  మీకు ఏమి ఇవ్వకపోగా, ఇంటి ఖర్చులకి కూడా మీ నాన్న నడిగి 
     పట్టుకు రమ్మంటాడా

జవాబులు వచ్చింతర్వాత మార్కులు కింది విధంగా వేసుకోండి

అ కి 16 నించి 20 మార్కులు, ఆ కి 12నించి 16 మార్కులు, ఇ కి 8నించి 12 మార్కులు, ఈ కి 4 నించి 8 మార్కులు, ఉ కి 0 నించి 4 మార్కులు.
 
75+ వచ్చిన వాడిని అసలు నమ్మకండి. తేనె పూసిన కత్తిలాంటి వాడు . వాడు అందరితోనూ నవ్వుతూనే, మంచిగానే  ఉంటాడు. అతి మంచి మంచిది కాదు . మిమ్మల్ని తెగ ప్రేమించేస్తాడు. అవకాశాలు సృష్టించుకుంటాడు  నవ్వుతూనే ఎదురింట్లో ఏ ఛండిక తోనో లేక ఏ మార్తాండి తోనో కాపురం పెట్టేయగలడు. వాళ్ళిద్దరూ కలసి మీ జీవితం నవ్వుల పాలు చేసెయ్యగలరు. ఇటు వంటి వాడితో బహు జాగ్రత్త గా ఉండాలి. తాజమహల్ కట్టించేస్తాను నీ కోసం అంటాడు. కట్టించాలంటే ముందు నువ్వు  పైకెళ్ళాలి గదా అనేస్తాడు కూడానూ.

60+ వచ్చిన వాళ్ళ తో కూడా కొంచెం జాగ్రత్త తప్పదు. అవకాశం  లేక మంచిగా ఉండడానికి ప్రయత్నించే వాళ్లు వీళ్ళు . రోజూ రెండు తిట్లూ, నాలుగు మొట్టి కాయలు వేస్తుంటే  తిన్నగానే మనకి నచ్చినట్టు ఉంటారు. కంట్రోల్ అన్నది ముఖ్యం వీళ్ళతోటి. వీడు కూడా చాలా బాగానే ప్రేమించే బాపతు.     

 45+ వీళ్ళు  ఉత్తమ భర్తలు అనుకోవచ్చు. ప్రతిదీ ఆలోచించి ఒక మోతాదు లోనే చేస్తారు. ప్రేమించడం కూడా అంతే. కానీ వీళ్ళను కొంచెం పొగిడితే బాగానే ప్రేమించేస్తారు. వీళ్లతో మనకి ఏ భయం ఉండదు. ఇబ్బంది అసలే ఉండదు.

30+ మిమ్మల్ని ఉద్ధరించడానికి పెళ్లి చేసుకున్నట్టు ఫోజు కొట్టుతారు. కానీ కొంచెం భయస్తులు. అప్పడాల కర్ర కే భయపడుతారు. కాబట్టి దాని ఉపయోగం తప్పదు. ఉపయోగించి నంత కాలం మన చెప్పుచేతలలో ఉంటారు. గతి లేక, భయంతో చచ్చినట్టు ప్రేమిస్తారు.  ఎంతగా ఉపయోగిస్తే  అంతగా ప్రేమిస్తారు.

30 కన్నా తక్కువ  అయితే  ఒక మంచి లాయరు ని వెతుక్కోండి.  వెంటనే విడాకులు తీసుకోండి.
            
                         మంగళం  

పాపం ప్రద్యుమ్నుడు

మళ్ళీ ఇంకో కధ వ్రాశాను. వ్రాశాను కదా అని “తెలుగు తల్లి , కెనడా”   మాస పత్రిక కు పంపించాను. వారు దయతో వారి ఫిబ్రవరి 2017 ,   మాస సంచిక లో ప...