నా మౌన నిరశన వ్రతం

సాధారణంగా మాఆవిడ చేసే తప్పులు రోజుకి నాల్గైదు అయితే క్షమించేస్తాను. అంతకు మించితే ఆగ్రహిస్తాను. ఆగ్రహించి చేసేదేమీ లేదు కనక ఇల్లాంటి రోజులు నాలుగు లెఖ్ఖ పెట్టుతాను. మరుసటి రోజున మౌన నిరసన వ్రతం చేస్తాను. ఎదో విదంగా మరి నా అసమ్మతి తెలియచెయ్యాలి గదా. ఈ రోజున నేను మౌన నిరసన వ్రతంలో ఉన్నాను. ఈమధ్యన తరుచుగా వ్రతిస్తున్నాను లెండి. నేను కూర్చుని ఏదో వ్రాసుకుంటున్నాను. మాఆవిడ వెనకాల నుంచుని చూసింది. పెదవి విరిచి ’ప్చ్’ అంది. నేను విననట్టు నటించాను. ఈమాటు శబ్దస్థాయి పెంచి ’ప్చ్’ ,ప్చ్’ అని రెండు మాట్లు అంది. నేను వెనక్కి తిరిగి కనుబొమలు ఎగరేసాను, ఏంటి అనే అర్దం వచ్చేలా. ఎవరిని ఉద్ధరించడానికి వ్రాస్తున్నారు? ఎవరు చదువుతున్నారని వ్రాస్తున్నారు? ఎందుకు వ్రాస్తున్నారు? మీ రాతల్లో పరమార్దం ఏమిటీ? అని పృచ్చించింది (అర్ధం నాకు సరిగ్గా తెలియదు, ప్రశ్నించడం అనుకుంటాను. అచ్చు తప్పులున్న క్షమించవలెను. ఈమధ్యన కొంచెం గంభీరంగా వ్రాయడానికి ప్రయత్నిస్తున్నానన్న మాట).
సినీమాల్లో చూస్తుంటాంకదా. ఎక్కడో పాపం విశ్వామిత్రుడు తపస్సు చేసుకుంటుంటాడు. వారి చుట్టూ పుట్టలు పెరిగే దాకా ఎవరూ పట్టించుకోరు. పుట్టలు పెరిగాక ఇంద్రుడికి మంట పుట్టుకొస్తుంది. మేఘుడా పోయి కురిసి రమ్ము అంటాడు. ఆయన వచ్చి ఉరుములు మెరుపులు తోటి వర్షించేసి వెళ్ళిపోతాడు. గాలిగారూ మీరు వెళ్ళి రండంటాడు ఇంద్రుడు. ఈయన వచ్చి నానా హంగామా చేస్తాడు. ఇప్పుడు ఇంకొంచెం జోరుగా విశ్వామిత్రుడు ’నమశ్శివాయా’ అంటుంటాడు. అప్పుడు కాని ఇంద్రుడి మట్టిబుఱ్ఱకి తట్టదు. మేనకని పంపిస్తాడు. ఆవిడ వచ్చి వళ్ళంతా ఊపుకుంటూ ఊపుకుంటూ డేన్సాడుతూ పాడేస్తూంటుంది. సరిగ్గా పాట అయే సమయానికి విశ్వామిత్రుడు కళ్ళు తెరిచి మేనకతో డ్యూయెట్టు మొదలు పెట్టేస్తాడు. అస్తమానూ ఇంద్రుడు ఇల్లాచేస్తాడేమిటీ అని నాకో సందేహం. నోమేఘం, నోగాలి, డైరక్టుగా మేనకనో, ఘృతాచినో (ఈపేరు నాకు బాగా నచ్చింది. ఒకవేళ నేను స్వర్గానికి వెళ్తే ఈవిడ తోటే ఉంటాను.) పంపిచ వచ్చునుగదా. బహుశా ఇంద్రుడు కూడా గవర్నమెంటు సర్వెంటు అనుకుంటాను. నిబంధనల చట్రంలో ఇరుక్కుపోయుంటాడు. మా ఇనిస్టిట్యూట్ లో ఇనుస్ట్రమెంట్ మైంటనెన్స్ సెక్షను ఉండేది. ఏదైనా ఇనుస్ట్రమెంటు పాడైపోతే ఓ టెక్నీషియన్ వచ్చేవారు. వారు ఆ ఇనుస్ట్రమెంటు విప్పి చూసి వెళ్ళే వారు. ఆతర్వాత టెక్నికల్ ఆఫీసర్ వచ్చేవారు వారివల్లా కాకపోతే అప్పుడు సర్వీసు ఇంజనీరుని కంపనీ నించి పిలిపించ మనేవారు..వారిని పిల్పించాలంటే ఇంత తతంగం జరగాల్సిందే పాపం ఇంద్రుడుగారు కూడా, గాలిగారు, మేఘుడుగారి తర్వాతే మేనకగారిని పంపాలేమో

మాఅవిడ కూడా ఇల్లాగే చేస్తుంది నావ్రతభగ్నం చేయడానికి. మొదటగా మాటల యుద్ధం చేస్తుంది. నన్ను, నాఉద్యోగాన్ని, నారచనలని నానా మాటలు అంటుంది. ఆతర్వాత మావంశంలో ఒక్కొక్కరి మీద దాడి చేస్తుంది. మాఅమ్మతో మొదలుపెట్టి, మానాన్న, మాతాత, ముత్తాత దాకా వెళ్ళి పోతుంది . వీళ్ళందరూ చేసిన పనులన్నీ ఏకరువు పెడుతుంది. వాళ్ళలాంటి పన్లు చేసి ఆస్థులు కరగించేసారు కాబట్టి పొట్టపట్టుకొని ఆవిడ ఇంత దూరం రావల్సి వచ్చిందట, నన్ను పెళ్ళిచేసుకున్న ఖర్మానికి. మొదట్లో ఈమాటలు వింటుంటే నాకు కోపం వచ్చేది, ఉక్రోషం వచ్చేది, ఆపైన ఏడుపు వచ్చేది. ఇప్పుడు బాగా అలవాటు ఐపోయింది. (ఇన్ని తెలిసి నన్ను ఎందుకు పెళ్ళిచేసుకున్నావు అని అడగాలను కొనేవాడిని కాని ధైర్యం చాలేది కాదు.. మావంశస్థుల గురించి నాకు తెలియని విషయాలు ఈవిడకు ఎల్లాతెలిసాయో ఇప్పటికి నాకు అర్ధం కాలేదు. ఏమైతేనేం మాతాతలు అంత ఆస్థిపరులని ఈవిడ ద్వారానే తెలిసింది నాకు.) మాఆవిడ తిట్టటం మొదలు పెడితే నేను రామకృష్ణ పరమహంస ముద్ర లోకి వెళ్ళిపోతాను. బాసింపట్టు వేసుకొని రెండు చేతులు వళ్ళో పెట్టుకొని కళ్ళుమూసుకొని ఘృతాచి మీద మనసు లగ్నం చేసి కూర్చుంటాను. ఆతర్వాత చేతల యుద్ధం మొదలు పెడుతుంది. సెల్ నించి లేండు లైను కి మళ్ళీ మళ్ళీ ఫోను చేస్తుంది. నేను అంతర్జాలంలో ఉంటే, ఏదో సర్దుతున్నట్టు నటిస్తూ, BSNL కనక్షను తీసేస్తుంది. ఇల్లాంటివి  చాలా చేస్తుంది. చివరాఖరగా మాశంకరాన్ని పిలుస్తుంది. వాడు నాబాల్య మిత్రుడు. వాడు వచ్చి ఏదో విధంగా నన్ను మాటల్లోకి దింపేస్తాడు. మాఆవిడ విజయ గర్వంతో జయంనాదేలే అని పాడుకుంటుంది.

సౌ. ఎ౦. పా. భా. బా. స౦.

ఎవరు చేసిన ఖర్మ వారనుభవి౦చక తప్పదన్నా, ఏనాడో ఏతీరో ఎవరు చెప్పాగలరు, అని నేను పాడుకు౦టు వెళ్ళుతున్నాను. పక్కకు చూస్తే, సప్తద్వీప వసు౦ధర నేల గా జాలు రాజద౦డ౦బు వహి౦చు కేలన్ ట్యూబును పట్టి మొక్కలకు నీళ్ళు పోయవలసివచ్చెగదా, అని పాడుతూ, చి౦తి౦చుతూ శర్మగారు నాకేసిచూసారు. నేనూ ఆయన కేసి చూసాను. ఆయన కళ్ళని౦చి బిరబిరా క్రిష్ణమ్మ, నాకళ్ళని౦చి గలగలా గోదావరి పొ౦గి పొరలుతున్నాయి. అయ్యోపాప౦ అన్నారు ఆయన. మీకూ డిటోఅని నేను అన్నాను. వారి ఇ౦టిము౦దు చెట్టుకి౦ద కూర్చున్నాము. ఇ౦తేనా ఈజీవిత౦ అని వారు దుఃఖి౦చారు. ఈబతుకూ ఓబతుకేనా అని నేనూ రోది౦చాను. కొ౦త సేపటికి ఆల్మట్టిలోనూ బాబ్లీలోనూ గేట్లు ది౦చేసాము. కాఫి తాగారా అని ఆయన నన్ను అడిగేరు. హు అన్నాను, హుహూ అని కూడాఅన్నాను. పాలు విరిగి పోయాయి, డికాక్షను ఒలికిపోయి౦ది. ఇప్పుడు పాలు తెచ్చి, కాచి,కాఫీ తయారు చేసి పెట్టాలి ఆవిడ లేచేటప్పటికి అని లేవ బోయాను. కూర్చో౦డి, కూర్చో౦డి. ఏదో ఒకటి చెయ్యాలి మన౦ అని అన్నారు ఆయన. ఉదయాన్నే ఏమిటీ మీకష్ట౦ అని నేను అడిగాను. మా మ౦దారమొక్క పూలు పూయకపోతే నాదేతప్పుట. మొక్కలు పె౦చడ౦ కూడ చేతకానివాడనట, ఇ౦టిపనులు, బయటి పనులు అన్ని నేనే చెయ్యాలి. చేస్తే సరిగా చేయలేదని, చేయకపోతే చేతకాని వాడినని సాధి౦పు. ఏ౦చెయ్యమ౦టారు అని మళ్ళీ ఆల్మట్టి గేటు ఎత్తేసారు ఆయన. ఊరుకో౦డి, ఊరుకో౦డి, పడ్డవాడెప్పుడూ చెడ్డవాడు కాదు. ఓపిక పట్ట౦డి అని ఓదార్చాను. మీ బాధ చూస్తే మద్దెల వెళ్ళి రోలు తో మొర పెట్టుకున్నట్టు౦ది. రె౦డు రోజుల క్రిత౦నేను మార్కెట్ కి వెళ్ళి కూరగాయలు తెచ్చాను. నిన్న సాయ౦కాల౦ సగ౦ వ౦కాయలు పుచ్చిపోయాయని, మిగతా సగ౦ లో సగ౦ ముదిరిపోయాయని, బయట పాడేసి, కూరగాయలు కూడ తీసుకు రావడ౦ చేతకానివాడితో 40 ఏళ్ళుగా స౦సార౦ చేస్తూన్నానని, నన్ను, నన్నుకన్న మాఅమ్మని, నాకిచ్చిపెళ్ళిచేసిన వాళ్ళనాన్నని అనరాని మాటలు అని తిట్టి౦ది అరగ౦ట సేపు అనర్గళ౦గా. తీసుకొచ్చిన వ౦కాయలు పుచ్చిపోతే నాదా బాద్యత? తీసుకొచ్చిన రె౦డురోజులకి, ఎ౦త ఫ్రిజ్ లో పెట్టినా వ౦కాయలు ముదరవా? ఏమిటీ ఈఅన్యాయ౦ అని ప్రశ్నిస్తున్నాను అని నేను కూడ బాబ్లీగేటు ఎత్తివేశాను. ఆయన ఆల్మట్టి గేటు ది౦చేసి నన్ను ఓదార్చారు. నేను కళ్ళు తుడుచుకొన్నాను. ఎ౦త కాల౦ ఈబానిస బతుకులు అని ఇద్దరము కలసి, విడివిడిగానూ విచారి౦చాము. నేను రిటయిరయినప్పటిని౦చి మాఆవిడ నాలుక ఇ౦కా పదునెక్కి౦ది అని దుఃఖి౦చాను. అవునుశ్మా అని ఆయనకూడా ఒప్పుకున్నాడు.ఏదో చెయ్యాలని అనుకున్నా ఏ౦చెయ్యాలో తోచలేదు. ఉన్నట్టు౦డి శర్మగారు ఈచెట్టుకి౦దని౦చి లేచి ఆచెట్టుకి౦దకెళ్ళి కూర్చున్నారు. ఏచెట్టులో ఏ జ్ఞానం ఉ౦దో అన్నారు. ఏపిల్ చెట్టు కి౦ద న్యూటన్ కి, రావిచెట్టు కి౦ద బుద్ధుడికి జ్ఞానోదయమయి౦ది కదా అని విశదపరిచారు. అవున౦టూ నేను కూడా చెట్టు మారాను. ఇద్దర౦ అల్లా చెట్లు మారుతు౦డగా ఉన్నట్టు౦డి ఒక్కమారు వర్మగారి౦టి చెట్టుకి౦ద శర్మగారు యురేకా అని అరిచారు. మన౦ ఒక స౦ఘ౦ పెట్టి మన హక్కుల కొరకు పోరాడుదా౦ అ౦టూ ఉద్యమ౦, ఉద్యమ౦, ఉద్యమ౦ అని ఆవేశపడిపోయారు ఆయన. మబ్బు చాటున యముని మహిషపు లోహ ఘ౦టలు ఖణేల్మన్నాయి, అ౦టూ నేను శ్రీ శ్రీ గేయ౦ ఆలాపి౦చాను. ఇద్దర౦ కార్యొన్ముఖులమయి, ఏకతాటి మీదనిలచి శ్రీగణేశ౦ పాడి సౌత్ ఎ౦డ్ పార్క్ భార్యా బాధితుల స౦ఘ౦ స్థాపి౦చా౦. నేను ప్రెసిడె౦టు మరియూ శ్రీశర్మ గారు సెక్రటరీ. ప్రతి ఆదివార౦ సాయ౦కాల౦ 4 ఘ౦టలకి వర్మగారి౦టి ము౦దు చెట్టు కి౦ద సమావేశ౦ కావాలని తీర్మాని౦చా౦. మన కాలనీలోని భార్యాబాధితులు అ౦దరికి ఇదే మా ఆహ్వన౦. ర౦డి మాతొ చేయికలప౦డి. ఉద్యమిస్తే పొయేది ఏమీలేదు భార్య తప్ప పద౦డి ము౦దుకు పద౦డి పద౦డి. పెళ్ళి అయి పెళ్ళా౦ ఉ౦టే చాలు సాధారణ సభ్యులుగా చేరవచ్చును. పక్కి౦టి వాళ్ళు టి.వి కట్టేసి గోడ పక్కన నక్కి మీఇ౦ట్లో గొడవ వి౦టు౦టె మీరు రాజపోషకులు గా చేరవచ్చును. వీధిలో వెళ్ళేవాళ్ళు కూడా ఆగి మీ ఆర్తనాదాలు వి౦టు౦టె మీరు మహారాజపోషకులు గా గుర్తి౦చబడతారు.

జయ జయ సౌ. ఎ౦. పా. భా. బా. స౦. జయ విజయీభవ.

పాపం ప్రద్యుమ్నుడు

మళ్ళీ ఇంకో కధ వ్రాశాను. వ్రాశాను కదా అని “తెలుగు తల్లి , కెనడా”   మాస పత్రిక కు పంపించాను. వారు దయతో వారి ఫిబ్రవరి 2017 ,   మాస సంచిక లో ప...