ఫుల్ సినీమా హాల్లో నేను చూసిన పావు గంట సినీమా


నేను ఆనర్స్  ప్రీ ఫైనల్లో ఉండగా అంటే 1962 సంవత్సరం, నా రూమ్మేటు వీరేంద్ర చౌదరి వివాహం జరిగింది. నువ్వు తప్పకుండా రావాలిరా అని వాడు వేడు కోవడంవల్లా, వాళ్ళ నాన్నగారు, ఇంతంత మీసాలు పెంచుకొని, కరుకుగా మాట్లాడుతూ, పంతులూ నువ్వు రెండు రోజులు ముందర వచ్చెయ్యి అని ఆజ్ఞ జారిచేయడం వల్ల నేను ఆ పెళ్ళికి వెళ్ళేను ఒక రోజు ముందర. నేను వాళ్ళ ఊరు వెళ్ళడానికి సకల వాహనాలు ఉపయోగించ వలసి వచ్చింది. నిడదవోలు దాకా రైలు, ఆపైన బస్సు, ఆ తరవాత, రెండెడ్ల బండి ఎక్కి సుమారు మధ్యాహ్నం మూడు గం// కి వాళ్ళ ఇల్లు చేరాను.  నన్ను చూసి వాళ్ళ నాన్నగారు, ఆ వచ్చేసావా ? అని అడిగేరు. నేను వచ్చినందుకు ఆనందించాడో, లేక మొహమాటానికి పిలుస్తే వచ్చేసాడేమిటి అన్న భావమో నాకు అర్ధంకాలేదు. ఒరేయ్ రంగా పంతుల్ని అబ్బాయి దగ్గరకు తీసుకెళ్ళు అని చెప్పి వెళ్ళిపోయారు. రంగాగారు రండి మాష్టారు అంటూ నన్ను ఇంట్లోకి తీసుకెళ్ళాడు. అల్లాంటి ఇల్లు నేను అప్పటి దాకా చూడలేదు, పెద్ద హాలు,  హాలుకి అరడజను గుమ్మాలు, వాటి లో గదులు. వాటిని దాటి వెళ్ళితే మధ్యన వరండా, మళ్ళీగదులు. ఈ గది లోంచి ఆ గదిలోకి  పరుగు పెట్టే  పిల్లలు, ఉంగరాలు లేని వేళ్ళు లేని వాళ్ళు, సిల్కు లాల్చీలు, సిల్కుపంచిలు ధరించిన వాళ్ళు మగవారు హడావడి గా తిరిగేస్తున్నారు. పట్టు చీరలు కట్టుకొని, చీర కూడా కనిపించకుండా నగలు పెట్టేసుకొని, కదిలే మార్వాడీ కొట్టు లాగ అడుగులో అడుగు వేసుకుంటూ, బంగారం వాసన వేస్తూ తిరిగే మహిళా మణుల మధ్య నించి, నన్ను లాక్కేళ్ళి అబ్బాయి దగ్గర దిగపెట్టేడు. వచ్చావా, రా అన్నాడు అబ్బాయి. ఇంతలోనే ఓ పెద్ద ప్లేటు నిండా నాలుగు స్వీట్లు అన్నేరకాల కారం పలహారాలు పట్టుకొచ్చి చేతిలో పెట్టి వెళ్ళిపోయాడు ఓ పెద్దమనిషి. అబ్బాయి చుట్టూ అమ్మలు, మధ్యలో అమ్మాయిలు, పరాచికాలు, పగలబడి నవ్వడాలు. ప్లేటు లోవి తినాలో, వాళ్ళ మాటలు వినాలో అర్ధం కావట్లేదు. అబ్బాయి తో మాట్లాడటానికి కూడా సందు దొరకటంలేదు. సరే నని చేతిలోపని మీద  దృష్టి పెట్టేను.

ఎల్లాగో సందు చూసుకొని అబ్బాయి గారు నాదగ్గరికి వచ్చాడు. ఒరేయ్ నీబస మాశాస్త్రి గారింట్లో ఏర్పాటు చేసారు నాన్నగారు. మా జనాల మధ్యన ఉండగలను అనుకుంటే ఇక్కడ ఉండు లేకపోతే అక్కడికి వెళ్ళు. ఒరేయ్ రంగా సార్ ని జాగ్రత్తగా చూసుకో.  పెళ్ళికొడుకు నాకు జాగ్రత్తలు చెప్పి మళ్ళీ ఆడ వారి మధ్య కెళ్ళిపోయాడు. రంగా గారు అక్కడేఉన్న ఆడవారిని, అటూఇటూ తిరుగుతున్న మగవారిని పరిచయం చేస్తున్నాడు.  నాకు ఆ బంగారం వెనకాల మనుషులు  కనిపించడం లేదు.అంతా బంగారమే కనిపిస్తోంది. మీఇంట్లో ఘోషా ఉన్నట్టు ఉంది రంగా అన్నాను  రంగా నవ్వేసాడు. రండి మిమ్మల్ని శాస్త్రి గారింటికి తీసుకెళ్ళతాను అని నాబేగ్ భుజాన తగిలించుకుని బయల్దేరాడు. ఓ ఐదు నిముషాలు, రెండు వీధులు తిరిగిం తర్వాత ఓ ఇంటి ముందు ఆగి శాస్త్రి గారూ అని పిలుస్తూ లోపలికి  తీసుకు వెళ్ళాడు. టైము చూసాను అప్పుడే నాలుగు అయింది. ఈ ఊరు వచ్చి  గంట దాటిందా అని ఆశ్చర్య పోయాను. ఇంతలో శాస్త్రిగారు వచ్చారు లోపలినించి.

రా బాబూ కూర్చో అన్నారు ఒక కుర్చీ నాముందకు తోసి. నేను కూర్చున్నాను
మీది భీమవరమా?  నేను అవును అన్నట్టు  తల ఊపాను
చౌదరి గారి అబ్బాయి స్నేహితుడవా?
విశాఖపట్టణం లో కలసి  చదువు కుంటున్నారా?
మీ నాన్న గారు  తెలుగు  పండితులా?
మీ రిద్దరూ హాస్టల్లో ఒకే రూము లో ఉంటారా?

నేను అన్నింటికి తలఊపాను. అన్నీ ఆయనకి తెలిసిన ప్రశ్నలే వేసారే అని ఆశ్చర్యపోయాను. నాభావం తెలుసుకున్న వాడై రంగా చెప్పాడు. మీ గురించి అబ్బాయి గారు అన్నీ చెప్పారు అన్నాడు.   శాస్త్రిగారి భార్య కాఫీ పట్టుకొచ్చి ఇచ్చింది. ఆవిడ కూడా అవే జవాబు అఖ్ఖర్లేని ప్రశ్నలు వేసింది. నేను షరా మామూలుగానే తలనూచాను. మొహమాటకు పడకు నాయనా. ఏమైనా కావల్సివస్తే అడుగు. అని మళ్ళీ లోపలికి వెళ్ళి పోయింది ఆవిడ. ఏమి అడగాలా అని ఆలోచిస్తుంటే, ఏదైనా అవసరం అనుకుంటే అడుగు నాయనా అని శాస్త్రి గారు వీధిలోకి వెళ్ళారు. ఇప్పుడు అనుమానం వచ్చేసింది. అవసరం అంటే ఏమిటీ అని ఆలోచించడం మొదలు పెట్టాను. మీరు ఏమీ ఆలోచించకండి. మై హూ హై అన్నాడు రంగా. ఈ మధ్యనే హిందీ నేర్చేసుకుంటున్నాను. బొంబాయి వెళ్ళాలి అన్నాడు రంగా. నేనేం మాట్లాడలేదు. మళ్ళీ హిందీ లో వాయించేస్తాడని. మనకి బొత్తిగా అర్ధంకాని భాష అది. ఇంగ్లీషు సినిమా లైనా కొంచెం అర్ధం అవుతాయేమో కాని హింది అసలు నహీ.  సరే సార్ మీరు  ఓ గంట విశ్రాంతి తీసుకోండి. నేను మళ్ళీ వస్తాను అని చక్కాపోయాడు.

సరే అని నేను మంచం మీద నడ్డి వాలుద్దామనుకుంటుంటే, శాస్త్రి గారి భార్య వచ్చేసింది. మాఊరు వాళ్ళ ఊరూ దగ్గరే అని కనిపెట్టేసి మాఅమ్మ వాళ్ళ గురించి, నాన్న వాళ్ళ గురించి, మా గోత్రాలు, ఋషులు మొదలగు వారిగురించి  కూలంకషంగా చర్చించి, ఇంకా పెళ్ళి ఎందుకు కాలేదు నాయనా అని అడిగేసింది ఆవిడ. అప్పుడే తొందరేమండి. ఇంకా చిన్న వాడినే గదా అని అన్నాను. అయ్యో అదేమిటి నాయనా నీవయసు లో ఈయన మా మామగారిని  తాతని  చేసేసారు. నాకు అర్ధం కాలేదు. ఆవిడ నవ్వింది. మట్టి బుర్ర ఆప్పుడు అర్ధం అయింది.  ఇక్కడే ఉంటె ఈవిడ నాకు సంబంధాలు చూస్తుందేమోనని భయం వేసింది ఊరు చూసోస్తా నని ఆవిడ కి చెప్పి బయట పడ్డా. అన్ని పల్లెటూర్ల లాగే ఉంది. పచ్చగా,  హాయిగా చల్లగాలి వీస్తోంటే మెల్లగా నడుచుకుంటూ వెడుతున్నాను

రెండు వీధులు తిరిగే టప్పటికి రంగా వచ్చేసాడు. అప్పుడే బోరు కొట్టేసిందా  మాఉరు అంటూ .రండి ఆచివర సినిమా హాల్ ఉంది. అందులో కూర్చుందురు గాని మంచి కాలక్షేపం అన్నాడు.ఇప్పుడా అన్నాను టైము చూస్తూ ఐదు అయింది. ఇంకో ఘంటన్నర ఆట ఉంటుందండి. ఏదో పేరు చెప్పేడు జానపద సినిమా అన్నాడు. హాల్ మనదే అన్నాడు. సరే ఆవిడ తో కబుర్ల కన్నాఇదే మంచిది అనుకొని టూరింగ్ టాకిసా అని అడిగాను . కాదండి ఫుల్ సినిమా హాల్ అన్నాడు. నాకు అర్ధం కాలేదు. మీ పట్నం లాగానే నండి. సిమెంటు బిల్డింగ్ , నేలా, బెంచి, కుర్చీ, రిజర్వుడు పైగా బాల్కని కూడా ఉందండి. ఈ చుట్టుపక్కల పదిహేను ఊర్లకి ఇదే పెద్ద సెంటరండి సినిమాలకి . చుట్టుపక్కల ఊళ్ళలో నాలుగు టూరింగ్ టాకీసు లున్నాయండి మన ఊర్లోనే ఫుల్ సినిమా హాలండి. మూడు అభిమాన సంఘాలున్నాయండి మా ఊర్లో.   అబ్బో పెద్ద చరిత్రే ఉందే మీ ఊరుకి అన్నాను.  అప్పుడప్పుడు కొత్తసినిమాలు కూడా వస్తాయండి విడుదలయిన నెలరోజుల్లో. ఆహా అన్నాను. ఇంతలో హాలు దగ్గరికి వచ్చేసాం. నన్ను తీసుకెళ్ళి బాల్కనీ లో కూర్చో పెట్టేడు. నేను మళ్ళి సినిమా అయే టప్పటికి వస్తానండి అని వెళ్లి పోయాడు.

నేను కూర్చుని చుట్టుపక్కల సర్వె చేసాను.మొత్తం 12 సీట్లు ఉన్నాయి మొదటి వరుస మూడు, రెండోవరుసలో నాలుగు, మూడో వరుస లో ఐదు ఉన్నాయి.చివరి వరుసలో నలుగురు కూర్చున్నారు. రెండో వరుసలో ముగ్గురు ఉన్నారు. మొదటి వరుసలో నేను మధ్య సీటులో ఫాన్  కింద కూర్చున్నాను. తెరమీదకి చూసాను.రాజు గారు  గుఱ్ఱం మీద, వెనక్కాల  సైనికులు గుఱ్ఱాల మీద, కాల్బంటులు,  శూలాలు , గదలు, కత్తులు  పట్టుకొని పరుగెడుతున్నారు. వెనక్కాల సంగీతము  దడ దడ లాడించేస్తోంది. వ్యతిరేక దిశ లొ ఇంకో రాజు గారు అంతమంది సైనికులతో వచ్చేస్తున్నారు. సరిగ్గా అదే టైము లో నాపక్కన రెండు సీట్లలో ఇద్దరువచ్చి కూర్చున్నారు. కొద్దిగా మందు వాసన వేస్తోంది. యుద్ధం మొదలవు తోందిరా అన్నాడు ఒకడు. సిగతరగా నిన్నా ఇదే టైముకి వచ్చాం రా అన్నాడు ఇంకోడు. రెండు సైన్యాలు ఒకరి కెదురుగా ఇంకోరు పరిగెడుతున్నారు.

ఒకడు:  అబ్బాయి గారి స్నేహితుడు గారు రా
రెండో వాడు: అవును రా సినిమాకు వచ్చినట్టున్నారు.
సినిమాలో సైన్యాలు పరిగేస్తున్నాయి.
ఒ: పావుగంట ముందు వస్తే పాట వినేవాళ్ళం గదా
రెం: ఇంకో పాట ఇప్పుడు వస్తుంది గదా
సి: రెండు సైన్యాలు ఒక దాని ఎదురుగా ఒకటి నిల్చున్నాయి.
నేను జేబు లోంచి సిగరెట్టు తీసి వెలిగించాను.
ఒ: ఫ్రెండు గారు సిగరెట్లు కాలుస్తారను కుంటాను రా
రెం: అబ్బాయి గారు కూడా కాలుస్తారాండి
నే: కాలుస్తాడండి
సి: ఇద్దరు రాజులు కత్తులు దూసారు
ఒ:, రెం:,  చుట్టలు వెలిగించారు
సి:  రాజు లెక్కిన గుఱ్ఱాలు గుండ్రంగా పరిగెడుతున్నాయి.
నే: ఉత్సాహంగా చూస్తున్నాను ఎప్పుడు యుద్ధం మొదలవుతుందా అని
గుఱ్ఱాలు ఆగాయి.రాజు ఒకటి కి రాజు రెండుకి ఓ ఇరవై గజాల దూరం
ఒ.రా: ఓరోరి దురాత్మా. కదనమున నన్ను గెలవగలవా
రె.రా: నీచా దుష్టా నీ పొగరణచెద కాచుకొమ్ము
ఒ: ఈళ్ళిప్పుడు ఇంకో పది మాటల యుద్ధం చేస్తారండి. అప్పుడు కత్తి యుద్ధం మొదలు
రె: అబ్బాయి గోరు అవి నిజంకత్తులేనంటారా
ఒ.: నీ మొహం. నిజంకత్తులైతే ఛస్తారు. అట్ట కత్తులు
రె: సౌండ్ వస్తుంది కదరా
ఒ: అది ఎనకాల మూజిక్ రా
సి: కత్తి యుద్ధం మొదలయింది 
టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్
చేగోడీలు, చేగోడీలు మధ్యలో అమ్మేవాడు రంగప్రవేశం
ఒ: అర్ధరూపాయి వి ఇవ్వరా
వీళ్ళు నమలడం మొదలు పెట్టారు. రెండు చెవుల్లోను కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్  కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఒ: ఇప్పుడు ఆడి పెళ్ళాం ఈడి పెళ్ళాం పాట పాడుతారు డూయెట్టు
టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్  కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఒ:రా.పె.: కరుణించుమా కనకదుర్గా నా నాధుని గెలిపింపుమా
రె.రా.పె.: కాపాడుమా పరమేశ్వరా నాపతికి జయము నీయుమా
టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్  కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఒ.: పరమేసరుడు గెలుస్తాడా పార్వొతీ దేవి గెలుస్తుందా
నే: నిన్న చూసారుగా. మీకు తెలిసే ఉండాలి కదా
రె.: నిన్న సరిగ్గా పాట అయేటప్పటికి కరెంటు పోయింది
టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్  కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఒ:రా.పె.: కరుణించుమా కనకదుర్గా ఆఆఆఆ ఆఆఆఆ
రె.రా.పె.: కాపాడుమా పరమేశ్వరా  ఆఆఆఆ ఆఆఆఆ
ఇంతలో ఒ.రా. చేతిలో కత్తి విరిగిపోతుంది. ఒ.రా దొర్లుకుంటూ ,రె.రా కత్తి విసురుతూ, దొర్లుకుంటూ, విసురుతూ ఒక నది దగ్గరకు వచ్చేస్తారు. నది కి ఒక తాళ్ళ వంతెన ఉంటుంది.
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్  కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఒ:రా.పె.: కరుణించుమా స సా రి రీ రిర్రీ గగ్గా గ్గాఆఅ పదనిస పాదానీసా
రె.రా.పె.: కాపాడుమా గా గా పాప్పానా న్నా అమామ్మామాపాదనిసాఆఆ
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్  కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఇక్కడ ఒ.రా, రె.రా లు వంతెన మీద యుద్ధం ఒ.రా, రె. రా చేతిలో కత్తి ఎగర కొట్టేస్తాడు. ఇద్దరు ముష్టి యుద్ధం మొదలు పెడతారు.
ఢుషుం ఢుషుం ఢుషుం ఢుషుం ఢుషుం
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్  కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఒ:రా.పె.:  కనకదుర్గా
రె.రా.పె.:  పరమేశ్వరా
ఢుషుం ఢుషుం ఢుషుం ఢుషుం ఢుషుం
అప్పుడు రె.రా నీళ్ళలో పడిపోతాడు. ఒ.రా నీళ్ళలోకి దూకేస్తాడు. ఒకళ్ళ మీద ఒకళ్ళు పడి
ఢుషుం ఢుషుం బుడుంగ్ బుడుంగ్ ఢుషుం ఢుషుం బుడుంగ్ బుడుంగ్ ఢుషుం
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్  కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఒ.రా.పె.: కరుణించుమా
రె.రా.పె.: పరమేశ్వరా
ఇంతలో రెండు మొసళ్ళు నీళ్ళలో కొట్టుకుంటున్న వారి దగ్గరగా వచ్చి ఘ్ర్యీ: ఘ్ర్యీ: అంటాయి
ఒ.రా.పె.: కనక దుర్గా దుర్గా దుర్గా ఆఆఆఆఆఅ
రె.రా.పె.: కాపాడుమా మా మాఆఆఆఆఆఆఆ
రె.రాపె గారి దగ్గర ప్రమిద ఆరిపొతుంది. ఒ.రాపె గారి దీపం ఆరి, వెలిగి, వెలిగి ఆరిపోయేటట్టు ఉన్నట్టుంటే కరెంటు పొతుంది.
రె.: సిగతరగా, సరిగ్గా నిన్నా ఇక్కడే కరంటు పొయిందండి.
ఒ.: ఇప్పుడు ఏమవుతుందండీ అబ్బయి గొరూ,
నే.: నాకు తెలియదు ఈ సినీమా నేను చూడలేదు
రె.: మీరు డైట్రు అయితే ఏం చేస్తారు
నే.: రెండో దీపం కూడా ఆర్పేస్తాను.రెండు మొసళ్ళూ ఇద్దరిని తినేస్తాయి. ఇద్దరు పెళ్ళాలు ఆత్మహత్య చేసుకుంటారు. అప్పుడు రెండు రాజ్యాలలో ప్రజలు సుఖంగా జీవిస్తారు.
హహహహహ్హహ్హహ్హ అని ఘట్టిగా నవ్వి నేను అక్కడనించి పారిపోయాను.

గమనిక : ఈ కధ మొదటగా  Books & Galfriends  లో 31/10/2010 న  ప్రచురించ బడింది.  http://bandgf.blogspot.com/2010/10/blog-post_31.html

నా ఇష్టం, నేనో గేయం వ్రాసేసాను....... అంతే

హెచ్చరిక, హెచ్చరిక.:-- నా ఇష్టం నా బ్లాగు కాబట్టి నేనో గేయం వ్రాసాను. నేను వ్రాసాను కాబట్టి మీరు లగెత్తు కుంటూ  వచ్చి చదివేస్తారు. అందుకని హెచ్చరిక అన్నమాట. వ్రాసింది గేయమే కదా హెచ్చరిక ఏంటని హాచ్చరియ పడిపోకండి. అంటే ఇప్పుడు ఏదైనా షాకు తగిలిందనుకోండి, మనస్సు దెబ్బ తింటుంది. అప్పుడు మనో దౌర్బల్యం కలవాళ్ళు ఏ అఘాయిత్యానికైనా పాల్పడవచ్చు. నేనో బాధ్యత గల రచయితని. అందుకని ఈ హెచ్చరిక చేస్తున్నాను. మీ మనస్సు ఘట్టిగానూ, అచంచలముగానూ, స్థిరముగానూ ఉంటుంది అనుకుంటే చదవండి. ప్రతీ చిన్న విషయానికి, ఇదైపోయి, విచారించి, బాధపడి, దు:ఖించి,కంగారుపడి, ఇది చదివిన తర్వాత ఇంకా బతికి ఉండడం అవసరమా అని తదుపరి కార్యక్రమం గురించి ఆలోచించే వాళ్ళు చదవక పోవడం మంచిదేమో అని ఇంకొక మారు ఆలోచిస్తారని ఈ హెచ్చరిక.

చెప్పానుకదా నేనో బాధ్యత గల రచయితని అని. మిమ్మల్ని హెచ్చరించడం తో నాపని అయిపోదు. నా బాధ్యత ని పూర్తి చేయడానికి నేనో రెండు ఉత్తరాలు కూడా వ్రాసాను.

మొదటి ఉత్తరం.:

గౌరవనీయులైన పోలీసు అధికారులకి,

నమస్కారం.  ప్రద్యుమ్నుడు అనబడు నేను,  చట్టమూ మరియూ రాజ్యాంగము నాకు ఇచ్చిన హక్కులను ఉపయోగించుకొని నాభావ ప్రకటన అను మహత్తర కార్య నిర్వాహము కొరకు ఒక గేయం వ్రాసాను.  వ్రాసాను కాబట్టి ప్రచురించ దలిచాను. ఆపైన వచ్చు కష్ట నష్టములకు నా బాధ్యత ఏమీ ఉండదు అని మనవి చేసు కుంటు న్నాను. తగు హెచ్చరికలు నా బ్లాగులో చేసి ఉంటిని. కానీ వద్దన్న పని చేయుట మన ప్రజల హాబీ.  వారి మనో భావములు చాలావిధములు గా దెబ్బతినుటయూ సహజముగా మారినది. అనగా ఎవరైనా చనిపోయినచో, లేక ప్రేమించనిచో, లేక ప్రేమించినచో, లేక దూషించినచో, లేక వారు అడిగినది ఇవ్వక పోయినచో, లేక వారికి నచ్చనిది ఎవరైనా చేసినచో, ఇట్లు అనేకానేక కారణములచే జీవితమును తృణ ప్రాయముగా త్యజించుచున్నారు.  అందు వలన మీ బాధ్యతలు మీరు సక్రమంగా నిర్వర్తించ వలసిందిగా కోరుచున్నాను. మీరు ఆత్మహత్యల నివారణకై తగు చర్యలు తీసుకొనెదరని, రైలు కట్టల వెంబడి, తటాకముల వద్ద, నదీనదాలు చెంత, సాగర తీరముల వద్దా, తగు కాపలా పెట్ట  గలరని కోరుచున్నాను. కొద్ది కాలం ఇళ్ళలో  తాళ్ళు,  కత్తులు,  కఠారులు,  బ్లేడులు మొదలగు పరికరముల ఉపయోగముపై నిషేధం విధించు విషయము కూడ మీరు పరిశీలించ గలరు అని కూడా విన్నవించు కొనుచున్నాను.

మీరు తగు విధంగా స్పందించి తగు చర్యలు తీసుకొందురని ఆశిస్తున్నాను.

రెండవ ఉత్తరం.:--

గౌరవనీయులైన  ముఖ్యులైన  అమాత్యుల వారికి,

మహా ముఖ్యమైన నమస్కారం,

ముందుగా నేను శ్రీ పోలీసు అధికారులకు వ్రాసిన ఉత్తరం చదువ ప్రార్ధించుచున్నాను. ఇప్పుడు నేను చెప్పు విషయమై తగు అవగాహన కలిగినది  అని తలచు చుంటిని. మీరున్నూ, మీ అధికారులున్నూ ఎన్ని జాగ్రత్తలు తీసుకొన్ననూ జరగకూడనివి జరుగుచునే యుండును. ఈ పైన చెప్పిన విషయము వలన కూడా కొందరు త్యాగధనులు, త్యాగమయిలు తమ అమూల్యమైన జీవితములు త్యాగించు అవకాశము కలదేమో నని అనుమానించు చుంటిని. అటుల జరిగినచో తమరు వారి కుటుంబ పోషణార్ధం తగు చర్యలు తీసుకొన వలసిందిగా ముకుళిత హస్తములతో ప్రార్ధిస్తున్నాను.  ఓ పది లక్షలు, ఒక గృహం, కుటుంబములో ఒకరికి ఉద్యోగం ఇచ్చి వారిని ఆదుకొనెదరని  నమ్ముచున్నాను. ఇందులో ఏ రాజకీయ కోణం లేదని, ఇది పూర్తిగా సాహిత్య విలువలు పెంచు సదుద్దేశ్యముతోనే ఈ గేయం నేను వ్రాసితిని అని నొక్కి మరీ వక్కాణించు చుంటిని.

మీరు తగు సమయంలో తగు చర్యలు తీసుకొందురని ఆశిస్తున్నాను.

అయ్యా/అమ్మా/చెల్లీ/ తమ్ముడూ,/ అన్నా/అక్కా/వాళ్ళూ/వీళ్ళూ/ఇంకా ఎవరైనా సరే.:-

మీ అందరిని కూడా మరొక్క మారు ఆలోచించ వలసిందిగా కోరుచున్నాను.

కాదూ కూడదూ చదివే తీరుతామంటే ఇక పై మీ ఇష్టం.

చెడు కాలము దాపురించిన వారు విజ్ఞుల మాట వినరు కదా.

చదువ దలచిన వారు ఒకరి తరువాత ఒకరు వరుస గా వచ్చి దూకుడు

                                ఒకటి

                                రెండు

                                మూడు

                                దూకుము

           నేను చేత కాని వాడనా                        

అంటారు అందరూ  నన్ను చేతకానివాడనని,          వహ్వా       వహ్యా
అంటారు అందరూ  నన్ను చేతకానివాడనని,
మట్టిలో మాణిక్యాన్నని నమ్ముతాను నేను                క్యా ఖూబ్  క్యా ఖూబ్

5, 6 ఏళ్ళ వయసులొ,
ఎడమచేతి బొటనవేలు చూపుడువేలు మద్ధ్య బీడీ పట్టుకొని,
వదులుతూ పొగ నోటి ను౦చి, కుడిచేతితో  తిప్పుతూ చక్రం
అవుదామనుకున్నాను లారీడ్రయివర్,
బడిలొ వేసాడు నాలుగుతన్ని మానాన్న

13, 14, ఏళ్ళ వయసులొ,
ఎడంచేయి గాలిలో తిప్పుతూ, కుడిచేతితో పక్కవాడి తొడమీద
వేస్తూ తాళం, మధ్య మధ్య సవరించుకుంటూ గొంతుక
అవుదామనుకొన్నాను ఘంటసాల లాగ
సరిగమ అని నేను పాడితే మాయమయ్యాయి మావీధిలో గాడిదలు

17, 18, ఏళ్ల వయసులో,
కుడిచేతిలో మందు సీసా ఎడంచేతిలో సగం కాలిన సిగరెట్టు,
పక్కన ఓకుక్క, గుండె నిండా దగ్గుతో
అవుదామనుకొన్నాను దేవదాసులాగ
ఎంత ప్రయత్నించినా పార్వతి కాదుకదా దొరకలేదు చంద్రముఖి అయినా

21, 22, ఏళ్ళ వయసులో,
పడుతూలేస్తూ పూర్తిచేసి  ఎమ్.ఎస్.సి,
చేరాను ఓకాలేజిలో లెక్చరరుగా
అవుదామనుకొన్నాను సర్. సర్వేపల్లి. రాధాకృష్ణన్ లాగ,
పాఠం చెబుదామంటే కరువయ్యారు క్లాసులో కుఱ్ఱాళ్ళు

ఆపైన వయసు మీద పడుతుంటే,
పిహెచ్.డి చేసి రీసెర్చిచేస్తూ, ఉద్ధరిద్ధామనుకున్నాను దేశాన్ని,
40ఏళ్ళు ఉద్యోగం చేసినా, ఉద్ధరించలేకపోయాడు
పెళ్ళాం పిల్లలని అని అన్నారు అందరూ
ఇల్లూ లేదు వాకిలీ లేదు, బేంకు బాలన్సు అసలే లేదు,
ఏక్.నిరంజన్ గాడు నామొగుడు అని పాడుతుంది మా ఆవిడ

వయసు అయి రిటైరు అయి కూర్చుని,
ఇక లాభంలేదు, చేసెయ్యాలి ఏదో ఒకటి అని అనుకుంటుంటే
తెలిసింది వేటూరిగారు ఇంక లేరు, సినీవినీలాకాశంలో శూన్యమే శూన్యం
అని విచారిస్తున్నారని  అందరూ, బిగించేసాను నేనే నడుం
ఇది చదివి ఆహా అంటారో లేక నా వెంటబడి  కఱ్ఱలు పుచ్చుకొని
పంపుతా మంటారో నన్ను శూన్యంలోకి  తేల్చుకోవలసింది మీరే

అంటారు అందరూ నన్ను చేతకానివాడనని,
నమ్మండి మీలోఒకరయినా మట్టిలోమాణిక్యాన్ననిః


అయ్యబాబోయ్ చివరిదాకా చదివేసారా. మీ గుండె నిబ్బరానికి

              ఇదే నా జోహార్లు.

టంటటాయ్, టట్టఢాం మీ మ్యూజిక్ ఇహ మీరే కొట్టుకోండి.

మా ఆవిడ ముచ్చట్లు - నా వాహన యోగం

సాయం సమయం సుమారు 6-30 గం // అయింది. ప్రద్యుమ్నుడు అనబడే నేను ఆఫీసు నించి ఇంటికి చేరాను. ఇల్లంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది.  మా అబ్బాయి,  అమ్మాయి ఆడుకోవడానికి  వెళ్ళారు.  తలుపు తీసి మా ఆవిడ విస విసా వెళ్ళిపోయింది లోపలికి. నేను మా బెడ్ రూం లోకి వెళ్లి బట్టలు మార్చుకొని ముందు గదిలోకి వచ్చి కాపీ అని జనాంతికంగా అని కుర్చీలో  కూర్చున్నాను.  ఓ పది నిముషాల తర్వాత మా ఆవిడ ఓ కప్పు కాపీ తెచ్చి నా ఎదుట పెట్టి గుర్రు మని లోపలికి వెళ్లి పోయింది. మూడు రోజులుగా మా ఇంట్లో ఒకానొక అత్యవసర పరిస్థితి ప్రకటించబడింది.  ఏంచెయ్యాలో తోచక నేను,  సరే మాట్లాడుదాం రా అని పిలిచాను. లోపలి నించే ఆవిడ గుర్  గుర్, ఇంకేముంది మాట్లాడటానికి  గుర్  గుర్ అంది. నాకునుం  క్రోధము ఆవేశించగా అణుచుకొని,  (శాంతం భోషాణం కాబట్టి అందులో  నేను తరచుగా  దాక్కొంటాను కాబట్టి) ,   మా ఆవిడను చర్చలకు ఆహ్వానించాను.  ఆవిడ వేంచేసి నా ఎదుట సుఖాసీన అయి  పద్యం ఎత్తుకుంది   

పుట్టితి  పూజ్యుడౌ  సంస్కృత మాష్టారు ఇంట మెట్టితి ఘనుడౌ తెలుగు మాష్టారి ఇల్లు
చేపట్టితి చేతకాని ఒక సైంటిస్టును, పులక్ బారువా కొనే నొక సెకండ్ హాండ్ లాంబ్రేట్టా  
స్కూటర్, కొనే నొక మోటారు సైకిలు శశిధర్ సైకియా, గతి లేదా నా మొగుడి కొక కొత్త   
స్కూటరయినా మధుసూదనా,ముకుందా, మురారీ, మాధవా ఆ ఆఆ ఆఆ ఆఆ ఆఆ  

అని కడుంగడు దు:ఖిత మది యయి గద్గదస్వరం తో దీనంగా ఆలపించెను.   ఆమె విచారాశ్రువులు నన్ను కదలించగా కఠినమగు నా కర్కశహృదయ మొకింత కరుగ నారంభించెను. అంతలో కర్తవ్యము గుర్తుకు రాగా నామెను మందలించ సాహసించ దలచితిని.  

దేవీ శ్రీ దేవీ నీకేల ఈ అలుక నేనెంత నా జీతమెంత ఈడ్చి తన్నినను చేతికి  2500 రూకలు రావుగాదా, బాంకు లో ఉన్నది 5000 మించదు గదా, 10000 స్కూటర్ కొనుట ఎట్లు, అదియును గాక మీ తమ్ముని వివాహ శుభ ముహూర్తము వచ్చుచున్నది  మనం వెళ్ళవలసి యుండును గదా, కావున నీ పంతం మానుమా అని చెప్పితిని.

బిరబిరా కృష్ణమ్మ పరుగు లెడుతున్నట్టు మా ఆవిడ కోపగృహంబు జొచ్చెను . నేనుకూడా డూడూ బసవన్న లాగ ఆమె వెంట నరిగితిని. నరిగి,

చిగురు బోడి,  నా హృదయరాణి, వాళ్ళెవరో కొన్నారని మనం కొనదగునా,  సఖీ వలదు, అలుక మానుము ప్రియే చారుశిలే

అని పాడితిని. కాదు కాదు శీలే  అనాలి అని ఆమె బోధించెను.

ఆ తరువాత  దారుణమైన, తీవ్రమైన చర్చలానంతరం ఈ కింద నొసంగు నొడంబడిక కు సమ్మతించడ మైనది

1.  కొత్త స్కూటర్ కొనుటకు నిశ్చయించడం అయినది.
2. రేపే లోను కు అప్లై చేయవలె.
3. సంసార సాగరమున ఆర్ధిక తుపాను నివారించుట కై  శ్రీమతి ప్రభావతి  తమ తమ్ముని వివాహమునకు నేగుట అను విషయమై తగు సమయంలో తగు నిర్ణయం శ్రీమతి  ప్రభావతి ప్రద్యుమ్నుడు తీసుకొనుట కై  తదుపరి చర్చలు జరుప బడగలవు.
4. ఈ పైన చెప్పిన ఏ విషయమైనను ఉద్దేశ్యపూర్వకముగా నుల్లంఘించిన  లేక త్వరితగతి కార్యా చరణ చేయకున్న శ్రీ ప్రద్యుమ్నులు వారిచే  నిరాహారదీక్ష చేయించబడును.

దీని పై  శ్రీమతి  ప్రభావతి ప్రద్యుమ్నుడు వ్రాలు అని సంతకం చేయడమైనది.

మర్నాడు పొద్దున్నే నేను మామూలుగానే ఆఫీసు కు నరిగితిని. సంతకం పెట్టి ల్యాబ్ లో ఒక రౌండు కొట్టి నా సీటు లో కూర్చుంటిని. సుమారు 10.30 గం// అయింది. మా స్టెనో కుమారి అలకా హజారికా కిసుక్కున నవ్వి లోను అప్లికేషను పూర్తి చేసి పట్టుకు వచ్చాను. మీరు సంతకం పెట్టితే ఆఫీసులో ఇచ్చేస్తాను అని చెప్పింది. ఆహా అన్నాను ఆహాహా అని కూడా అన్నాను. అసలు నీకు ఎవరు చెప్పారు. నీకు వేరే ఏమీ పనిలేదా ? వారం రోజులయింది. దీపక్ గారి రిపోర్ట్ ఇంకా టైపు చెయ్యలేదు. ఈ పనులన్నీ వదిలి What is this loan application? అని ఘట్టిగా కోప్పడ్డాను. అలక మళ్ళీ కిసుక్కున నవ్వింది. ప్రభావతి దీదీ 9 గం// కి టెలిఫోను చేసారు. మీరు మర్చిపోతారేమో నని గుర్తు చేయమన్నారు అని చల్లగా చెప్పింది. ఈ వేళ సాయంకాలం లోగా డైరక్టరు గారి టేబులు మీదకు పంపే బాధ్యత నన్నే తీసుకొమ్మని చెప్పారండి అని అనెను. నేను గుర్ గుర్ మంటూనే సంతకం పెట్టి ఇచ్చితిని. అలకమ్మ గారు అది పుచ్చుకొని తుర్రు మనెను. ఈవిడ ఇంకా ఎవరికి టెలిఫోను చేసిందా అని ఆలోచిస్తుంటే గణగణ మని ఫోను మోగింది. 

నేను శాస్త్రి ని నువ్వు నువ్వేనా
అవును నేను నేనే
ఏమిటి అమ్మాయి స్కూటర్  కొనిపిస్తోందిట. నాకు చెప్పలేదేం
మీకు ఎల్లా తెలిసింది
మీ  స్టెనో మా స్టెనో కి చెప్పితే ఆవిడ నాకు చెప్పి మిగత అందరి స్టెనో లకి చెప్పేసింది ట.
అంటే ఇప్పుడు ఇది టాప్ న్యూస్ అన్నమాట లాబ్ లో
అవును good luck  వాహన యోగ ప్రాప్తిరస్తు అని దీవించి పెట్టేసాడు

ఇంతలోకి మా త్రిపాఠి గారు వచ్చి ఎదురుగా ఆసీనుడయ్యాడు.
రేపే వెళ్లి పట్టు కొచ్చేస్తున్నావుట? ఏ స్కూటర్?  చూసావా? మాట్లడావా?     
అంటూ ప్రశ్నల శరంపర కురిపించేసాడు. ఓ నవ్వు నవ్వి ఊరుకొన్నాను.
అస్సాంలో కురుస్తున్న వర్షాల గురించి, రాజస్తాన్ లో కాయని ఎండల గురించి, పెరుగుతున్న ధరల గురించి ఓ పావు గంట ఉపన్యాసం ఇచ్చి వెళ్ళి పోయాడు. నేను చంకలో ఓనోట్ బుక్కు,. చెవిలో ఓ పెన్సిలు పెట్టుకొని లైబ్రరీ వైపు అడుగులు  వేసాను. నాల్గు  అడుగులు వేసానో లేదో మా  సదానంద  గర్గ్  తగులుకున్నాడు.

సో హాపీ టు నొ దట్ యు హావ్ ఫైనల్లీ డిసైడెడ్ టు పర్చేజ్ ఎ వెహికిల్.  వై డోన్టు యు గో ఫర్  ఎ ఫోర్ వీలర్ ?

నాకు మండుకు వచ్చేసింది. నీకెవరు చెప్పారు అని అడిగితిని. వాడు ఓ నవ్వు విసిరి ఓ మాటు ఘట్టిగా గాలి పీల్చి, హవా మే ఖబర్ హై అని వడి వడి గా అడుగులు వేసుకుంటూ నిష్క్రమించాడు. ఇప్పుడు ఇంక లైబ్రరీ లో కూర్చుంటే ఎంత మంది జోకులు వినవలసి ఉంటుందో అని నేను మళ్ళీ వెనక్కి తిరిగి వచ్చేసాను.  ఫోను మోగింది. ఎత్తేను.

షుడ్ ఐ కాల్ ఫర్ టెండర్స్ సార్ ? ఏజ్ దిస్ అపియర్స్ టు బి ఏన్ ఇమ్మీడియట్ అండ్ ఇంపార్టంట్ పర్చేజ్, వుయ్ మే హావ్ టు సెండ్ దిస్ ఫర్ ప్రయర్ అప్రూవల్ ఆఫ్ ది డైరక్టర్.

మా పర్చేజ్ ఆఫీసరు. మాట్లాడకుండా ఫోను పెట్టేసాను.

.ఒంటిగంటి కి లంచి కి ఇంటికి వెళ్ళేటప్పటికి, మా ఆవిడ మంచి మూడు లో ఉన్నారు. సా  ధిం  చె  నే  మ  న సా  అంటూ త్యాగరాజు గారి పని పట్టేస్తున్నారు. నేను నిశ్శబ్దంగా నాపని కానిచ్చేస్తున్నాను, భోజనం చెయ్యడం.  మా ఆవిడ, నేను మా కార్యక్రమాలు ఒకేమాటు పూర్తిచేసాము.

సాయంకాలం 3గం// కి టౌను వెళ్ళుతున్నాం. శాస్త్రిగారి తో మీరు కూడా రండి.
నాకు తీరుబడి లేదు
అనుకున్నాను, అవసరమైన రోజున మీకు  మీటింగులు ఉంటాయని
అంత తొందరెందుకో నాలుగైదు రోజులు ఆగవచ్చు కదా
ఎల్లుండ కల్లా స్కూటరు ఇంట్లో ఉండాలి
డబ్బు అరేంజ్ చెయ్యాలి కదా
ఆ పని అయిపోయింది
నాకు తెలియకుండా ఎల్లా అయింది
మీకు తెలిస్తే అవదని నాకు తెలుసు కాబట్టి.  శాస్త్రి గారి ఎకౌంట్ లోంచి 3500 మీ ఎకౌంటు లోకి ట్రాన్స్ ఫర్ అయింది. సాయంకాలం 4 గం// ల కల్లా చెక్కు వచ్చేస్తుంది మీకు ఆఫీసు నించి. అలక చెప్పింది. Credit and Thrift society నించి ఈ నెల లో మళ్ళీ ఓ నాలుగు వేలు తీసుకోవచ్చుట కదా. అలక చెప్పింది. అది శాస్త్రి గారికి ఇచ్చేయవచ్చును.
పక్కా ప్లాను వేసేసి నట్టున్నావు
మీరు కూడా వస్తే బాగుంటుంది
నేను వెళ్ళుతున్నాను ఆఫీసు కి
పిలచినా బిగువటరా భళిరా

ఆఫీసు కు వచ్చానన్న మాటే కానీ మా బాసు నా అప్లికేషను మీద నాట్ అప్రూవ్డ్ అని రాసేస్తే బాగుండునని అనుకొన్నాను.  సుమారు 2.30 గం// కి ఫోను గణగణ మంది.

డైరక్టర్ హియర్
యువర్ శిష్యా హియర్  (నేను ఆయన దగ్గర Ph.D చేశాను అందుచే నన్ను అల్లాగ కూడా పిలుస్తారు )
హహ్హా, ఏమిటీ అత్యవసర కోటాలో స్కూటరు ఎడ్వాన్స్  కావాలా నీకు
అబ్బే వద్దండి
ఓ. కే గుడ్ లక్
థాంక్యూ సర్

చివరి ఆశ కూడా ఆవిరై పోయింది. ఇప్పుడు స్కూటర్ తప్పేటట్టు లేదు. ఇంకో రెండు వందలు నెల జీతంలో కట్. అయిపోబోయిన సొసైటీ లోను కంటిన్యూ  అవుతుందని  చింతించితిని.

నీ ఆశా  అడియాసా  చేజారే  మణి పూసా   లంబాడోళ్ళ రాందాసా
గుండెల్లో గునపాలే  గుచ్చారే  మీవాళ్ళు    గుండెల్లో ఆఆఆ గుండెల్లో

అని పాడుకున్నాను. ఓ గంట తర్వాత అలక చెక్కు పట్టుకొచ్చి చూపించింది. రేపు నేను మీ ఎకౌంటులో డిపాజిట్ చేస్తానని చెప్పింది. సాయంకాలం మా  ఆవిడ చెప్పింది ఆల్విన్ పుష్పక్ బాగుందండి చూడడానికి. సిల్వర్  గ్రే కలర్ ది సెలక్టు చేసాం.  లాంబ్రెట్టా నచ్చలేదు నాకు. అయినా మన హైద్రాబాదు ది మనం కొనాలి కదా,. రిజిస్ట్రేషను అది వాడే చేయిస్తానన్నాడు.  అంతా కలిపి 11650 మాత్రమే. రేపు ఒంటి గంట కి అంతా రెడీ చేసి పెడతానన్నాడు.  మనం వెళ్ళి తెచ్చుకోవడమే. వెరీ సింపుల్ అని ప్రకటించింది. నేను ఇంక చేయునదేమి లేక, లేని ఉత్సాహం తెచ్చుకొని సరే కానిమ్ము అని అనుమతి ఇచ్చితిని.

మర్నాడు ఉదయం నించి మా ఇంట్లో సన్నాహాలు మొదలయ్యాయి. 7 గం// కి  పూజారి గారు వచ్చారు. నా నక్షత్రం మాఆవిడ నక్షత్రం కలిపి గుణించారు. తారా బలం అన్నారు. బొటన వేలితో మిగిలిన అన్ని వేళ్ళ ముణుకులు లెఖ్ఖపెట్టేరు. పంచాగం తిరగేసారు. మధ్యాహ్నం 1.౦6 గం// కి బండి తీసుకోండి. దివ్యంగా ఉంది ముహుర్తం అన్నారు. మా ఆవిడకి సందేహం వచ్చింది.

గురువు గారూ ముహూర్తం అంటే  డీలర్ దగ్గరి నించి బండి తీసుకోవడమా లేక బండి నడపడమా.

బండి తీసుకోవడం. కావాలంటే తరవాత పూజ చేసి బండి కింద నిమ్మకాయలు పెట్టి తొక్కించి నడపడం మొదలు పెట్టవచ్చు.

మరి టౌను నించి 8 కి.మీ ఉంది కదా మన కాలనీ. నడిపే తీసుకురావాలి కదా మరి ఎల్లా?

అమ్మా అక్కడే పూజ చేయించి తీసుకు రావచ్చు గదా మా అబ్బాయి ఉవాచ.

అల్లా చేయించి తీసుకు రావచ్చా పూజారి గారూ

భేషుగ్గా తీసుకు రావచ్చు.

సరే మీరు 11.30 గం// కి వచ్చేయండి. పూజా సామాగ్రి మీరే తీసుకు వచ్చేయండి. అని వారికి ఓ వంద రూపాయలు ఇచ్చి పంపించింది.

శాస్త్రి గార్కి, డీలరుకి, సదానంద్ కి టెలిఫోను చేసి ప్రోగ్రాము చెప్పేసింది.  సరిగ్గా 11.30 గం// కి మా ఇంటినించి  శాస్త్రి గారు, వారి భార్య, నేను, మా ఆవిడ, మాపిల్లలు ఇద్దరు, సదానంద్, పూజారి గారు బయల్దేరాం శాస్త్రి గారి కారులో. మా ఇంటి చుట్టుపక్కల వాళ్ళు రోడ్డు కిరువైపులా నుంచొని జయ జయ విజయీ భవ అని ఆశీర్వదించారు. 11.45 గం// కల్లా డీలరు గారి కార్యాలయం కి చేరిపోయాం. అక్కడ ఫార్మాలిటీసు అన్నీ పూర్తి అయ్యిం తరువాత 12.35 కల్లా పూజ మొదలు పెట్టేసారు పూజారి గారు. ఒంటిగంటా ఐదు నిముషాలకి పూజ అయిపోయింది. ఓ నిముషం తరువాత డీలరు గారు నాకు స్కూటరు తాళంచెవులు ఇచ్చారు. అఫీషియల్ గా ఈ బండి ఇక మీదే మీదే మీదే అని ముమ్మారు ఉద్ఘాటించారు. సభాసదు లందరూ చప్పట్లు కొట్టారు. ఉత్సాహం వచ్చిన నేను కూడా, అప్పు ఇచ్చిన శాస్త్రి గార్కి, బండి ఇచ్చిన డీలరు గార్కి, నెత్తి నెక్కి ఈ బండి కొనిపించిన మా ఆవిడ గార్కి, పూజ చేసిన పూజారి గార్కి, ఇప్పుడు కొత్తబండి నడపబోయే సదానంద్ కి, ఆశీర్వదించడానికి పనులన్నీ మానుకొని వచ్చిన శ్రీమతి శాస్త్రి గార్కి అందరికి యధాశక్తి ధన్యవాదాలు, కృతజ్ఞతలు అంటూ వోట్ ఆఫ్ థాంక్స్ చెప్పేసాను.

పూజారి గారు ముందుకు వచ్చి ఇప్పుడు కొబ్బరికాయలు కొట్టుట అను కార్యక్రమం ఉన్నది. కొట్టు వారు అందరూ వచ్చి కొట్టేయండి అన్నారు. వచ్చిన వాళ్ళందరం యధాశక్తి బలం ఉపయోగించి కొట్టేసాం పూజారి తో సహా. అప్పుడు డీలరు గారు కూడా వచ్చి కొబ్బరి కాయ కొట్టి  సుఖ డ్రైవింగ్ ప్రాప్తిరస్తూ అని మార్వాడీ భాషలో దీవించాడు. చివరగా నిమ్మకాయలు తొక్కించు కార్యక్రమం కోసం సదానందు ముందుకు వచ్చాడు. అప్పుడు డీలరు గారు న న న అని నహీ నహీ నహీ అని కూడా అన్నాడు. మా అందరి కేసి చూసాడు అప్పుడు కహా హై. సార్ నడిపితే బాగుంటుంది కదా అన్నాడు. నాకు తొక్కడం రాదు అన్నాను. మా ఆవిడ నాకేసి గుర్రుగా చూసింది. తొక్కడం ఏంటి ఇంకా సైకిలు భాషేనా.  డ్రైవింగ్ అనాలి అని కోప్పడింది. అల్లాగే అన్నాను.

ఏం పరవాలేదు గాడీ ఇస్టార్టు చేసి బండి న్యూట్రల్లో పెట్టి నిమ్మకాయల మీద నించి తోసేస్తే సారు డ్రైవు చేసినట్టే అని డీలర్ విశదీకరించాడు. నేను పట్టుకుంటాను బండి పడకుండా అని హామీ ఇచ్చాడు. వాల్ రైటు వాల్ రైటు అన్నారు అంతా. నాకు తప్ప లేదు. నేను రెండు కాళ్ళు రెండు  వైపులకి  వేసి సీటు మీద కూర్చున్నాను. రెండు చేతుల తోటి హాండిల్ పట్టుకున్నాను. సదానంద్ స్టార్ట్ చేసి న్యూట్రల్లో పెట్టాడు. పూజారి గారు రెండు నిమ్మ కాయలు ముందు చక్రం కింద రెండు వెనక చక్రం కింద పెట్టి ఇంకో రెండు నాల్గైదు గజాల దూరం లో పెట్టాడు. కింద వాటిని పచ్చడి చేసి ముందు వాటి రసం చక్రం తో పిండించాలన్న మాట.

డీలరు గారికి ఇంకా ఉత్సాహం వచ్చింది. అమ్మగారూ  మీరు కూడా కూచోండి అన్నాడు.

మా ఆవిడ వెంటనే వెనక సీటు ఎక్కేసింది.

రెడీ వన్, టూ, త్రీ తొయ్యండి అన్నాడు డీలరు

ప్రభా నువ్వు మీ ఆయన భుజం మీద చెయ్యి వెయ్యి, శాస్త్రి గారి భార్య సలహా

పూజారి గారికి కూడా సరదా పుట్టేసింది. రెండో చెయ్యి నడుం మీద వేసేయమ్మా అన్నాడు.

బండి తొయ్యబడింది. అదే సమయంలో మా ఆవిడ ఒక చెయ్యి నా భుజం మీద, రెండో చెయ్యి నా నడుం మీద వేసింది. నా నడుం మీద చెయ్యపడగానే నాకు చక్కిలిగింతలు పుట్టుకొఛ్ఛాయి. ఖళ్ళుఖళ్ళూ మని నేను నవ్వేసాను. హాండిల్ మీద చేతులు పట్టు తప్పాయి. స్కూటర్ గజ గజా వణికింది. అపాయం శంకించి మా ఆవిడ ముందుకు దూకేసింది. ఆపోజిట్ డైరెక్షన్ లో స్కూటరు ఒరిగింది. వెనక సీటూ ముందు సీటూ పట్టుకొని బండి ని బాలన్స్ చేస్తున్న డీలరు మీద మా ఆవిడ పడడం ఆయన వెనక్కి పడడం, స్కూటర్ ఇటు వైపు పడడం, నా కాలు ఒకటి గాలిలో మిగతా శరీరమంతా స్కూటర్ కిందా, నా తల నిమ్మకాయల మీద, డీలరు గారు రోడ్ మీద, వారు ప్రేమగా పెంచుకొన్న వారి బొజ్జ మీద మా ఆవిడ అన్నీ క్షణ కాలంలో జరిగిపోయాయి. మా ఆవిడ, మా స్కూటరు క్షేమం. పాపం డీలరు గారిని లేపడానికి నలుగురు అవసరమయ్యారు. అంతదాకా నా శరీరం  స్కూటర్ కింద, నాకాలు గాలిలో నే ఉన్నాయి. సీతారామ కల్యాణం సినీమా లో శివ ధనుస్సు కింద పడ్డ యన్.టి వోడు  అవమాన భారంతో కుంగి పోతుండగా తీరుబడి గా నడుచు కొని వచ్చిన హరనాధ్ లాగ, వచ్చిన సదానంద్ స్కూటర్ ఎత్తి నన్ను స్కూటరు భారం నించి విముక్తుణ్ణి చేసాడు.

నా వాహన యోగం ఎల్లా ఉన్నా, నా వాహనానికి వాహన యోగం పట్టింది. నర వాహనం. నిమ్మ కాయ తొక్కించడంతో సహా.

పాపం ప్రద్యుమ్నుడు

మళ్ళీ ఇంకో కధ వ్రాశాను. వ్రాశాను కదా అని “తెలుగు తల్లి , కెనడా”   మాస పత్రిక కు పంపించాను. వారు దయతో వారి ఫిబ్రవరి 2017 ,   మాస సంచిక లో ప...