మా ఆవిడ ముచ్చట్లు - నా వాహన యోగం

సాయం సమయం సుమారు 6-30 గం // అయింది. ప్రద్యుమ్నుడు అనబడే నేను ఆఫీసు నించి ఇంటికి చేరాను. ఇల్లంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది.  మా అబ్బాయి,  అమ్మాయి ఆడుకోవడానికి  వెళ్ళారు.  తలుపు తీసి మా ఆవిడ విస విసా వెళ్ళిపోయింది లోపలికి. నేను మా బెడ్ రూం లోకి వెళ్లి బట్టలు మార్చుకొని ముందు గదిలోకి వచ్చి కాపీ అని జనాంతికంగా అని కుర్చీలో  కూర్చున్నాను.  ఓ పది నిముషాల తర్వాత మా ఆవిడ ఓ కప్పు కాపీ తెచ్చి నా ఎదుట పెట్టి గుర్రు మని లోపలికి వెళ్లి పోయింది. మూడు రోజులుగా మా ఇంట్లో ఒకానొక అత్యవసర పరిస్థితి ప్రకటించబడింది.  ఏంచెయ్యాలో తోచక నేను,  సరే మాట్లాడుదాం రా అని పిలిచాను. లోపలి నించే ఆవిడ గుర్  గుర్, ఇంకేముంది మాట్లాడటానికి  గుర్  గుర్ అంది. నాకునుం  క్రోధము ఆవేశించగా అణుచుకొని,  (శాంతం భోషాణం కాబట్టి అందులో  నేను తరచుగా  దాక్కొంటాను కాబట్టి) ,   మా ఆవిడను చర్చలకు ఆహ్వానించాను.  ఆవిడ వేంచేసి నా ఎదుట సుఖాసీన అయి  పద్యం ఎత్తుకుంది   

పుట్టితి  పూజ్యుడౌ  సంస్కృత మాష్టారు ఇంట మెట్టితి ఘనుడౌ తెలుగు మాష్టారి ఇల్లు

చేపట్టితి చేతకాని ఒక సైంటిస్టును, పులక్ బారువా కొనే నొక సెకండ్ హాండ్ లాంబ్రేట్టా  

స్కూటర్, కొనే నొక మోటారు సైకిలు శశిధర్ సైకియా, గతి లేదా నా మొగుడి కొక కొత్త   

స్కూటరయినా మధుసూదనా,ముకుందా, మురారీ, మాధవా ఆ ఆఆ ఆఆ ఆఆ ఆఆ  

అని కడుంగడు దు:ఖిత మది యయి గద్గదస్వరం తో దీనంగా ఆలపించెను.   ఆమె విచారాశ్రువులు నన్ను కదలించగా కఠినమగు నా కర్కశహృదయ మొకింత కరుగ నారంభించెను. అంతలో కర్తవ్యము గుర్తుకు రాగా నామెను మందలించ సాహసించ దలచితిని.  

దేవీ శ్రీ దేవీ నీకేల ఈ అలుక నేనెంత నా జీతమెంత ఈడ్చి తన్నినను చేతికి  2500 రూకలు రావుగాదా, బాంకు లో ఉన్నది 5000 మించదు గదా, 10000 స్కూటర్ కొనుట ఎట్లు, అదియును గాక మీ తమ్ముని వివాహ శుభ ముహూర్తము వచ్చుచున్నది  మనం వెళ్ళవలసి యుండును గదా, కావున నీ పంతం మానుమా అని చెప్పితిని.

బిరబిరా కృష్ణమ్మ పరుగు లెడుతున్నట్టు మా ఆవిడ కోపగృహంబు జొచ్చెను . నేనుకూడా డూడూ బసవన్న లాగ ఆమె వెంట నరిగితిని. నరిగి,

చిగురు బోడి,  నా హృదయరాణి, వాళ్ళెవరో కొన్నారని మనం కొనదగునా,  సఖీ వలదు, అలుక మానుము ప్రియే చారుశిలే

అని పాడితిని. కాదు కాదు శీలే  అనాలి అని ఆమె బోధించెను.

ఆ తరువాత  దారుణమైన, తీవ్రమైన చర్చలానంతరం ఈ కింద నొసంగు నొడంబడిక కు సమ్మతించడ మైనది

1.  కొత్త స్కూటర్ కొనుటకు నిశ్చయించడం అయినది.

2. రేపే లోను కు అప్లై చేయవలె.

3. సంసార సాగరమున ఆర్ధిక తుపాను నివారించుట కై  శ్రీమతి ప్రభావతి  తమ తమ్ముని వివాహమునకు నేగుట అను విషయమై తగు సమయంలో తగు నిర్ణయం శ్రీమతి  ప్రభావతి ప్రద్యుమ్నుడు తీసుకొనుట కై  తదుపరి చర్చలు జరుప బడగలవు.

4. ఈ పైన చెప్పిన ఏ విషయమైనను ఉద్దేశ్యపూర్వకముగా నుల్లంఘించిన  లేక త్వరితగతి కార్యా చరణ చేయకున్న శ్రీ ప్రద్యుమ్నులు వారిచే  నిరాహారదీక్ష చేయించబడును.

దీని పై  శ్రీమతి  ప్రభావతి ప్రద్యుమ్నుడు వ్రాలు అని సంతకం చేయడమైనది.

మర్నాడు పొద్దున్నే నేను మామూలుగానే ఆఫీసు కు నరిగితిని. సంతకం పెట్టి ల్యాబ్ లో ఒక రౌండు కొట్టి నా సీటు లో కూర్చుంటిని. సుమారు 10.30 గం// అయింది. మా స్టెనో కుమారి అలకా హజారికా కిసుక్కున నవ్వి లోను అప్లికేషను పూర్తి చేసి పట్టుకు వచ్చాను. మీరు సంతకం పెట్టితే ఆఫీసులో ఇచ్చేస్తాను అని చెప్పింది. ఆహా అన్నాను ఆహాహా అని కూడా అన్నాను. అసలు నీకు ఎవరు చెప్పారు. నీకు వేరే ఏమీ పనిలేదా ? వారం రోజులయింది. దీపక్ గారి రిపోర్ట్ ఇంకా టైపు చెయ్యలేదు. ఈ పనులన్నీ వదిలి What is this loan application? అని ఘట్టిగా కోప్పడ్డాను. అలక మళ్ళీ కిసుక్కున నవ్వింది. ప్రభావతి దీదీ 9 గం// కి టెలిఫోను చేసారు. మీరు మర్చిపోతారేమో నని గుర్తు చేయమన్నారు అని చల్లగా చెప్పింది. ఈ వేళ సాయంకాలం లోగా డైరక్టరు గారి టేబులు మీదకు పంపే బాధ్యత నన్నే తీసుకొమ్మని చెప్పారండి అని అనెను. నేను గుర్ గుర్ మంటూనే సంతకం పెట్టి ఇచ్చితిని. అలకమ్మ గారు అది పుచ్చుకొని తుర్రు మనెను. ఈవిడ ఇంకా ఎవరికి టెలిఫోను చేసిందా అని ఆలోచిస్తుంటే గణగణ మని ఫోను మోగింది. 

నేను శాస్త్రి ని నువ్వు నువ్వేనా

అవును నేను నేనే

ఏమిటి అమ్మాయి స్కూటర్  కొనిపిస్తోందిట. నాకు చెప్పలేదేం

మీకు ఎల్లా తెలిసింది

మీ  స్టెనో మా స్టెనో కి చెప్పితే ఆవిడ నాకు చెప్పి మిగత అందరి స్టెనో లకి చెప్పేసింది ట.

అంటే ఇప్పుడు ఇది టాప్ న్యూస్ అన్నమాట లాబ్ లో

అవును good luck  వాహన యోగ ప్రాప్తిరస్తు అని దీవించి పెట్టేసాడు

ఇంతలోకి మా త్రిపాఠి గారు వచ్చి ఎదురుగా ఆసీనుడయ్యాడు.

రేపే వెళ్లి పట్టు కొచ్చేస్తున్నావుట? ఏ స్కూటర్?  చూసావా? మాట్లడావా?     

అంటూ ప్రశ్నల శరంపర కురిపించేసాడు. ఓ నవ్వు నవ్వి ఊరుకొన్నాను.

అస్సాంలో కురుస్తున్న వర్షాల గురించి, రాజస్తాన్ లో కాయని ఎండల గురించి, పెరుగుతున్న ధరల గురించి ఓ పావు గంట ఉపన్యాసం ఇచ్చి వెళ్ళి పోయాడు. నేను చంకలో ఓనోట్ బుక్కు,. చెవిలో ఓ పెన్సిలు పెట్టుకొని లైబ్రరీ వైపు అడుగులు  వేసాను. నాల్గు  అడుగులు వేసానో లేదో మా  సదానంద  గర్గ్  తగులుకున్నాడు.

సో హాపీ టు నొ దట్ యు హావ్ ఫైనల్లీ డిసైడెడ్ టు పర్చేజ్ ఎ వెహికిల్.  వై డోన్టు యు గో ఫర్  ఎ ఫోర్ వీలర్ ?

నాకు మండుకు వచ్చేసింది. నీకెవరు చెప్పారు అని అడిగితిని. వాడు ఓ నవ్వు విసిరి ఓ మాటు ఘట్టిగా గాలి పీల్చి, హవా మే ఖబర్ హై అని వడి వడి గా అడుగులు వేసుకుంటూ నిష్క్రమించాడు. ఇప్పుడు ఇంక లైబ్రరీ లో కూర్చుంటే ఎంత మంది జోకులు వినవలసి ఉంటుందో అని నేను మళ్ళీ వెనక్కి తిరిగి వచ్చేసాను.  ఫోను మోగింది. ఎత్తేను.

షుడ్ ఐ కాల్ ఫర్ టెండర్స్ సార్ ? ఏజ్ దిస్ అపియర్స్ టు బి ఏన్ ఇమ్మీడియట్ అండ్ ఇంపార్టంట్ పర్చేజ్, వుయ్ మే హావ్ టు సెండ్ దిస్ ఫర్ ప్రయర్ అప్రూవల్ ఆఫ్ ది డైరక్టర్.

మా పర్చేజ్ ఆఫీసరు. మాట్లాడకుండా ఫోను పెట్టేసాను.

.ఒంటిగంటి కి లంచి కి ఇంటికి వెళ్ళేటప్పటికి, మా ఆవిడ మంచి మూడు లో ఉన్నారు. ‘సా  ధిం  చె  నే  మ  న సా’  అంటూ త్యాగరాజు గారి పని పట్టేస్తున్నారు. నేను నిశ్శబ్దంగా నాపని కానిచ్చేస్తున్నాను, భోజనం చెయ్యడం.  మా ఆవిడ, నేను మా కార్యక్రమాలు ఒకేమాటు పూర్తిచేసాము.

సాయంకాలం 3గం// కి టౌను వెళ్ళుతున్నాం. శాస్త్రిగారి తో మీరు కూడా రండి.

నాకు తీరుబడి లేదు

అనుకున్నాను, అవసరమైన రోజున మీకు  మీటింగులు ఉంటాయని

అంత తొందరెందుకో నాలుగైదు రోజులు ఆగవచ్చు కదా

ఎల్లుండ కల్లా స్కూటరు ఇంట్లో ఉండాలి

డబ్బు అరేంజ్ చెయ్యాలి కదా

ఆ పని అయిపోయింది

నాకు తెలియకుండా ఎల్లా అయింది

మీకు తెలిస్తే అవదని నాకు తెలుసు కాబట్టి.  శాస్త్రి గారి ఎకౌంట్ లోంచి 3500 మీ ఎకౌంటు లోకి ట్రాన్స్ ఫర్ అయింది. సాయంకాలం 4 గం// ల కల్లా చెక్కు వచ్చేస్తుంది మీకు ఆఫీసు నించి. అలక చెప్పింది. Credit and Thrift society నించి ఈ నెల లో మళ్ళీ ఓ నాలుగు వేలు తీసుకోవచ్చుట కదా. అలక చెప్పింది. అది శాస్త్రి గారికి ఇచ్చేయవచ్చును.

పక్కా ప్లాను వేసేసి నట్టున్నావు

మీరు కూడా వస్తే బాగుంటుంది

నేను వెళ్ళుతున్నాను ఆఫీసు కి

పిలచినా బిగువటరా భళిరా

ఆఫీసు కు వచ్చానన్న మాటే కానీ మా బాసు నా అప్లికేషను మీద నాట్ అప్రూవ్డ్ అని రాసేస్తే బాగుండునని అనుకొన్నాను.  సుమారు 2.30 గం// కి ఫోను గణగణ మంది.

డైరక్టర్ హియర్

యువర్ శిష్యా హియర్  (నేను ఆయన దగ్గర Ph.D చేశాను అందుచే నన్ను అల్లాగ కూడా పిలుస్తారు )

హహ్హా, ఏమిటీ అత్యవసర కోటాలో స్కూటరు ఎడ్వాన్స్  కావాలా నీకు

అబ్బే వద్దండి

ఓ. కే గుడ్ లక్

థాంక్యూ సర్

చివరి ఆశ కూడా ఆవిరై పోయింది. ఇప్పుడు స్కూటర్ తప్పేటట్టు లేదు. ఇంకో రెండు వందలు నెల జీతంలో కట్. అయిపోబోయిన సొసైటీ లోను కంటిన్యూ  అవుతుందని  చింతించితిని.

నీ ఆశా  అడియాసా  చేజారే  మణి పూసా   లంబాడోళ్ళ రాందాసా

గుండెల్లో గునపాలే  గుచ్చారే  మీవాళ్ళు    గుండెల్లో ఆఆఆ గుండెల్లో

అని పాడుకున్నాను. ఓ గంట తర్వాత అలక చెక్కు పట్టుకొచ్చి చూపించింది. రేపు నేను మీ ఎకౌంటులో డిపాజిట్ చేస్తానని చెప్పింది. సాయంకాలం మా  ఆవిడ చెప్పింది ఆల్విన్ పుష్పక్ బాగుందండి చూడడానికి. సిల్వర్  గ్రే కలర్ ది సెలక్టు చేసాం.  లాంబ్రెట్టా నచ్చలేదు నాకు. అయినా మన హైద్రాబాదు ది మనం కొనాలి కదా,. రిజిస్ట్రేషను అది వాడే చేయిస్తానన్నాడు.  అంతా కలిపి 11650 మాత్రమే. రేపు ఒంటి గంట కి అంతా రెడీ చేసి పెడతానన్నాడు.  మనం వెళ్ళి తెచ్చుకోవడమే. వెరీ సింపుల్ అని ప్రకటించింది. నేను ఇంక చేయునదేమి లేక, లేని ఉత్సాహం తెచ్చుకొని సరే కానిమ్ము అని అనుమతి ఇచ్చితిని.

మర్నాడు ఉదయం నించి మా ఇంట్లో సన్నాహాలు మొదలయ్యాయి. 7 గం// కి  పూజారి గారు వచ్చారు. నా నక్షత్రం మాఆవిడ నక్షత్రం కలిపి గుణించారు. తారా బలం అన్నారు. బొటన వేలితో మిగిలిన అన్ని వేళ్ళ ముణుకులు లెఖ్ఖపెట్టేరు. పంచాగం తిరగేసారు. మధ్యాహ్నం 1.౦6 గం// కి బండి తీసుకోండి. దివ్యంగా ఉంది ముహుర్తం అన్నారు. మా ఆవిడకి సందేహం వచ్చింది.

గురువు గారూ ముహూర్తం అంటే  డీలర్ దగ్గరి నించి బండి తీసుకోవడమా లేక బండి నడపడమా.

బండి తీసుకోవడం. కావాలంటే తరవాత పూజ చేసి బండి కింద నిమ్మకాయలు పెట్టి తొక్కించి నడపడం మొదలు పెట్టవచ్చు.

మరి టౌను నించి 8 కి.మీ ఉంది కదా మన కాలనీ. నడిపే తీసుకురావాలి కదా మరి ఎల్లా?

అమ్మా అక్కడే పూజ చేయించి తీసుకు రావచ్చు గదా మా అబ్బాయి ఉవాచ.

అల్లా చేయించి తీసుకు రావచ్చా పూజారి గారూ

భేషుగ్గా తీసుకు రావచ్చు.

సరే మీరు 11.30 గం// కి వచ్చేయండి. పూజా సామాగ్రి మీరే తీసుకు వచ్చేయండి. అని వారికి ఓ వంద రూపాయలు ఇచ్చి పంపించింది.

శాస్త్రి గార్కి, డీలరుకి, సదానంద్ కి టెలిఫోను చేసి ప్రోగ్రాము చెప్పేసింది.  సరిగ్గా 11.30 గం// కి మా ఇంటినించి  శాస్త్రి గారు, వారి భార్య, నేను, మా ఆవిడ, మాపిల్లలు ఇద్దరు, సదానంద్, పూజారి గారు బయల్దేరాం శాస్త్రి గారి కారులో. మా ఇంటి చుట్టుపక్కల వాళ్ళు రోడ్డు కిరువైపులా నుంచొని జయ జయ విజయీ భవ అని ఆశీర్వదించారు. 11.45 గం// కల్లా డీలరు గారి కార్యాలయం కి చేరిపోయాం. అక్కడ ఫార్మాలిటీసు అన్నీ పూర్తి అయ్యిం తరువాత 12.35 కల్లా పూజ మొదలు పెట్టేసారు పూజారి గారు. ఒంటిగంటా ఐదు నిముషాలకి పూజ అయిపోయింది. ఓ నిముషం తరువాత డీలరు గారు నాకు స్కూటరు తాళంచెవులు ఇచ్చారు. అఫీషియల్ గా ఈ బండి ఇక మీదే మీదే మీదే అని ముమ్మారు ఉద్ఘాటించారు. సభాసదు లందరూ చప్పట్లు కొట్టారు. ఉత్సాహం వచ్చిన నేను కూడా, అప్పు ఇచ్చిన శాస్త్రి గార్కి, బండి ఇచ్చిన డీలరు గార్కి, నెత్తి నెక్కి ఈ బండి కొనిపించిన మా ఆవిడ గార్కి, పూజ చేసిన పూజారి గార్కి, ఇప్పుడు కొత్తబండి నడపబోయే సదానంద్ కి, ఆశీర్వదించడానికి పనులన్నీ మానుకొని వచ్చిన శ్రీమతి శాస్త్రి గార్కి అందరికి యధాశక్తి ధన్యవాదాలు, కృతజ్ఞతలు అంటూ వోట్ ఆఫ్ థాంక్స్ చెప్పేసాను.

పూజారి గారు ముందుకు వచ్చి ఇప్పుడు కొబ్బరికాయలు కొట్టుట అను కార్యక్రమం ఉన్నది. కొట్టు వారు అందరూ వచ్చి కొట్టేయండి అన్నారు. వచ్చిన వాళ్ళందరం యధాశక్తి బలం ఉపయోగించి కొట్టేసాం పూజారి తో సహా. అప్పుడు డీలరు గారు కూడా వచ్చి కొబ్బరి కాయ కొట్టి  సుఖ డ్రైవింగ్ ప్రాప్తిరస్తూ అని మార్వాడీ భాషలో దీవించాడు. చివరగా నిమ్మకాయలు తొక్కించు కార్యక్రమం కోసం సదానందు ముందుకు వచ్చాడు. అప్పుడు డీలరు గారు న న న అని నహీ నహీ నహీ అని కూడా అన్నాడు. మా అందరి కేసి చూసాడు అప్పుడు కహా హై. సార్ నడిపితే బాగుంటుంది కదా అన్నాడు. నాకు తొక్కడం రాదు అన్నాను. మా ఆవిడ నాకేసి గుర్రుగా చూసింది. తొక్కడం ఏంటి ఇంకా సైకిలు భాషేనా.  డ్రైవింగ్ అనాలి అని కోప్పడింది. అల్లాగే అన్నాను.

ఏం పరవాలేదు గాడీ ఇస్టార్టు చేసి బండి న్యూట్రల్లో పెట్టి నిమ్మకాయల మీద నించి తోసేస్తే సారు డ్రైవు చేసినట్టే అని డీలర్ విశదీకరించాడు. నేను పట్టుకుంటాను బండి పడకుండా అని హామీ ఇచ్చాడు. వాల్ రైటు వాల్ రైటు అన్నారు అంతా. నాకు తప్ప లేదు. నేను రెండు కాళ్ళు రెండు  వైపులకి  వేసి సీటు మీద కూర్చున్నాను. రెండు చేతుల తోటి హాండిల్ పట్టుకున్నాను. సదానంద్ స్టార్ట్ చేసి న్యూట్రల్లో పెట్టాడు. పూజారి గారు రెండు నిమ్మ కాయలు ముందు చక్రం కింద రెండు వెనక చక్రం కింద పెట్టి ఇంకో రెండు నాల్గైదు గజాల దూరం లో పెట్టాడు. కింద వాటిని పచ్చడి చేసి ముందు వాటి రసం చక్రం తో పిండించాలన్న మాట.

డీలరు గారికి ఇంకా ఉత్సాహం వచ్చింది. అమ్మగారూ  మీరు కూడా కూచోండి అన్నాడు.

మా ఆవిడ వెంటనే వెనక సీటు ఎక్కేసింది.

రెడీ వన్, టూ, త్రీ తొయ్యండి అన్నాడు డీలరు

ప్రభా నువ్వు మీ ఆయన భుజం మీద చెయ్యి వెయ్యి, శాస్త్రి గారి భార్య సలహా

పూజారి గారికి కూడా సరదా పుట్టేసింది. రెండో చెయ్యి నడుం మీద వేసేయమ్మా అన్నాడు.

బండి తొయ్యబడింది. అదే సమయంలో మా ఆవిడ ఒక చెయ్యి నా భుజం మీద, రెండో చెయ్యి నా నడుం మీద వేసింది. నా నడుం మీద చెయ్యపడగానే నాకు చక్కిలిగింతలు పుట్టుకొఛ్ఛాయి. ఖళ్ళుఖళ్ళూ మని నేను నవ్వేసాను. హాండిల్ మీద చేతులు పట్టు తప్పాయి. స్కూటర్ గజ గజా వణికింది. అపాయం శంకించి మా ఆవిడ ముందుకు దూకేసింది. ఆపోజిట్ డైరెక్షన్ లో స్కూటరు ఒరిగింది. వెనక సీటూ ముందు సీటూ పట్టుకొని బండి ని బాలన్స్ చేస్తున్న డీలరు మీద మా ఆవిడ పడడం ఆయన వెనక్కి పడడం, స్కూటర్ ఇటు వైపు పడడం, నా కాలు ఒకటి గాలిలో మిగతా శరీరమంతా స్కూటర్ కిందా, నా తల నిమ్మకాయల మీద, డీలరు గారు రోడ్ మీద, వారు ప్రేమగా పెంచుకొన్న వారి బొజ్జ మీద మా ఆవిడ అన్నీ క్షణ కాలంలో జరిగిపోయాయి. మా ఆవిడ, మా స్కూటరు క్షేమం. పాపం డీలరు గారిని లేపడానికి నలుగురు అవసరమయ్యారు. అంతదాకా నా శరీరం  స్కూటర్ కింద, నాకాలు గాలిలో నే ఉన్నాయి. సీతారామ కల్యాణం సినీమా లో శివ ధనుస్సు కింద పడ్డ యన్.టి వోడు  అవమాన భారంతో కుంగి పోతుండగా తీరుబడి గా నడుచు కొని వచ్చిన హరనాధ్ లాగ, వచ్చిన సదానంద్ స్కూటర్ ఎత్తి నన్ను స్కూటరు భారం నించి విముక్తుణ్ణి చేసాడు.

నా వాహన యోగం ఎల్లా ఉన్నా, నా వాహనానికి వాహన యోగం పట్టింది. నర వాహనం. నిమ్మ కాయ తొక్కించడంతో సహా.

మా ఆవిడ ముచ్చట్లు

కొంతమందికి ఊత పదాలుంటాయి. కాని మాఆవిడకి ఊతవాక్యాలే ఉన్నాయి. నో పదమ్సు, ఓన్లీ వాక్యమ్స్ అన్నమాట. 

మాపెళ్ళైన మరుసటి రోజు మనుగుడుపులు, మిగతా కార్యక్రమం నిమిత్తం మాఆవిడ, ఆమె బంధువులు నలుగురైదురుగురు మాఇంటికి విచ్చేసారు, రాత్రి సుమారు పది గంటలకి. భోజనాలు చేసి వెంటనే పడకలు వేసేసారు. మాఆవిడతో మాట్లాడదామని ప్రయత్నించాను కాని కుదరలేదు. నాజాతకం అల్లాంటిది లెండి. నో పెళ్ళిచూపులు. మారేజి లుక్స్ పెళ్ళిలో తెరతీసిన తర్వాతే నన్నమాట. పెళ్ళికి ముందు మాఆవిడ నాఫొటో చూసింది కాని నాకు ఆభాగ్యం కూడా కలుగలేదు. 

 

పెళ్ళికి సరిగ్గా పన్నెండు రోజుల ముందు మా పితాశ్రీ గారు నాకు ఓ టెలిగ్రాము పంపారు. మారేజి ఫిక్స్డ్, స్టార్ట్ ఇమ్మీడియట్లీ. అని. ఆటెలిగ్రాము పట్టుకొని మాబాసుగారి దగ్గరకెళ్ళి చూపించాను. శలవా కుదరదు అన్నాడు. ఇప్పటికే నువ్వు రెండు మాట్లు పెళ్ళి అని శలవు పెట్టావు అని కోప్పడ్డాడు. ఒక్కమాటే సారూ, మాఅన్నయ్య పెళ్ళికి అదీ రెండేళ్ళ క్రితం అని అన్నాను. సరే ఓ వారం తీసుకో అన్నాడు. ఆయనతోటి బేరమాడి ఎల్లాగైతేనేం, 15రోజులకి ఒప్పించాను. జోర్హాట్ నించి రావడానికి, పోవడానికి ఓవారం తీసేస్తే మిగిలేది ఓవారం అన్నమాట. .ఆవిషయం మానాన్నగార్కి కూడా తెలియపర్చాను. అందువల్ల కార్యక్రమాలన్నీ వెంటవెంటనే ఏర్పాటు చేసేరన్నమాట. 

 

సరే అసలు కధలోకి వస్తే, తెల్లవారి నేను డాబామీద నించి కిందకి వచ్చేటప్పటికి, ఇల్లంతా హడావడిగా ఉంది. ఇంట్లోవాళ్ళంతా నన్నుజాలిగా చూసారు. మాబావ “పాపం పసివాడు” అని నవ్వాడు. నాకు అర్ధంకాలేదు. సిగరెట్టు కాల్చుకోడానికి వీధిలోకి వచ్చాను. అప్పుడు చూసాను ఓచెంబు, రెండుగ్లాసులు, ఓచాప పెట్టుకొని మాఆవిడ వీధి అరుగు మీద కూర్చుంది. పక్కనే కొంచెం దూరంగా కుర్చీలో వారిఅక్కగారు ఆసీనులయ్యారు. 

అప్పుడు అర్దం అయింది నాకు. ఔరా అనుకున్నాను, కోపం వచ్చింది, దుఃఖం వచ్చింది. ఏంచెయ్యాలో తోచలేదు. అప్పుడు మాఅవిడతో అన్నాను. కొంచెం జాగ్రత్త పడవచ్చు గదా అని. వారి అక్కగారు కిసుక్కున నవ్వేరు. మాఆవిడ అక్కకేసి చూసింది, ఆకాశంకేసి చూసింది, మాఇంటి ఎదురుగా ఉన్న చెరువు కేసి చూసి, నాకేసి చూసి అంది “ మీ మొహం, మీకేం తెలుసండి” అని. ఇవి మాఆవిడ నాతో మాట్లాడిన మొదటి మాటలు, ప్రేమ సంభాషణ, తొలి పలుకులు, లవ్ నతింగ్స్, మొహబ్బతికి బాతేం. మొదటిసారి పతిదేవుడితో సతీపతివ్రత మాట్లాడిన వాక్యం విన్నప్పుడే అనుకున్నాను మదీయ కొంప కొల్లేరు అవుతుందని. 

మళ్ళీ రెండునెలల దాకా ముహూర్తాలు లేవురా, మళ్ళీ రావల్సిందే అని మానాన్నగారు నిర్ణయం చెప్పేసారు. మాబావ “పాపం వీడి పునస్సంధాన ముహూర్తం లస్కుటపా అయింది” అని జాలిపడ్డాడు.

మళ్ళీ మాబాసుగారిని బతిమాలి, ప్రాధేయపడి ఆర్నెల్లతర్వాత 15రోజులు శలవు తీసుకొని, వచ్చి కార్యక్రమాలన్నీ పూర్తి చేసుకొని, హనీమూన్ రైల్లోనే కానిచ్చేసి, కాపురానికి జోర్హాట్ తీసుకొచ్చేసాను. 

 

మర్నాడు మాఆవిడ వంట మొదలు పెట్టింది. పొద్దున్నే ఉప్మా చేయడానికి ఉపక్రమించింది. నేను ఆఫీసు కి వెళ్ళడానికి రెడీ అయ్యి కూర్చున్నాను ఉప్మాకోసం. మాఆవిడ వంటింట్లోంచి వచ్చి కరివేపాకు తీసుకురాలేదా అంది. నువ్వు రాసిన లిస్టులో సామాన్లన్నీ తీసుకొచ్చాను. నువ్వుకరివేపాకు రాసిఉండవు నేను తీసుకు రాలేదు అన్నాను. పెళ్ళానికి మల్లెపూవులు తీసుకురావాలని, కూరల్లోకి కరివేపాకు తీసుకురావాలని కూడా చెప్పాలటండి అంది. నాకూ గుర్తు లేదు అంటూ నేను రాజీకి వచ్చేసాను. మాఆవిడ నాకేసి చూసింది, బెడ్ రూములో వాళ్ళ గ్రూపుఫొటొకేసి చూసింది, (జొర్హాట్ వచ్చిన రోజునే బెడ్ రూములో మేకుకొట్టి వాళ్ళ ఫొటొ ఒకటి తగిల్చేసింది.) వంటింట్లో గూట్లో కూర్చున్న రమాసహిత వెంకటేశ్వరస్వామిని చూసింది, ఆకాశంలోకి చూసింది. చూసి “ఇల్లాంటి వారిని కట్టపెట్టే వేమిరా దేవుడా” అని విచారంగా అంది. ఇది నాకు అనుభవంలోకి వచ్చిన రెండో ఊతవాక్యం. గమనించారో లేదో మీరు, మాఆవిడ దేవుడిని కూడా ఏకవచనంలో సంభోదించిది, పైగా రా అనికూడా అంది, నన్నుమటుకు ‘వారి’ అనే అంది. పతివ్రతా లక్షణాలు లేకపోలేదు అనుకొని సంతోషించాను (ఇంతటి అల్ప సంతోషివి కాబట్టే అది నిన్ను అల్లా ఆడించేస్తోందిరా అని మావాళ్ళు అంటారు). సరే కరివేపాకు రహిత ఉప్మానే సేవించి నేను ఆఫీసు కెళ్ళి పోయాను. 

 

ఆఫీసు కెళ్ళాక ఒక సందేహం వచ్చింది. ఊతవాక్యాలు అనేటప్పుడు మాఆవిడ దిక్కులు, వాళ్ళకేసి, వీళ్ళకేసి ఎందుకు చూస్తుందీ అని. ధైర్యంచేసి మాఆవిడను అడిగేసాను. సినీమాలు చూడరా అంది. నాగేశ్వరరావు ఏంచేస్తాడు? గుమ్మడికేసి చూస్తాడు, సావిత్రికేసి చూస్తాడు, కిటికీలోంచి శూన్యంలోకి చూస్తాడు. ఆతర్వాత వాళ్ళు కూడా ఈయనకేసి చూస్తారు. అప్పుడు కాని బరువైన డైలాగు వదలడన్నమాట అంది. ఐ సీ అనుకున్నాను. నేను నాగేశ్వరావు వీరాభిమానిని అని కూడా చెప్పింది. నాగేశ్వరరావుకి ప్రేమలేఖ కూడా వ్రాసిందిట. ఆయన కాకపోతే ఎవడైతే ఏంటి అని నన్ను పెళ్ళి చేసుకునేందుకి ఒప్పుకుందిట.

ఓరోజున నేను ఆఫీసు నించి వచ్చేటప్పటికి చాలా సీరియస్ గా ఉంది మాఆవిడ. మద్యాహ్నం వాళ్ళ అమ్మ గారింటి నించి ఉత్తరం వచ్చింది. ఏంటి సంగతులు అని అడిగాను. “చేసుకున్నవాళ్ళకి చేసుకున్నంత మహాదేవా” అంది. మాపెళ్ళి సంబందం కుదిరేముందు, ఇంకోఆయన ఈవిడని చూడ్డానికి వచ్చాడుట. హైదరాబాదులో ఉద్యోగం చేస్తున్నాడట, ఐదారు వందలు తెచ్చుకుంటున్నాడట. నిశ్చయం చేసుకుందా మనుకుంటున్న సమయంలో మా సంబంధం తెలియడం జరిగిందిట. అప్పటికే నేను నాలుగు అంకెల జీతం తీసుకుంటున్నానని నన్ను పెళ్ళి చేసుకుందిట. ఇప్పుడు ఆ శేఖరంగారు సివిల్స్ కి సెలక్టు అయ్యాడట. రేపో మాపో IAS ట్రైనింగు కు వెడుతున్నాడట. ఏంచేస్తాం “చేసుకున్నవాళ్ళకి చేసుకున్నంత మహాదేవా” నాఖర్మ ఇలాగయింది అని అంది.

ఈ ఊతవాక్యాలు రోజుకి కనీసం ఒకటి రెండు మాట్లైనా అనకపోతే ఆవిడకు తోచదు. ఇవికాక ఇంకా కొన్ని ఉన్నాయి. కాని వీటంతటి తరుచుగా ఉపయోగించదు. భరించువాడు భర్త అంటారు. కాబట్టి ఆవిడ ఏమన్నా భరించక తప్పుతుందా. 

 

 

గమనిక :- మొదటి మాటు ఈ టపా ఈ బ్లాగులో 24/08/2010 లో ప్రచురితమైనది. ప్రభావతి, ప్రద్యుమ్నుల కధలు వ్రాయడానికి ఈ టపా నాంది. స్ఫూర్తి అన్నా ఫరవాలేదు అనుకుంటాను. 

 

ఆకాలంలో మా కాలనీని నానా రాష్ట్ర సమతి అని పిలుచుకునే వాళ్ళం. సుమారు పది పన్నెండు రాష్రాల వాళ్ళు ఉండేవారు. అక్కడ RRL మొదలు పెట్టి నేను జేరేటప్పటికి రెండు మూడు ఏళ్లు మాత్రమే అయింది. మొత్తం ఉద్యోగులు వంద మంది కంటే తక్కువే అనుకుంటాను. కాలనీ లో ఒక నలభై కుటుంబాలు, పదిమంది ఒంటరి పక్షులు ఉండేవారు. వీరిలో అత్యధికులు మిగతా రాష్ట్రాల నుంచి వచ్చిన వారే. వాతావరణం చాలా స్నేహ పూర్వకం గా ఉండేది. అంతా చాలా కలసి కట్టుగా, అరమరికలు లేకుండా ఉండేవాళ్ళం.  రాజకీయాలు అసలు ఆఫీసు గేటు దాటి కాలనీ లోకి వచ్చేవి కావు.ఆఫీసులో కూడా రాజకీయాలు  చాలా  తక్కువ. 

 

ముఖ్యంగా రహస్యాలు చాలా తక్కువ. ఎవరింట్లో ఏం జరిగినా కాలనీ అంతా తెలిసిపోయేది. అప్పుడు కాలనీ లో జరిగిన సంఘటనల ఆధారంగా ప్రభావతి ప్రద్యుమ్నుల కధలు వ్రాయడం జరిగింది. సరదాగా ఉండే వాటినే వ్రాశాను. అందులో కూడా హాస్యం కోసం కొంత (ఎక్కువుగానే) కల్పన జోడించాను.    

స్వయంకృతం

పాపం ప్రద్యుమ్నుడికి ఈ మధ్యన తీరుబడి ఎక్కువయింది. పాత విషయాలు కొన్ని గుర్తుకు వస్తున్నాయి. వేసిన తప్పటడుగులు తెలుసుకుంటున్నాడు.

పెళ్ళైన కొత్తలో పాపం ప్రద్యుమ్నుడికి పెళ్ళాం ప్రభావతి అంటే బోలెడు ప్రేమ ఉండేది. అప్పుడప్పుడు అది గోదావరి వరదలాగా పొంగిపోయేది. ఆ ప్రవాహానికి అడ్డుకట్ట వేసే ప్రయత్నం ఎప్పుడూ చేయలేదు పాపం ప్రద్యుమ్నుడు.

పెళ్ళైన కొత్తలో ప్రభావతి ప్రద్యుమ్నుడిని ఏమండీ అని పిలిచేది. మీరు అని సంబోధించేది. ప్రేమగా, గౌరవంగా , అభిమానంగా, ఆప్యాయంగా, మృదు మధురంగా, శ్రావ్యంగా   అలా పిలిచేటప్పటికి ప్రద్యుమ్నుడు ఆనందోత్సాహాలతో పొంగిపోయేడు.   ఎందుకంటే “ఏమండీ, మీరు” అని ప్రద్యుమ్నుడిని పిలిచిన ప్రప్రధమ వ్యక్తి ప్రభావతి. చిన్నప్పటి నుంచి, ఇంట్లోనూ, బయటా కూడా బంధు మిత్రులు, పరిచయస్తులు కూడా “ఒరేయ్, అరేయ్” అనే పిలిచేవారు. స్కూల్లో కొంతమంది మేష్టార్లు ప్రేమ ఎక్కువై, “శుంఠా, కుంకా” అని కూడా పిలిచేవారు.  కాలక్రమేణా వయసు పెరిగే కొద్ది “పద్దూ, పద్దుగాడు” లాంటివి స్థిరపడ్డాయి. ప్రేమ  ఎక్కువైనప్పుడు, జననీజనకులు, సోదర సోదరీమణులు  పద్దూ గాడిదా అని కూడా అనేవారు. 

ప్రభావతి పిలిచిన పిలుపుకి  ప్రద్యుమ్నుడు ఉప్పొంగిపోయి కృతజ్ఞతా భావంతో  ఒక అంగుళం వంగిపోయాడు. ప్రద్యుమ్నుడు ప్రభావతికి లొంగిపోవడానికి ఇక్కడే అంకురార్పణ జరిగింది.

జోర్హాట్ లో కాపురం పెట్టిన కొత్తలో ప్రద్యుమ్నుడి ఇంట్లో , మిక్సి, గ్రైండర్ ఇత్యాదులు లేవు. రుబ్బురోలు కూడా మూడు నెలల తరువాతే వచ్చింది. అప్పటిదాకా ప్రభావతి ఉదయం ఉపాహారంగా ఉప్మానే వడ్డించేది. సూజీ, గోధుమ రవ్వ, సేమ్యా, బ్రెడ్, అటుకుల  ఉప్మాలు చేసేది. రకరకాల ప్రయోగాలు కూడా చేసేది. అప్పటికి ఇంకా నియంతృత్వ పోకడులు అలవాటు కాకపోవడం వల్ల ప్రభావతి  ముందు హెచ్చరికలు చేసేది. ఈ వేళ గోధుమ రవ్వ + సేమ్యా ఉప్మా అని ప్రకటించేది. ఈ క్రమంలోనే టమోటా ఉప్మా , కేప్సికం, కేరట్, బటానీలు, బంగాళాదుంప, మిక్సెడ్ కూరల ఉప్మాలు కూడా వండి  వడ్డించింది. 

“ఆహా, ఈ పతివ్రతా తిలకం ఇంత కష్టపడి, నాకు రుచిగా వండి పెట్టాలని ఎంత తాపత్రయ పడుతోంది”  అనే ఉదార భావం ప్రద్యుమ్నుడిలో మొలకెత్తి, దయ, జాలి, కరుణ, ప్రేమ, అభిమానం ఇత్యాదులన్నీ నీరు, ఎరువు పోయగా ఆ మొలక వృక్ష మయింది. అప్పుడు ప్రద్యుమ్నుడు ఇంకో రెండు అంగుళాలు వంగాడు. 

ఇంకో పదిరోజుల్లో రుబ్బురోలు ప్రద్యుమ్నుడి ఇంట్లో గృహాప్రవేశం చేసింది.  జోర్హాట్లో  రుబ్బురోలు దొరకదు.  వాయుసేన లో పని చేసే ఒక తమిళ సోదరుడు ట్రాన్స్ఫర్ అయి వెళుతూ రుబ్బురోలు దానం చేశాడు ప్రద్యుమ్నుడికి ఒక తెలుగు మిత్రుడి సిఫార్సు తో.         

 ప్రభావతి ఆనందించినట్లు కనిపించినా ప్రద్యుమ్నుడు కడుంగడు ముదావహుడు అయ్యాడు, ఉప్మా పర్వం అయిపోతుంది గదా యని. పాపం ప్రభావతి కూడ ఉత్సాహంగానే ఇడ్లి, దోశ, మినపట్టు, పెసరట్టు, అప్పుడప్పుడు ఉప్మా సహిత పెసరట్టు కూడా వండి వడ్డించేది.

ఒక ఆదివారం ఎప్పటి లాగానే 8 గంటలకి నిద్ర లేచాడు ప్రద్యుమ్నుడు. వరండా లోంచి శబ్దాలు వినవస్తున్నాయి. ఏమిటా అని శ్రద్ధగా విన్నాడు. రుబ్బురోలులో ఏదో రుబ్బుతున్న చప్పుడు.

“ఆదివారం పొద్దున్నే ఏమిటి రుబ్బుతోంది ప్రభావతి”  అని ప్రశ్నించుకున్నాడు. సమాధానం కోసం వరండాలోకి వచ్చాడు.

ప్రభావతి రుబ్బురోలు ముందు కూర్చుని పెసర పప్పు రుబ్బుతోంది. రోలు ముందు ప్రభావతిని చూడగానే ఎప్పటిలాగానే ప్రద్యుమ్నుడికి జాలి పుట్టింది. జాలితో ప్రేమ పొంగుకు వచ్చింది. పొంగు ప్రవాహమయ్యే సూచనలు కనిపించాయి.

“రుబ్బు రోలు తీసుకు వచ్చి ఎంత పాపం చేశాను. ఈ నారీ శిరోమణి రెండు మూడు రోజుల కొక మారు ఈ రుబ్బుడు కార్యక్రమమునకు ఉపక్రమించు చున్నది కదా. దీనికంతయు కారణము నా నాలికయే కదా.” అని విచారించాడు.

“ప్రభావతి వంటి పిల్ల లేదోయ్ లేదోయ్

రోజూ  పప్పు రుబ్బిస్తే నన్ను

వదిలి పోతుందోయ్   వదిలి పోతుందోయ్”   అని పాడాడు ప్రద్యుమ్నుడు.

“నండూరి వారి అభిమానులు  కర్ర పుచ్చుకుని వస్తారు ఆయన పాటలని ఖూనీ చేస్తే” అని నవ్వింది ప్రద్యుమ్నుడి ఎంకి.

“మీరు దంతధావనాది కార్యక్రమాలు పూర్తి చేసుకొని వస్తే పెసరట్లు వేసుకుందాం. ఈ లోపు చట్నీ కూడా చేసేస్తాను. ఉప్మా తయారయి పోయింది” అని చెప్పింది ప్రభావతి.

మళ్ళీ జాలి పొంగుకొచ్చింది ప్రద్యుమ్నుడికి.  జాలి తో పాటు ప్రేమ ప్రవాహం కూడా.

“చట్నీ వద్దు పతివ్రతా తిలకమా, పెసరట్టు ఉప్మా  తో బాగానే ఉంటుంది. అయినా వారం రోజుల క్రితం కొన్న కాశీనాథ్ భట్టాచార్య వారిచే తయారు జేయబడిన  జింజర్ కా పికెల్ ఉన్నది కదా” అన్నాడు ప్రద్యుమ్నుడు.

“ అది పికెల్ కాదు బెల్లం పాకం” అంది ప్రభావతి.

“గారెలలోకి, పెసరట్లకి కూడా బెల్లం పాకం బాగానే ఉంటుంది కదా భార్యామణీ” అన్నాడు ప్రద్యుమ్నుడు.

“మీ మొహం. మీరు మొహం కడుక్కు రండి. ఈ లోపు నాకు బోల్డు పనులున్నాయి” అని విసుక్కొంది ప్రభావతి.            

మళ్ళీ జాలి పొంగుకొచ్చింది. ఇంకో రెండు అంగుళాలు  వంగాడు. నడ్డి, తల భూమికి సమాంతరంగా వచ్చేస్తున్నాయేమో నని అనుమానం వచ్చింది ప్రద్యుమ్నుడికి. ఎంత ప్రేమ పొంగినా, ఇక మీద వంగకూడదు అని స్వగతంలో నిర్ణయించుకున్నాడు. 

ఇంకో  పదిహేను, ఇరవై  రోజులు రుబ్బురోలు పర్వం సలక్షణంగానే నడిచింది.   ఈ మాటు జాలికి చోటు ఇవ్వలేదు ప్రద్యుమ్నుడు, ప్రయత్నపూర్వకంగానే, కష్టంగానైనా. 

ఆ తరువాత వరుసగా నాల్గైదు  రోజులు ఉదయం ప్లేటులో ఉప్మా దర్సనమిచ్చింది, ఈ మధ్యనే తెప్పించిన  ప్రియా ఆవకాయతో సహా.  ఆరవ  రోజున కూడా ఉప్మా చూసి ప్రద్యుమ్నుడు, యదాలాపంగానే,  తెలివితక్కువగానే అడిగాడు ప్రభావతిని,

 “ప్రభా డియర్, ఏమైంది ఒంట్లో బాగాలేదా? డాక్టర్ దగ్గరికి తీసుకెళ్ళనా?” అని.

“డాక్టర్ దగ్గరికి వెళ్ళేంత సమస్య ఏమీ లేదు. కుడి భుజం నొప్పిగా ఉంది. కొంచెం వాచిందేమో కూడా.” అని జవాబు ఇచ్చింది ప్రభావతి కాఫీ ఇస్తూ.

ప్రద్యుమ్నుడికి సమస్య అర్ధం అయీ అవనట్టుగా ఉంది.  రుబ్బుడు కార్యక్రమంలో చెయ్యి నొప్పి పెట్టిందా అనే అనుమానం పొడచూపింది మనసులో.  కాఫీ తాగేసి ఆఫీసు కెళ్ళిపోయాడు.  వెళుతూ వెళుతూ ఓ సలహా కూడా ఇచ్చాడు.

“ఎందుకైనా మంచిది. ఒక మాటు ప్రతిమ దగ్గరకు వెళ్ళు. నేను టెలిఫోన్ చేసి చెబుతాను ప్రతిమకి”  అని.

“అఖ్ఖర్లేదు. ప్రతిమతో నాకు పరిచయం బాగానే ఉంది. మీకు అంతగా ప్రతిమతో మాట్లాడాలనిపిస్తే మాట్లాడుకోండి. నాకభ్యంతరం లేదు.   నా సంగతి సాకుగా చూపి మాట్లాడఖ్ఖరలేదు.” 

Dr. ప్రతిమ మెడికల్ ఆఫీసర్ గా పని చేస్తోంది వాళ్ళ ఆఫీసులోనే.  పెళ్ళికి ముందు  సుమారు ఆర్నెల్లు,   ప్రద్యుమ్నుడు ప్రతిమ చుట్టూ తిరిగేవాడని ప్రభావతికి తెలిసింది. అంతస్తుల్లో అంతరాలు ఎక్కువగా ఉన్నందున ప్రద్యుమ్నుడి ప్రయత్నాలు భంగమయ్యాయని కూడా తెలిసింది. ప్రతిమ తండ్రిగారికి, రెండు తేయాకు తోటలు ఉన్నాయని కూడా తెలిసింది ప్రభావతికి. కాలక్షేపం కోసమే ఉద్యోగం చేస్తోందని, ఆమె  లండన్ వెళ్ళే ప్రయత్నంలో ఉందని కూడా తెలిసింది. ఆమెకు కాబోయే భర్త అక్కడే ఉన్నాడని తెలిసి ప్రద్యుమ్నుడు ప్రేమ ప్రయత్నం విరమించుకున్నాడని కూడా భోగట్టా సేకరించింది, ప్రభావతి. 

ఇంకో వారం పది రోజులు ఇలాగే గడిచిపోయాయి. ఉప్మా, బ్రెడ్ జామ్, కారన్ఫ్లేక్స్ పరంపర కొనసాగింది. ప్రద్యుమ్నుడు మాట్లాడకుండా తిని వెళ్లిపోయేవాడు. “తనకే ఇవి తినడం విసుగొచ్చి , ఇడ్లీ, దోసల ప్రకరణం మళ్లీ ప్రభావతి మొదలు పెడుతుందేమో” నని ఆశగా ఎదురు చూస్తున్నాడు ప్రద్యుమ్నుడు.   

ఒక ఆదివారం ప్రద్యుమ్నుడుకి  ఉదయం నిద్రలేవగానే వరండాలో రుబ్బుడు శబ్దం శ్రావ్యంగా వినిపించింది. విజయ దరహాసం ప్రద్యుమ్నుడి పెదవుల మీదకు పాకింది. లేచి వరండాలోకి వచ్చాడు. పెసరపప్పు రుబ్బుతున్న ప్రభావతి ముగ్ధ మనోహరంగా కనిపించింది ప్రద్యుమ్నుడి కళ్ళకి.

“లేచారా?  నేను లేచేటప్పటికే 7-30 అయింది. పెసరట్టు ఉప్మా చేసుకుందాం. ఆప్పుడే 8 దాటింది.  కొంచెం ఈ కొబ్బరి కోరండి. ఇంకా ఉప్మా కూడా చెయ్యాలి.” అని అంది.

ప్రద్యుమ్నుడు ముందు జాగ్రత్తగా అన్నాడు,

“ఇంకా మొహం కడగలేదు. అయినా పెసరట్టు ఉప్మాకి చట్నీ అవసరం లేదులే” అన్నాడు సామరస్య పూర్వకంగానే.

“ఎంత, అయిదు నిముషాల పని. ఇది చేసేసి మీ కార్యక్రమాలకి వెళ్ళండి.” బతిమాలే ధోరణి లోనే అంది అనుకున్నాడు ప్రద్యుమ్నుడు.

“సరేలే కొబ్బరే కదా కోరెస్తే సరి. ఈ మాత్రం సహాయం చేయకపోతే ఎలా? ” అని కూడా అనుకున్నాడు.  

కోరం ముందు కూర్చుని కొబ్బరి చిప్ప పట్టుకొని కోరడానికి  ఉపక్రమించాడు ప్రద్యుమ్నుడు.   

ఇంతలో ప్రభావతి లేచి, వంటింట్లోకి వెళ్లి  ఐదు నిముషాల తర్వాత బయటకు వచ్చింది. మొహం సబ్బుతో తోమింది అనుకున్నాడు ప్రద్యుమ్నుడు.

“మొహం జిడ్డుగా ఉంది. ఆదివారం కదా ఎవరైనా వస్తే బాగుండదు” అంటూనే బెడ్ రూం లోకి వెళ్లింది. ఇంకో ఐదు నిముషాల తరువాత వచ్చింది. ఈ లోపునే ప్రద్యుమ్నుడు కొబ్బరి కోరడం పూర్తి చేసేశాడు. ప్రభావతి చూసి.

“బాగానే కోరారండి. సన్నగా మెత్తగా, నా కంటే బాగా ” అంది.  సన్నగా, మెత్తగా అంటే అర్ధం కాకపోయినా, “నా కంటే బాగా” అన్న మాట విని కొంచెం గర్వపడ్డాడు అమాయకుడు.

వంటింట్లోకి వెళుతూ అంది ప్రభావతి. “పెసరపప్పు నేను చాలా మట్టుకు  రుబ్బేశాను,  ఇంకో నాల్గైదు మాట్లు తిప్పితే సరిపోతుంది. అది మీరు చూడండి. ఈ లోపున నేను ఉప్మా చేస్తూ ఉంటాను.” 

రుబ్బురోలు కేసి చూశాడు ప్రద్యుమ్నుడు. పిండి మెత్తగానే కనిపిస్తోంది. ఇంకో నాల్గైడు మాట్లు పొత్రం తిప్పితే సరిపోతుందేమో అనుకున్నాడు. అయినా బింకంగానే అన్నాడు,

“నాకు రుబ్బడం చేత కాదు ప్రియతమా”

“ఇదేం, బ్రహ్మవిద్యా, రోజూ నేను రుబ్బుతుంటే చూస్తూనే ఉన్నారుగా”

“ఎప్పుడూ ఇటువంటివి చేయలేదు” దీనంగానే అన్నాడు ప్రద్యుమ్నుడు.  

“భలే వారే. M. Sc. చేశారు. అందులోనూ కెమిస్ట్రీ, మీకు తెలియక పోవడం ఏమిటీ. మీరు చెయ్యగలరు” నమ్మకం గానే అంది ప్రభావతి ధైర్యం చెబుతూ.

ప్రద్యుమ్నుడు వంటింట్లోకి తొంగి చూశాడు. ప్రభావతి కత్తిపీట ముందు వేసుకొని, ఉల్లిపాయలు తరుగుతోంది. పక్కనే పచ్చి మిరపకాయలు, అల్లం ఉన్నాయి కూడా. ఇక తప్పదనుకొని రుబ్బురోలు ముందు పీటపై కూర్చున్నాడు, రుబ్బడానికి సిద్ధమై. రెండు మాట్లు పొత్రం తిప్పాడు.

ఇంతలో ప్రభావతి చెప్పింది,  “ఆ పక్కనే మూత వేసిన గిన్నెలో ఇంకొంచెం పెసరపప్పు ఉంది, అది కూడా రుబ్బేయండి.” మూత తీసి చూశాడు ప్రద్యుమ్నుడు, మూడు నాలుగు గుప్పెళ్ళు పైనే ఉంది పెసరపప్పు అనుకున్నాడు.

“ఇంత పప్పు ఎందుకు? మనిద్దరికి రుబ్బిన పిండి సరిపోతుంది కదా?” అన్నాడు ప్రద్యుమ్నుడు విసుగ్గా.

“అదేమిటి, మీ అభయ్ సింగ్ వస్తానన్నాడు కదా ఈ వేళ బ్రెక్ఫాస్ట్ కి. మరిచిపోయారా? “

“గుర్తు లేదు నాకు. ఎప్పుడు చెప్పాడు? అయినా వాడికి ఇడ్లీ, దోశ చేస్తే బాగుంటుంది కదా ” అడిగాడు ప్రద్యుమ్నుడు.

“నాలుగు రోజుల క్రితం క్లబ్బులో చెప్పాడు. మీరు రమ్మని ఆహ్వానించారు కూడాను. నాకూ గుర్తు లేదు. నిన్నరాత్రి పడుకునే ముందు గుర్తుకు వచ్చింది. పెసరపప్పు నానవేశాను” చెప్పింది ప్రభావతి.

ఎలాగూ తప్పదు కదా, వాడు వచ్చేలోపున పూర్తి చేయాలి, రుబ్బడం. లేకపోతే ఆఫీసులో నేను పిండి రుబ్బుతున్న వార్త ప్రసారం చేసేస్తాడు. గబగబా రుబ్బడం మొదలు పెట్టాడు ప్రద్యుమ్నుడు. ఇంకో పది నిముషాల్లో రుబ్బడం అయిపోయేటప్పుడు, చెప్పింది మళ్ళీ ప్రభావతి,

రుబ్బడం అయిపోతే,  పిండి గిన్నెలోకి తీసి, రోలు కడిగి,  ఈ వేయించిన వేరుసెనగపప్పు కొబ్బరితో కలిపి ఇంత మజ్జిగ పోసి రుబ్బెయ్యండి. నేను పోపు పెట్టేస్తాను. ప్రద్యుమ్నుడికి కోపం వచ్చింది. కానీ అభయ్ సింగ్ వచ్చేస్తాడేమో తొందరగా అని భయపడ్డాడు.  “పోనీ పాపం ఇంకా చెయ్యి నొప్పిగా ఉందేమో”  నని సరిపెట్టుకున్నాడు.   కొబ్బరి,  వేరుశెనగపప్పు కూడా మజ్జిగతో రుబ్బేసి, పచ్చడి ప్రభావతికి ఇచ్చేసి తన కార్యక్రమాలకి వెళ్ళిపోయాడు ఇంకేం మాట్లాడకుండా. 

గెడ్డం గీసుకుంటుంటే  అనుమానం వచ్చింది ప్రద్యుమ్నుడికి, “ఇది కావాలని చేసిందా లేక అనుకోకుండా జరిగిందా?” అని.

ఏమైతేనేం ఇంకో రెండు అంగుళాలు వంగ వలసి వచ్చిందిగా అనుకున్నాడు. తను వంగాడా? లేక ప్రభావతి కావాలని వంచిందా? సందేహం తీరలేదు. ఏమైనా లంబ కోణం కంటే తక్కువగానే వంగిపోయాను కదా, ప్రభావతి ముందు అని విచారించాడు ప్రద్యుమ్నుడు.

“సీతారామ స్వామీ నే చేసిన నేరం బేమి” అని పాడుకున్నాడు. 

ఈ పాట ఇంకో రెండు మూడు మాట్లు పాడుకోవలసి వచ్చింది,  పొదుపు  ఉద్యమంలోనూ (పొదుపు సమీకరణాలు ),  ప్రభావతి పుట్టినరోజు సందర్భంగానూ ( మా ఆవిడకు విడాకులు ఇచ్చేస్తాను   ).      

ఈ పాటలన్నీ అయేటప్పటికి,  చేతులతో కాలి వేళ్ళు పట్టుకునే స్టేజికి వచ్చేశానని విచారించాడు. 

ఇలాగే సాగితే తలతోనే కాలి వేళ్ళు అంటుకోవచ్చునేమో  అని దుఃఖించాడు పాపం ప్రద్యుమ్నుడు.    

ఏమో, నాకూ అనుమానం వచ్చేస్తోంది

బద్ధకం గా నిద్ర  లేచాను. కళ్ళు నులుముకొని  చేతిలో  ఘృతాచి    అని వ్రాసుకొని,  చూచిన తరువాత  చెవులకి వినిపించింది. 

తెలవార వచ్చే తెలియక నా స్వామి

మళ్ళీ పరుండేవు లేరా  మళ్ళీ పరుండేవు లేరా

లేరా లేరా లేరా ప్రద్యుమ్నా లేరా

అని వంటింట్లోంచి ప్రభావతి పాటని దున్నేస్తోంది. పక్కకి ఒత్తిగిలి,  ఉదయమే  గాన కచేరీ చేస్తోందేమిటా అని నేను ఒకింత చింతా క్రాంతుడ నయితిని. ఇంతలో బెడ్ రూమ్ తలుపు తెరుచుకొని ప్రభావతి

లేచితివా ప్రియా కాఫీ తాగుమా ఆ ఆ ఆ కాఫీ తాగుమా సఖా తాగుమా

అంటూ కాఫీ కప్పు నాచేతిలో పెట్టి వంటింట్లోకి తుర్రుమంది.

కుత్సిత బుద్ధితో కుళ్ళిపోయినదని ప్రభావతి భావించే నా మనస్సు వెంటనే కీడును శంకించింది. గత మూడు నాలుగు దినములలో నేను చేసిన రాక్షస కృత్యములు ఏమైనా ఉన్నాయా అని నిశితం గా శోధించాను. రెండు రోజుల క్రితం జోర్హట్ టౌన్ లో అగర్వాల్ కొట్టులో  నేను మరిచిపోయిన ప్రభావతి హాండ్ బాగ్  సంగతి   ఒకటే  గుర్తుకొచ్చింది. ఆవిడ భుజాలంకారమైన సంచీ ఉన్నదో లేదో కూడా గమనించ  లేకపోవడం నా పొరపాటని నా కర్ధమయేటట్టు కోపపడింది. ఇంటి కొచ్చేదాకా ఈ చిన్న విషయం కూడా  కనిపెట్ట లేక పోయిన నేను సైంటిస్టు ఎలా అయానని కూడా విచారించింది. నాకు డిగ్రీ ఇచ్చిన యూనివర్సిటి నీ, ఆ డిగ్రీ ని  నమ్మి ఉద్యోగం ఇచ్చిన మా ఇన్స్టిట్యూట్ నీ కూడా దుమ్మెత్తి పోసింది. ఇలాంటి సైంటిస్టులు ఉండబట్టే మన  దేశం అమెరికా కన్నా వెనక బడిపోయిందని విశ్లేషించింది. మళ్ళీ నేను గుండెలు గోక్కుంటూ, రొప్పుతూ రోజుతూ సైకిల్ తొక్కుతూ 7 కి.మీ. లు వెళ్ళి ఆ బాగ్ తీసుకొచ్చేదాకా అష్టోత్తరం, సహస్రనామం పూజలు జరిపించింది. 

మా ఆవిడ హాండ్ బాగ్ మర్చి పోతే,  అది నేను గమనించక పోతే ,  మనదేశం అమెరికా కన్నా వెనక పడిపోతుందనే ధర్మ సూత్రం తెలిసింది. అంతకు మించి నేను చేసిన అఘాయిత్యాలు ఏమి గుర్తుకు రాలేదు.

కాఫీ తాగుతూ నా ఆలోచనలలో నే నుండగా మా ఆవిడ మళ్ళీ వచ్చింది. ఉదయం అల్పాహారం తయారు అవుతోంది. త్వరగా తెమలండి అన్నది. నేను నా ఆలోచనల నవతలికి నెట్టి, దంత ధావనాది కార్యక్రమములను జయప్రదంగా ముగించుకొని డైనింగ్ టేబల్ వద్ద ఆసీనుడ నైతిని. జీడి పప్పు ఉప్మా భరిత నేతి పెసరట్టు,  కొబ్బరి చట్నీ తో సహా కంచం లో దర్శనమిచ్చింది. ఏమి నా భాగ్యము అని ఆనందపడవలసిన నా మనస్సు, కుత్సిత బుద్ధితో కూడిన దౌట వల్ల కీడును శంకించింది. ఉపద్రవమేదో పైబడనున్నదేమో నన్న భయం నన్నావేశించింది. కా నున్నది కాక మానదు, నేను నిమిత్తమాత్రుడనే నని తలచి తినుట కుపక్రమించితిని. ఇంతలో మా యావిడ చిరునవ్వు లొలికిస్తూ ఎదురుగా కూర్చుంది. 

ఈ వేళ మీ అమ్మ గారి పుట్టిన రోజు అంది.

నాకొక్కమారుగా పులకమారింది.

ఎక్కడున్నారో అత్త గారు,  మిమ్మల్ని తలుచుకుంటున్నారు అని అంటూ నీళ్ళ గ్లాసు అందించింది.

మా అమ్మ పుట్టిన రోజు నాకే తెలియదు, నీకెలా తెలిసింది అని ప్రశ్నించాను.

ఎప్పుడో మాటల సందర్భంలో చెప్పారు ఆశ్వీయుజ శుద్ధ పంచమి నాడు పుట్టానని. ఈ వేళ కేలండరు చూస్తే గుర్తుకు వచ్చింది అని  కూడా చెప్పింది.

అయ్యో నేనెంత దుర్మతిని, అనవసరం గా, అన్యాయంగా, అక్రమంగా, దురుద్దేశ  పూరితుడ నై అపార్ధం చేసుకుంటిని గదా అని విచారించితిని. నా ఈ పాపానికి నిష్కృతి లేదు అని కూడా దుఃఖించితిని.

ఈ వేళ మీ అమ్మగారికి ఇష్టమైన చక్రపొంగలి, నేతిగారెలు, మైసూర్ పాక్ చేస్తున్నా  నండి అని ప్రభావతి   ప్రకటించింది.

నే నానంద పరవశుడనై, హృదయముప్పొంగ సంతోష కన్నీరు కారుస్తూ

చినుకులా రాలి, నదులుగా సాగి, వరదలై పోయి, కడలి లా పొంగె నీ ప్రేమా, అత్త పై నీ ప్రేమా అని పాడాను.

అత్తగారు పోయి నాలుగేళ్ళైనా ఇంకా ఇలా గుర్తు పెట్టుకున్నందుకు మా ఆవిడను చూసి గర్వించాను. శెభాష్ ప్రభావతీ శెభాష్ అని మెచ్చుకున్నాను. సూర్యుడు చంద్రుడి లాగా కనిపించాడు. మా ఇంటి పక్కనున్న మురికి కాలువలో నుంచి మలయ మారుతాలు వీచాయి. ప్రకృతి పరవశించి నట్టని పించింది. ఇంకా తయారు కాని మైసూర్ పాక్ వాసన నాలుకని తొందర పెట్టేసింది.

కానీ దుశ్శంకా పూరితమైన నా మనస్సు, మళ్ళీ శాంతం భోషాణం, శాంతం భోషాణం అని హెచ్చరించింది. వరాలప్పుడే ఇచ్చేయకు అని జాగ్రత్త చెప్పింది.  నేను కూడా which పుట్టా what పాము అని ఆలోచించి,  చెలరేగే ఆనంద కెరటాలను శాంతింప చేశాను.

శనివారమగుటచేతనూ ఆఫీసు కెళ్లఖ్ఖర్లేదు కనకనూ,  పేపరు విప్పి వియత్నాం లో అమెరికా కు జరుగుతున్న నష్టాలు, కంబోడియా లో  అనావృష్టి, మెక్సికో లో  జరుగుతున్న సమావేశ ఫలితాలు గురించి విశ్లేషాత్మక వ్యాసాలు క్షుణ్ణముగా చదివేశాను.  ముందుకు వెళ్లిపోతున్న మన దేశం,  వెనక్కి పోతున్న దారిద్ర్యం గురించి పరిశోధనాత్మక రచన చదివి సంతోషించాను.

స్నానాదులు ముగించుకొని మా అమ్మగారి జన్మదిన సందర్భంగా ఇస్త్రీ చేసిన చొక్కా,  లుంగీ ధరించి TV ముందు కూచున్నాను. కోటూ,  టై ధరించి కూచున్న నలుగురి పెద్ద మనుషుల మధ్య,  వేదాలు వాటి ప్రాశస్త్యం గురించి చర్చ విన్నాను.  కొంత సేపటికి ప్రభావతి వంట ముగించుకొని కొత్త చీర కట్టుకొని వచ్చి కూర్చుంది. 

12 గంటలవుతోంది భోజనం చేస్తారా అంది. 

అల్లాగే అని డైనింగ్ టేబులు వద్దకు నడిచాను.  

పులిహార నారగించి నేతిగారెలు తింటుండగా మళ్ళీ నా మనసులో నానంద కెరటాలు ఉప్పొంగి కధకళి చేయడం మొదలుపెట్టాయి. ఇంతలో చక్రపొంగలి గిన్నె ముందుకు తోసింది. నేతిగారెల తరువాత రెండు చెంచాల చక్రపొంగలి నోట్లోకి వెళ్ళగానే నాలిక పరవశించి మనస్సు తన్మయత్వం చెందింది. సరిగ్గా ఆ క్షణం లోనే మా యావిడ,

 ప్చ్ ,  ఏమిటో పాపం   అంది .

ఏమైంది,  పదార్ధాలు అన్నీచాలా  బాగా ఉన్నాయి దేవి అని అన్నాను.

అత్తగారి కోరిక ఒకటి తీరకుండానే వెళ్ళిపోయారు అని దీర్ఘంగా నిట్టూర్చింది ప్రభావతి.

చక్రపొంగలి ముగించి మైసూర్ పాక్    ముక్క  నోట్లో పడగానే నా మనసు అదుపు తప్పింది.

ఏమా కోరిక దేవి అని పృచ్చించితిని.

నలుగురి ఆడ పడచులకి ఉంది, పెద్ద కోడలికి ఉంది,  నీకు కూడా చేయించాలే అనేవారు మీ అమ్మ గారు అని అంది.

సరిగ్గా ఇక్కడే నా నాలుక అదుపు,  నా మనస్సు వశం తప్పాయి. పరమానంద భరితమైన మనస్సు తొందర పెట్టడంవల్ల,

ఈ నవ నవాభ్యుదయ విశాల సృష్టిలో చిత్రములన్నీ నావేలే, కావాలంటే ఇస్తాలే నావన్నీ ఇక నీవేలే అని పాడేశాను. 

పాడి ఏమిటా కోరిక అని బహు ప్రేమగా అడిగాను.

ఆ!  మీవల్లే మవుతుంది  లెండి ఇప్పుడు అని ప్రభావతి అంది.

అంతే,  నాలో  గయుడికి అభయమిచ్చిన అర్జునుడు నిద్ర లేచాడు, 

నిటిలాక్షుండిపు డెత్తి వచ్చినన్ రానీ, బంధుల్, మిత్రుల్  తుదకు సామ్రాజ్య ప్రభల్ పోయినన్ పోనీ మా యమ్మ కోరిక తీర్చెద, నీ  మనంబునకు శాంతి చేకూర్చెదన్, ఆ ఆ ఆ ఆయ్ 

అని భీషణంగా వాగ్దానం చేసేశాను.

ఆ ఏమీ లేదండీ.  అందరికీ ఉంది కదా నీ మెడలోనే లేదు. నీకు కూడా ఒక చంద్ర హారం చేయిస్తానే అనేవారు మీ అమ్మగారు.

నింగికెగసిన ఆనందోత్సాహాలు డుబుక్కున నేల మీదకు పడి నాకేసి జాలిగా చూశాయి. వేడి చేసి మరీ ఇనుము మీద  సమ్మెట దెబ్బలు కొట్టి వంచే  అలవాటు ఉన్న  మా ఆవిడ, చల్లబడిన నా ఉత్సాహం చూసి అంది,

ఈ కోరిక తీరకుండా ఆవిడ ఏ వైతరణి మధ్యలో ఆగిపోయారో  పాపం.

వైతరణి మధ్యలోనా?  ఆగిపోయిందా? నీకెలా తెలుసు?

గరుడ పురాణంలో చెప్పారండి.

గరుడ పురాణమా? నువ్వెప్పుడు చదివావు?

మీ నాన్నగారు పోయినప్పుడు పంతులు గారు చదివారు కదండీ ఆ పదిరోజులునూ. అప్పుడు విన్నానండి.

ఆయన చెప్పాడా నీకు?

ఆయన చదివి చెపుతుంటే నేను విన్నాను. నాకు అలానే అర్ధం అయింది మరి.

నేను అప్పులపాలై పోయే భవిష్య పురాణం కనిపిస్తోంది నాకు.

అంతే లెండి

అంతే లెండా? ఏమిటి  నీ ఉద్దేశ్యం?

తల్లితండ్రుల కోరిక తీర్చిన కొడుకే ధన్యజీవి అంటారు. అయినా మీరేం చెయ్యగలరు లెండి. పాపం ఆవిడకు ఆ అదృష్టం లేకపోయిన తరువాత.

నేనేం చెయ్యలేనా? ఆవిడకి అదృష్టం లేదా?

ఎందుకు అరుస్తారు అలాగా చెవికోసిన మేకలాగా.

చెవికోసిన మేకా ?

చాలితిరేని ముందునకు సాగి కొనుడొక చంద్రహారం

చాలరేని  చాలిక మిన్న కుండుడు తీర్చెదడు నా పుత్రుడు

ఛాలెంజి చేసి పెరిగి పెద్దవాడై  తన నాయనమ్మ కోరిక

చాలని వారి మనంబులు ఝల్లుమనన్,  ప్రేమతోడన్  ఆ ఆ ఆ ఆ

అని  పద్యం కూడా పాడేసింది.

నాకూ పౌరుషం వచ్చేసి నాలో ఉగ్ర నరసింహుడు మేలుకొన్నాడు. కోపంబుతో నాలుక తడబడగా,

నేనే  ఓ కాసు బంగారం తోటి ఒక చంద్రహారం ఘనం గా చేయిస్తాను అని ప్రకాశముగా ప్రకటించేశాను.

కాసు బంగారం తోటి చంద్రహారం లోని మొదటి అక్షరం కూడా రాదు. నాలుగైదు కాసులు వేస్తేనే కానీ కంటికి ఆనదు అని గంట వాయించి ఘంటాపధం గా చెప్పింది.

నాలుగైదు కాసులా ? అంటే 12-15 వేలా ? అంత డబ్బు నా దగ్గర ఎక్కడుంది అని నిరాశ పడిపోయాను నేను.

ఆ భగవంతుడు ఏ మట్టి నింపాడో కానీ మా ఆవిడ బుఱ్ఱ లోంచి ఐడియా లు అలా మొలకెత్తి వచ్చేస్తాయి.

మీరెలాగు వాడడటం లేదు కదా ఉంగరం ఒక కాసు ఉంటుంది, మీ పులిగోరు గొలుసు ఇప్పుడు ఫాషను కాదు కదా అది రెండు కాసులు ఉంటుంది. ఇవి వేస్తే తరుగు పోను ఇంకో 7-8 వేలు వేస్తే సరిపోతుంది.

నేను మాములుగానే దీర్ఘంగా నిట్టూర్చాను. పరిస్థితులు చెయ్యి దాటినప్పుడు ఏ మొగుడైనా చేయునది అదేకదా.  

సరే ఈ మాటు హైదరాబాద్ వెళ్లినప్పుడు చేయిస్తాను అన్నాను.

భలే వారే,  బంగారం ధర ఎల్లా పెరుగు తోందా తెలుసా? నెలకి 3-4 వందలు పెరుగుతోంది. 7-8 నెలలు ఆగితే కొన్నట్టే,  తడిసి మోపెడవుతుంది  అని తేల్చేసింది ప్రభావతి.

సరే మళ్ళీ నెల కొంటాను. త్రిఫ్ట్ సొసైటీ లో అప్పు తీసుకోవాలి కదా.

పుట్టిన రోజు నాడు ఆవిడ కోరిక తీరుస్తే చెంగు చెంగు న స్వర్గానికి వెళ్లిపోతుంది. ఆపైన మీ ఇష్టం.

ఈ వేళ ఎలా కుదురుతుందే, బాంక్ లో 6500 రూపాయలే ఉన్నాయి.

దానిదేముంది. 5000 కి చెక్కు ఇచ్చేయండి. మిగతాది లోన్ వచ్చిన తరువాత ఇవ్వ వచ్చు. అగర్వాల్ తమ్ముడిదే కదా బంగారం కొట్టు. ఒప్పుకుంటాడు.

తప్పుతుందా మరి అనుకుంటూ అగర్వాల్ కి టెలిఫోన్ చేసి, వాడి తమ్ముడి  కొట్లో నా పులిగోరు,  ఉంగరం సమర్పించి,   5000 కి చెక్కు ఇచ్చి, 4300 కి మాట ఇచ్చి చంద్రహారం తీసుకొచ్చాము  మా ఆవిడ, ఆవిడ పతీ పరమేశ్వరుడైన నేను.  

వారం రోజుల తరువాత మా సోదరుడు టెలిఫోన్ చేశాడు.

ఏరా  మరదలు, పిల్లలు అందరూ కులాసా నా

ఆ అంతా బాగున్నారు అక్కడ అంతా కులాసాయేనా

ఆ. మళ్ళీ నెలలో చంద్రానికి ఉపనయనం చేస్తారుట. అక్క నీకు చెప్పమంది. తేదీ నిర్ణయించిన తరువాత నీతో మాట్లాడుతానని చెప్పింది.

నేను రాలేనేమో రా

ఏమి ఏమైంది?

ప్రస్థుతానికి  పర్సు ఖాళీ. వస్తే మళ్ళీ నాలుగైదు వేలు ఖర్చు. కష్టం.

నువ్వు రాకపోతే అక్కయ్య బాధ పడుతుంది. అయినా అంత కష్టం ఎలా వచ్చింది. ఏమి కొన్నావేమిటి?

మొన్న అమ్మ పుట్టినరోజున మా యావిడకి చంద్రహారం చేయించానురా.

అమ్మ పుట్టిన రోజునా ? ఆశ్చర్యపడ్డాడు శ్రీరామచంద్రుడు.

మొన్న 18 వ తారీఖున ఆశ్వీయుజ పంచమి నాడు.

ఆశ్వీయుజ పంచమా! మళ్ళీ ఆ.పడ్డాడు శ్రీ.చం.  ఈ నెలే నా అని అడిగాడు.

ఆ ఈ నెలే

ఈ నెల మాఘమాసం రా లక్ష్మణా అన్నాడు శ్రీ. చం. ఆశ్వీయుజం అంటే కిందటి సెప్టెంబరు అనుకుంటాను.

మాఘమాసమా ఇది. సరిగ్గా తెలుసా నీకు.

అయినా అమ్మ పుట్టినరోజు అమ్మకి నాన్నకి కూడా గుర్తులేదు నీకెలా తెలిసిందిరా.

మా ఆవిడ చెప్పింది. అమ్మ చెప్పిందిట.

అమ్మ చెప్పడమేమిటిరా మూ.శి (మూర్ఖ శిఖామణి) ఉండు. కమలా మీ మరిది ఏమో అంటున్నాడు. చూడు.

బాగున్నావా  ప్రద్యుమ్నా . అన్నగారు అంత ఆశ్చర్యపడి  పోతున్నారేమిటి లక్ష్మణా.

మా ఆవిడకి చంద్రహారం చేయించాను.

సంతోషం. అదృష్టవంతురాలు ప్రభ. పెళ్ళైన దగ్గరనించి పోరుతున్నాను. మీ అగ్రజుడు ఇంకా కనికరించలేదు.

నీకు చంద్రహారం లేదా?

లేదు,  నాకేమిటి మన ఇంట్లో ఇప్పటిదాకా ఎవరికీ  లేదు      

ఎవరికీ లేదా, మా అప్పచెళ్లెవరికీ లేదా?

లేదు. లేదు. లేదు.

అదేమిటీ మా యావిడ అల్లాగ చెప్పింది? మీ అందరికీ చంద్రహారం ఉంది. మా యావిడకే లేదు కాబట్టి నీకు నేను చేయిస్తాను అని మా అమ్మ చెప్పింది అని.

అందుకని నువ్వు కొనేశావా?

ఏదో మా అమ్మ కోరిక తీర్చేద్దామని.

అయినా ఆ విషయం అత్తగారు దగ్గర ఉన్న నాకు చెప్పేది. కూతుర్లకి చెప్పేది. ఎక్కడో అస్సాం లో ఉన్న మీ ఆవిడ కెలా చెప్పింది.  నువ్వో భజగోవిందాని వోయి లక్ష్మణా.

భజగోవిందాన్నా .

అవును.  నువ్వు పప్పుసుద్దవే ప్రద్యుమ్నా .

ఏమో నాకూ అనుమానం వచ్చేస్తోంది,  నేను పప్పుసుద్దనేమో నని. 

మీరేమంటారు ?